Ο έξυπνος «άσσος» στα… μανίκια Σαμαρά-Στουρνάρα

Αν και διαφωνούμε κάθετα με την επιδίωξη της ελληνικής κυβέρνησης για διετή παράταση στην εφαρμογή του μνημονίου γιατί πιστεύουμε ότι θα φέρει επιδείνωση και παράταση της ύφεσης, αναγνωρίζουμε εν τούτοις στο δίδυμο Σαμαρά-Στουρνάρα ότι αποδεικνύεται πιο εύστοχο στους χειρισμούς του από το δίδυμο Παπανδρέου-Παπακωνσταντίνου. Διότι αν μη τι άλλο, επεξεργάζεται τα σχέδιά του λαμβάνοντας υπόψη του τις αρνητικές αντιδράσεις των Ευρωπαίων απέναντι στην Ελλάδα, ιδίως σε ό,τι αφορά το ακανθώδες ζήτημα μιας νέας  ελληνικής χρηματοδότησης, επιχειρεί να εκμεταλλευτεί προς όφελός του τα όποια ηθικά μειονεκτήματα υπάρχουν στην πλευρά των δανειστών, εξασφαλίζει μερικές συμμαχίες και επιδιώκει να κάνει όσο το δυνατόν πιο εναργή τη δέσμευση της Ευρώπης στην Ελλάδα.

Όπως τουλάχιστον 1 εκατομμύριο Γερμανών χτες, έτσι κι εμείς διαβάσαμε το πρωί τη συνέντευξη του Έλληνα πρωθυπουργού στην πρώτη σε κυκλοφορία – και άκρως λαϊκιστική – γερμανική εφημερίδα Bild: «Επιτρέψτε μου να είμαι σαφής. Δεν ζητάμε επιπλέον χρήματα. Παραμένουμε πιστοί στις δεσμεύσεις μας και ανταποκρινόμαστε σε όλες τις απαιτήσεις μας. Χρειαζόμαστε ωστόσο να βγούμε από αυτή την αρνητική ψυχολογία που είναι σαν μαύρη τρύπα. Οι Έλληνες ψήφισαν μια νέα κυβέρνηση για να βάλει τη χώρα σε ένα νέο δρόμο. Κάνουμε πρόοδο στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και ιδιωτικοποιήσεις. Και δεν είναι δίκαιο αν παρόλα αυτά, κάποιοι στην Ευρώπη θέλουν να συνεχίσουν να μας σπρώχνουν πίσω σε αυτή τη μαύρη τρύπα».

Στην αρχή δεν πιστέψαμε τίποτα από όλα αυτά. Ναι, όλοι μας γνωρίζουμε ότι ο Αντώνης Σαμαράς θέλει με νύχια και με δόντια να αποσπάσει μια επιμήκυνση του μνημονίου από τους Ευρωπαίους για να δείξει ότι τηρεί τουλάχιστον μία από τις αμέτρητες προεκλογικές του υποσχέσεις και να διασφαλίσει την παραμονή του στην εξουσία για δύο τουλάχιστον χρόνια. Αλλά για να το κάνει χρειάζονται λεφτά και οι Γερμανοί αρνούνται να δώσουν άλλα χρήματα στην Ελλάδα. Τι νόημα επομένως έχει να δηλώνει ψευδώς στη Bild ότι δεν θέλει λεφτά;

Αργότερα είδαμε τη νέα πρόταση περί επιμήκυνσης του μνημονίου που η ελληνική κυβέρνηση διέρρευσε στην Wall Street Journal. “H νέα ελληνική κυβέρνηση έχει μια πρόταση για διετή επιμήκυνση του ελληνικού προγράμματος προκειμένου να πιάσει τους στόχους του ελλείμματος σύμφωνα με την οποία οι Ευρωπαίοι εταίροι της δεν χρειάζεται να ζητήσουν νέα χρήματα από τα Κοινοβούλιά τους”, έγραφε η εφημερίδα. Το δημοσίευμα ανέφερε  επίσης ότι αυτήν την πρόταση παρουσίασε χτες ο Αντώνης Σαμαράς στον πρόεδρο του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ζητώντας τη μεσολάβησή του για την υποστήριξή της και θα την παρουσιάσει στη συνέχεια στη Γερμανίδα καγκελάριο Αγγέλα Μέρκελ και στον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ, κατά το ταξίδι του στο Βερολίνο και το Παρίσι την Παρασκευή και το Σάββατο.

Τι ακριβώς προβλέπει λοιπόν η ελληνική πρόταση; Το βασικό αίτημα είναι όπως είπαμε η επιμήκυνση του ελληνικού προγράμματος κατά δύο χρόνια, δηλαδή να απλωθούν οι δημοσιονομικές περικοπές ως το 2016 αντί του 2014 όπως προβλέπεται στο δεύτερο μνημόνιο, έτσι ώστε η Αθήνα να μπορέσει φέτος να περιορίσει το έλλειμμα κατά 1.5% και όχι κατά 2.5% όπως προβλέπει το δεύτερο μνημόνιο και κατά συνέπεια να έχει μικρότερη ύφεση. Οι γνωστές αντιρρήσεις των Ευρωπαίων, ή πιο σωστά της Γερμανίας, της Αυστρίας, της Φιλανδίας και της Ολλανδίας σε αυτό είναι ότι για να γίνει κάτι τέτοιο η Ελλάδα θα χρειαστεί επιπλέον χρηματοδότηση περί τα 20 δις ευρώ, αλλά οι ίδιες δεν θέλουν να ξαναζητήσουν χρήματα από τα Κοινοβούλιά τους για την Αθήνα.

Οπότε η ελληνική πλευρά προτείνει έναν έμμεσο τρόπο χρηματοδότησης. Που είναι να χρησιμοποιήσει προκαταβολικά η Ελλάδα τα 8.2 δις ευρώ της χρηματοδότησης του ΔΝΤ που προβλέπονταν για το 2015, όταν θα έληγε η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, και να αντλήσει τα υπόλοιπα 12 δις ευρώ που μένουν για να συμπληρωθεί το ποσό των 20 δις ευρώ μέσω της έκδοσης έντοκων γραμματίων του δημοσίου. Πού βρίσκεται το ενδιαφέρον εδώ; Στο εξής θεμελιώδες: ότι για να γίνει κάτι τέτοιο χρειάζεται η συγκατάνευση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στην ελληνική πρόταση και η δέσμευση της ΕΚΤ ότι θα συνεχίζει να δέχεται τα ελληνικά έντοκα γραμμάτια ως ενέχυρα για παροχή ρευστότητας είτε από την ίδια είτε μέσω ELA από την Τράπεζα της Ελλάδας. Να σημειώσουμε εδώ ότι αν και από τον Ιούλιο η ΕΚΤ έχει πάψει να δέχεται τα ελληνικά ομόλογα στις τακτικές λειτουργίες της, έχει συμφωνήσει στη χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών μέσω ELA από την ΤτΕ.

Τα σχήμα αυτό είναι ουσιαστικά το ίδιο λογιστικό κόλπο που χρησιμοποιήθηκε πριν λίγες μέρες προκειμένου να αποπληρωθεί το ομόλογο ύψους 3.2 δις ευρώ της ΕΚΤ. Η Αθήνα είχε εκδώσει δηλαδή έντοκα γραμμάτια τα οποία αγόρασαν οι ελληνικές τράπεζες και τα είχαν χρησιμοποιήσει ως ενέχυρα για να αντλήσουν ρευστότητα από την ΤτΕ μέσω ELA πάντα με τη συναίνεση της ΕΚΤ. Έτσι η ΕΚΤ πληρώθηκε το ομόλογό της – εξασφαλίζοντας κέρδη περί τα 900 εκατ. ευρώ από ένα πτωχευμένο κράτος, για να μην ξεχνιόμαστε – κι ούτε γάτα ούτε ζημιά για το Ευρωσύστημα, την ΕΚΤ και τις ευρωπαϊκές ισορροπίες. Από τη στιγμή λοιπόν που μια τέτοια μεθόδευση έχει χρησιμοποιηθεί μια φορά για να διασωθούν οι ευρωπαϊκές ισορροπίες και βέβαια προς όφελος της κερδοφορίας της ΕΚΤ, φαίνεται να είναι το σκεπτικό της ελληνικής κυβέρνησης, γιατί να μην χρησιμοποιηθεί και δεύτερη φορά, ξανά για να διασωθούν οι ισορροπίες, αλλά αυτή τη φορά προς όφελος της Ελλάδας;

Κατά την άποψή μας όμως, το σχέδιο της ελληνικής κυβέρνησης με τη χρησιμοποίηση αυτού του λογιστικού κόλπου για την χρηματοδοτική κάλυψη της παράτασης του μνημονίου έχει κι έναν δεύτερο, ακόμη πιο σημαντικό στόχο: να δεσμεύσει την ΕΚΤ ότι θα συνεχίσει να στηρίζει το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα και άρα τη θέση της Ελλάδας στο ευρώ τουλάχιστον ως το 2014 – και με τον τρόπο αυτό να περιορίσει δραστικά την αβεβαιότητα σχετικά με την τύχη της Ελλάδας.

Βεβαίως κανείς ακόμη δεν ξέρει αν υπάρχει περίπτωση να περάσει το ελληνικό σχέδιο. Υπάρχουν όμως σύμμαχοι εκτός Ελλάδας που το υποστηρίζουν. Θεωρούμε ενδεικτικό από την άποψη αυτή το χτεσινό άρθρο του Ζαν Πιζανί Φερί στην εφημερίδα Financial Times, με τον χαρακτηριστικό τίτλο ‘Η Ευρώπη πρέπει να πάρει τις αποφάσεις της για την Ελλάδα’. Στην παρέμβασή του αυτή ο σημαίνων Γάλλος οικονομολόγος και διευθυντής του Ινστιτούτου Μπρύγκελ άσκησε δριμεία κριτική στην Ευρώπη – ουσιαστικά στους Γερμανούς, αν και χωρίς να τους κατονομάσει ρητά – κάνοντας λόγο για ‘ασυνεπή’ και ‘αντιφατική’ στάση της απέναντι στην Ελλάδα η οποία αποτελεί αιτία για την καταδίκη σε αποτυχία όλων των ελληνικών προσπαθειών, όσο μεγάλων κι αν είναι. Η Ευρώπη – ουσιαστικά πάλι η Γερμανία –, κατέληγε ο Φερί στο άρθρό του, πρέπει να πάρει επιτέλους τις αποφάσεις της αν θέλει τελικά την Ελλάδα μέσα ή έξω από την Ευρωζώνη και αν αποφασίσει ότι τη θέλει μέσα, πρέπει να στηρίξει την Αθήνα εμπράκτως.

Μαριάννα Τόλια 

http://www.sofokleous10.gr/ 

Shares slide on Japan data as Greek meetings loom

LONDON (Reuters) - European shares slipped from 13-month highs on Wednesday as investors weighed up whether signs of progress in the euro zone debt crisis warranted the recent surge and as Japan provided a reminder of the slump blighting top economies.

The uncertainty over Europe's debt woes have left many major economies stuttering, but many big stock markets have risen 15-20 percent since June on expectations of central bank action to address the crisis.
After falls in Asia on the back of a plunge in Japanese export numbers, top European shares opened down 0.8 percent, with London's FTSE 100 (.FTSE), Paris's CAC-40 (.FCHI) and Frankfurt's DAX (.GDAXI) all in negative territory.
Europe's battle to overcome its debt problems remains the central focus for many global investors, and the next few days will kick off a string of meetings that could go a long way in shaping the future course of the crisis.
Greek Prime Minister Antonis Samaras meets with head of the Eurogroup of euro zone finance ministers, Jean-Claude Juncker, in Athens late in the afternoon before travelling to Berlin on Thursday to see German Chancellor Angela Merkel and French President François Hollande.
"The recent rally in share prices has not at all been based on the outlook for earnings - in fact completely the opposite. It has been entirely built on hopes of large scale ECB intervention in euro zone periphery bond markets," said Tammo Greetfeld, equity strategist at UniCredit in Munich.
"We are at the start of a multi-week period of key political events such as the Greek meetings, the ECB meeting on September 6 and the German court decision on the ESM the week after."
"We think the outcome of these factors, in combination with the negative earnings revisions means the current rally will not last and that equities markets will decline," he added.
Hopes surrounding a new bond buying plan being drawn up by the ECB helped lift the euro to a seven-week high against the dollar late on Tuesday. It held on to much of those gains in early European trading to stand at $1.2456.
Bond markets took their cue from nervous equities, with German government bonds back in demand at the expense of their Italian and Portuguese counterparts.
Germany will sell 5 billion euros of bonds later and is again expected to pay nothing to borrow the money as the euro zone's debt worries and fears the bloc could split leave investors clambering for ultra-safe German assets.
Later in the day the U.S. Federal Reserve will publish the minutes of its most recent meeting, which will be scoured for clues on whether the central bank is gearing up for more policy aid.
(Reporting by Marc Jones; Editing by Will Waterman)
http://finance.yahoo.com/ 

Η νέα κυβέρνηση αποφασίζει για συμμετοχή της Ελλάδας στις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης

Πέμπτη, 26 Ιούλιος 2012 00:01

Αν ο πρόεδρος μιας εταιρίας ανακοινώσει πως αυτή οδεύει προς πτώχευση, τότε, ακόμη και αν αυτό δεν ισχύει, κανείς δε θα θέλει ούτε να κρατήσει τις επιταγές της ούτε και να της δανείσει χρήματα, να δεχτεί νέες επιταγές ή να κάνει οποιαδήποτε εμπορική συμφωνία μαζί της. Με τον ίδιο τρόπο αν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός μιας χώρας διαμηνύσει προς πάσα κατεύθυνση το ενδεχόμενο πτώχευσης της, είναι λογικό να προκαλεί μαζικές πωλήσεις των 'επιταγών' της, δηλαδή των ομολόγων, των μετοχών και των όποιων άλλων περιουσιακών της στοιχείων και να αποτρέψει τους πάντες απ' το να προχωρήσουν σε οποιαδήποτε εμπορική συμφωνία μαζί της. Αυτό ακριβώς συνέβη με την Ελλάδα και άπαξ και τέθηκε υπό αμφισβήτηση όλοι προτίμησαν να ξεπουλήσουν τις 'επιταγές' της και να αποφύγουν να δεχτούν νέες.

Στα τέλη του 2009 η Ελλάδα, πράγματι, αντιμετώπιζε πολύ υψηλό χρέος και όπως έδειξαν τα αναθεωρημένα στοιχεία, υπερδιπλάσιο έλλειμμα απ' αυτό που παραδεχόταν επίσημα. Υψηλά χρέη και ελλείμματα, όμως, δεν ήταν κάτι το καινούργιο γι' αυτήν. Σε κάθε έτος από τις αρχές της δεκαετίας του '90 και μετά το χρέος της ξεπερνούσε το 100% του ΑΕΠ ενώ ελλείμματα μεγαλύτερα του 10% είχε αντιμετωπίσει πολλές φορές με επιτυχία στο παρελθόν. Ακόμη όμως και αν το πραγματικό ύψος του ελλείμματος εξέπληξε και πανικόβαλε τον κ. Παπανδρέου δε μπορεί συνέβη το ίδιο με τα υπόλοιπα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας. Εξάλλου, ήταν αυτός που είχε επισημάνει τα περισσότερα απ' αυτά προεκλογικά υποσχόμενος να τα διορθώσει.

Ακριβώς εξαιτίας αυτής της διαρθρωτικής παθογένειας της ελληνικής οικονομίας η κυβέρνηση Παπανδρέου έπρεπε να είναι εξαιρετικά προσεκτική ώστε να διαφυλάξει την καλή χρηματοοικονομική και χρηματοπιστωτική της εικόνα στο εξωτερικό. Στα τέλη Οκτωβρίου του 2009 η Ελλάδα δανειζόταν σε δεκαετή ορίζοντα με επιτόκια κάτω από το 4,5%, χαμηλότερα απ' ότι το 95% των κρατών του κόσμου. Απολάμβανε βαθμολογία κατηγορίας Α απ' τους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης, μία από τις καλύτερες διεθνώς και τη δεύτερη καλύτερη για την ίδια από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το χρηματιστήριο της κατέγραφε τη μεγαλύτερη ετήσια άνοδο στον κόσμο και οι τιμές των CDS της ήταν απ' τις χαμηλότερες διεθνώς. Ο τραπεζικός της κλάδος προσέλκυε κεφάλαια και ο κλάδος οικοδομής βίωνε μία ελεγχόμενη ύφεση έχοντας αποφύγει την καταστροφική πτώση που βίωνε η Ιρλανδία και η Ισπανία.

 Ο πανικός Παπανδρέου και το μήνυμα που επικοινώνησε για τη χώρα στο εξωτερικό, λειτούργησαν ως πολλαπλασιαστής, μεγεθυντής και επιταχυντής των μεγάλων διαρθρωτικών και χρόνιων προβλημάτων της οδηγώντας, τελικά, εκτός αγορών με εκπληκτική ταχύτητα. Έξι μήνες από την ανάληψη της εξουσίας απ' τον ίδιο, η Ελλάδα είχε υποβαθμιστεί σε ένα επίπεδο απ' την κατηγορία 'σκουπίδια', το χρηματιστήριο της είχε συντριβεί μπαίνοντας στο δρόμο για το μεγαλύτερο κραχ χρηματιστηριακής αγοράς από το 1929, τα επιτόκια της και τα ασφάλιστρα των ομολόγων της είχαν εκτοξευτεί στα ύψη, οι τράπεζες της είχαν βρεθεί αντιμέτωπες με μία πρωτοφανή απόσυρση καταθέσεων και με οξεία υποβάθμιση της πιστοληπτικής τους αξιολόγησης και τελικά ο αποκλεισμός της ίδιας της χώρας απ' τις αγορές έκανε υποχρεωτική είτε την αναδιάρθρωση του χρέους της είτε το αίτημα της για δάνεια στήριξης.

Χάνοντας την ευκαιρία να κάνει μία πραγματική νέα αρχή, ο κ. Παπανδρέου επέλεξε το δεύτερο συμφωνώντας σε ένα εξαιρετικά σκληρό Μνημόνιο που συνόδευσε τις δανειακές συμβάσεις με τα κράτη της ΕΕ και την Τρόικα. Το Μνημόνιο αυτό μετατράπηκε σε λάβα που άρχισε να καίει ό,τι είχε απομείνει όρθιο από την έκρηξη του ηφαιστείου που είχε προηγηθεί. Το επιχείρημα που χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα, ότι σε αυτό συμπεριλαμβάνονταν μέτρα που η Ελλάδα έπρεπε να έχει λάβει με δική της πρωτοβουλία χρόνια πριν, δεν άλλαξε την πραγματικότητα ότι, συνολικά, προέβλεπε την πιο βίαιη προσαρμογή που κλήθηκε να κάνει χώρα στη μοντέρνα οικονομική ιστορία και μάλιστα χωρίς τη δυνατότητα υποτίμησης του νομίσματος της που υπήρχε ως υποχρεωτική επιλογή σε άλλες περιπτώσεις.

Αν και η αποτυχία του Μνημονίου ήταν προδιαγεγραμμένη από την ώρα που αυτό καταρτίστηκε έτσι ώστε περισσότερο να τιμωρεί παρά να βοηθά την Ελλάδα, μέσα στους πρώτους μήνες από την προσπάθεια εφαρμογής του επιβεβαιώθηκε στην πράξη ότι ήταν αδύνατο να πετύχει. Αξίζει να θυμηθούμε, μεταξύ άλλων, ότι τα διμερή μεσοπρόθεσμα δάνεια από τις χώρες της ΕΕ είχαν αρχικά κυμαινόμενο επιτόκιο που ξεπερνούσε το 4,50% , όταν η Γερμανία δανειζόταν σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα με λιγότερο από 1,5%. Σε μελέτες διεθνών τραπεζών τις οποίες επικαλέστηκα σε πληθώρα ελληνικών ΜΜΕ το καλοκαίρι του 2010 ετίθετο το εξής απλό ερώτημα: πώς είναι δυνατό να ζητηθεί από μία αδύναμη οικονομικά και σε ύφεση χώρα (Ελλάδα) να πετύχει τη σύγκλιση της οικονομίας της με άλλες πολύ πιο δυνατές και σε ανάπτυξη (Γερμανία, Αυστρία, Γαλλία, Ολλανδία κλπ), όταν καλείται να πληρώσει σε αυτές επιτόκια διπλάσια από εκείνα που οι ίδιες καταβάλλουν για να της δανείσουν;

Με αυτόν τον τρόπο, τελικά, μεταφερόταν πλούτος, υπό τη μορφή τόκων από την αδύναμη και με ανάγκη στήριξης χώρα στους εταίρους της, τις οικονομικά ισχυρότερες και υποτίθεται σε ρόλο υποστηρικτή της χώρες. Μόνο η Γερμανία κέρδισε σε τόκους από την Ελλάδα μέχρι τα τέλη του 2011, 380 εκ. ευρώ. Όπως ήταν αναμενόμενο αντί για σύγκληση των οικονομιών υπήρξε περαιτέρω απόκλιση.

Η διαπίστωση ότι η Ελλάδα κατέρρεε πριν η ΕΕ να είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τις συνέπειες μίας τέτοιας εξέλιξης έκανε τη Γερμανία να προχωρήσει στη μείωση των επιτοκίων των διμερών δανείων ζητώντας ως αντάλλαγμα την υπογραφή του Μεσοπρόθεσμου προγράμματος αποκρατικοποιήσεων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ ο στενός κύκλος της κυβέρνησης Παπανδρέου συνεργάστηκαν για να καταλήξουν στο συμπέρασμα πως η Ελλάδα μπορούσε στο μεσοπρόθεσμο ορίζοντα να εξασφαλίσει 50 δις ευρώ πουλώντας κρατική περιουσία. Παρέβλεψαν, όμως, το αυτονόητο, πως όσο πάνω απ' τη χώρα υπήρχε το σύννεφο της ενδεχόμενης πτώχευσης και εξόδου της απ' το ευρώ, κανείς δε θα ήθελε να αγοράσει ελληνικά περιουσιακά στοιχεία ούτε καν στις πολύ χαμηλές τιμές της δεδομένης στιγμής, αφού θα μπορούσε να περιμένει και να τα αποκτήσει πολύ φθηνότερα και πιθανώς σε δραχμές αργότερα.

Δε χρειαζόταν να έχει κανείς τις νομικές γνώσεις του κ. Βενιζέλου, που μάται προσπάθησε να εξηγήσει στους δανειστές ότι η νομική ποιότητα πολλών ελληνικών περιουσιακών στοιχείων αποτελούσε από μόνη της ένα λόγο για την πιθανόη αποτυχία του Μεσοπρόθεσμου και ότι εκτός και αν σκόπευαν να πιέσουν την Ελλάδα να ξεπουληθεί στην ιταλική ή την ιαπωνική Μαφία θα ήταν αδύνατο να βρουν άμεσα ενδιαφερόμενους για πολλά απ' αυτά. Αρκούσε η γνώση των βασικών κανόνων του χρηματοοικονομικού κόσμου για να γίνει κατανοητό πως όταν κάποιος που έχει διατυμπανίσει σε όλους πως πτωχεύει πουλά την περιουσία του δεν έχει κανένα περιθώριο διαπραγμάτευσης και έτσι οι όποιοι ενδιαφερόμενοι να την αγοράσουν προτίθενται να το κάνουν μόνο για ένα κομμάτι ψωμί και όχι βέβαια στις τιμές που αυτός ελπίζει.

Πέρα από αυτό, όμως, ο κ, Παπανδρέου εξασφάλισε με νόμο ότι αν και εφόσον υπήρχαν έσοδα απ' την πώληση ελληνικής περιουσίας αυτά δε θα κατευθύνονταν σε μέτρα ανάπτυξης ή προστασίας των πιο αδύναμων κοινωνικά στρωμάτων αλλά θα χρησιμοποιούνταν για την πληρωμή του χρέους στους δανειστές.

Μετά την αποτυχία και του Μεσοπρόθεσμου, ακολούθησε, μοιραία, το σχέδιο για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους κατά 21%, με τη λογική (;) πως αν αντί για χρέος της τάξης του 160 – 200% του ΑΕΠ η Ελλάδα αντιμετώπιζε ένα μειωμένο χρέος στο 140-160% θα μπορούσε να αποφύγει την οριστική πτώχευση. Ο κ. Παπανδρέου συμφώνησε και σε αυτήν την πρόταση της ΕΕ αποδεχόμενος, μάλιστα, το αγγλικό Δίκαιο χωρίς να ενημερώσει τη Βουλή σχετικά και χρειάστηκε και πάλι η συνειδητοποίηση απ' την ΕΕ πως η αναδιάρθρωση θα έπρεπε να είναι μεγαλύτερη προκειμένου να ακυρωθεί το PSI και να εγκριθεί το PSI+, το οποίο, όμως, ερχόταν πια πολύ αργά για να μπορέσει να σώσει τη χώρα ενώ συνοδευόταν με ένα δεύτερο ακόμη πιο σκληρό απ' το πρώτο Μνημόνιο.

Μερικούς μήνες και δύο εκλογικές αναμετρήσεις αργότερα, η νέα κυβέρνηση συνεργασίας προσπαθεί να πείσει πως είναι έτοιμη να προχωρήσει κάνοντας αυτά τα οποία αναλυτές, οικονομολόγοι και ειδικοί απ' όλον τον κόσμο, ακόμη και μέσα από την ΕΕ, τη Γερμανία και το ΔΝΤ, υποστηρίζουν πως πρέπει να αποφύγει, δηλαδή να πάρει περισσότερο απ' το φάρμακο της στείρας λιτότητας.

Έχοντας στο τιμόνι της έναν Πρωθυπουργό της 'δεξιάς' ο οποίος ήταν εξ αρχής εναντίον του Μνημονίου, με πρώτο συγκυβερνήτη της τον σοσιαλιστή πρώην υπουργό Οικονομικών που έχει αναγνωρίσει ότι η πολιτική υπερβολικής λιτότητας σκοτώνει και με δεύτερο συγκυβερνήτη της τον αριστερό πρόεδρο ενός κόμματος του οποίου η βασική θέση από την ίδρυση του ήταν η 'απαγκίστρωση απ' το Μνημόνιο με παραμονή στο ευρώ', η νέα κυβέρνηση συνεργασίας που αναδείχτηκε απ' τις πρόσφατες εκλογές με το σύνθημα της αναδιαπραγμάτευσης του 'αποτυχημένου' Μνημονίου, είναι τελικά αυτή θα κληθεί να το εφαρμόσει.

Κάτι τέτοιο στην πράξη θα είναι εξαιρετικά δύσκολο. Ακόμη και αν η πολυπόθητη επιμήκυνση των στόχων εξασφαλιστεί, κάτι που τα κόμματα που απαρτίζουν την κυβέρνηση έχουν αφήσει να εννοηθεί ως δεδομένο, αυτό θα συνεπάγεται τη λήψη νέων μέτρων ύψους 3 δις ευρώ το έτος για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Σε μία χώρα που καταγράφει αρκετά παγκόσμια αρνητικά οικονομικά ρεκόρ και όπου, μεταξύ άλλων, η ανεργία είναι από τις μεγαλύτερες στον κόσμο και αυξάνεται, οι μισθοί καταγράφουν τη μεγαλύτερη μείωση σε απόλυτες τιμές και ως ποσοστό διεθνώς, οι συντάξεις το ίδιο, η αύξηση της έμμεσης φορολογίας είναι η μεγαλύτερη διεθνώς κλπ, η υλοποίηση αυτών των μέτρων είναι αμφίβολο αν μπορεί να γίνει και σχεδόν βέβαιο ότι θα παρατείνει την ύφεση.

Επιπλέον, εφόσον η επιμήκυνση ξεκινά απ' την παραδοχή ότι δε θα εξοικονομηθούν 12 δις σε δύο αλλά σε τέσσερα χρόνια αυτό ανοίγει μία τρύπα στον οικονομικό προϋπολογισμό η οποία θα πρέπει να χρηματοδοτηθεί από τα δάνεια. Κάτι τέτοιο είναι πιθανό να μπορέσει να γίνει για το 2012 από ένα τμήμα των χρημάτων για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών αλλά στη συνέχεια το πιθανότερο είναι πως η Ελλάδα θα χρειαστεί και νέο πακέτο στήριξης.

Με βάση τη συμφωνία για το δεύτερο πακέτο διάσωσης, προκειμένου το ελληνικό χρέος να συνεχίσει να κρίνεται ως βιώσιμο και έτσι η δανειοδότηση της Ελλάδας να μη διαταραχθεί, η χώρα θα πρέπει να περάσει σε ανάπτυξη της τάξης του 2,6% του ΑΕΠ από το 2014 και μετά και να παραμείνει σε αναπτυξιακή τροχιά μέχρι και το 2020. Καθώς αυτό φαίνεται δύσκολο να συμβεί η τρύπα μπορεί να ξεπεράσει τα 15 δις ευρώ, τα οποία θα πρέπει να καλυφθούν με νέα δάνεια και να συνοδευτούν από νέους όρους.

Με βάση το δεύτερο Μνημόνιο η Ελλάδα θα επέστρεφε στην αγορά κεφαλαίων μεταξύ του 2021 και του 2028. Οι εξελίξεις από την υπογραφή του μέχρι σήμερα δείχνουν πως η επιστροφή της γίνεται όλο και πιθανότερη προς το τέλος και όχι την αρχή της επόμενης δεκαετίας. Αυτό συνεπάγεται την αποδοχή μίας εικοσαετίας εποπτείας και δημοσιονομικής πειθαρχίας και πολλά χρόνια λιτότητας. Ο ελληνικός λαός δεν έχει προετοιμαστεί για κάτι τέτοιο αλλά αφέθηκε να πιστεύει ότι μία πολύ γενναία αναδιαπραγμάτευση είναι προ των πυλών, η οποία θα ακολουθούσε μετά τη νίκη στις εκλογές των κομμάτων που τάσσονταν υπέρ της και εναντίον της καταγγελίας του Μνημονίου.

Αυτό που φαίνεται πιο κοντά στην αλήθεια, όμως, είναι πως είτε η χώρα 'απαγκιστρωθεί' απ' το Μνημόνιο είτε επιχειρήσει να το εφαρμόσει, μία εικοσαετία ταλαιπωρίας θα είναι, σχεδόν, αναπόφευκτη. Για παράδειγμα, από το Μάιο του 2010 μέχρι σήμερα ο αριθμός των ανέργων έχει αυξηθεί, περίπου, κατά 600 χιλιάδες. Στα τελευταία τριάντα χρόνια ο μέγιστος αριθμός θέσεων εργασίας που δημιουργήθηκε κατ' έτος ανήλθε στις 60 χιλιάδες και αυτό όταν οι συνθήκες ήταν πολύ διαφορετικές από τις τρέχουσες. Ακόμη λοιπόν και αν ξεκινούσε από αύριο μία εντυπωσιακή ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, ο αριθμός των ανέργων δε θα έφτανε στα επίπεδα προ Μνημονίου νωρίτερα από το 2022. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η ύφεση δεν έχει σταματήσει, ότι περίπου 1000 άνθρωποι την ημέρα εξακολουθούν να χάνουν τη δουλειά τους και ότι η όποια ανάπτυξη επιτευχθεί δύσκολα θα φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ, η επιστροφή στα επίπεδα ανεργίας των αρχών του 2010 μπορεί να έρθει αρκετά αργότερα απ' το 2022.

Τον Απρίλιο του 2010 είχα δημοσιεύσει ένα άρθρο με τίτλο “Μπορεί η κρίση να οδηγήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης” η λογική του οποίου ήταν πως η Γερμανία θα χρησιμοποιούσε την κρίση για να επιδιώξει μία δημοσιονομική και πολιτική ένωση στην οποία θα είχε ηγετικό ρόλο και πως τα κράτη που δε θα ήθελαν να παραχωρήσουν κυριαρχικά τους δικαιώματα δε θα μπορούσαν να συμμετάσχουν σ' αυτήν.

Η Ελλάδα έγινε η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που με την υπογραφή της δανειακής σύμβασης παραχώρησε κυριαρχικά της δικαιώματα στη Γερμανία και αν θέλει να συνεχίσει να χρηματοδοτείται απ' αυτήν θα πρέπει να αποδεχτεί πως αυτό θα μετατραπεί σε μόνιμη κατάσταση. Ήδη, τόσο η Ιρλανδία όσο και η Πορτογαλία βαδίζουν στα χνάρια της Ελλάδας ενώ όλα τα κράτη της ΕΕ έχουν συμφωνήσει σε κανόνες δημοσιονομικής ενοποίησης.

Με την Ισπανία και την Κύπρο να συμπληρώνουν την πρώτη πεντάδα των κρατών της ευρωζώνης που χρειάστηκαν διάσωση και με την Ιταλία να ακολουθεί η Γερμανία θα εντείνει τις πιέσεις της για μεγαλύτερη και ταχύτερη δημοσιονομική και πολιτική ενοποίηση και για να μοιραστεί την 'πιστωτική της κάρτα' θα απαιτεί να ελέγχει πως ξοδεύονται τα χρήματα.

Δεν υπάρχει καμία εγγύηση πως το εγχείρημα για τη δημιουργία των ΗΠΕ θα πετύχει. Το μόνο σίγουρο είναι πως η Γερμανία κινείται προς αυτήν την κατεύθυνση. Το πραγματικό δίλημμα των εκλογών, λοιπόν, δεν ήταν αναδιαπραγμάτευση ή καταγγελία του Μνημονίου αλλά απόφαση για προσπάθεια συμμετοχής στις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης ή όχι.

Στις επόμενες εβδομάδες, ημέρες, επομένως που θα ξεκινήσουν οι συζητήσεις για την αναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου, είναι καλό η νέα ελληνική κυβέρνηση να γνωρίζει τί διαπραγματεύεται όντως. Και αν επιλέξει την ευρωπαϊκή προοπτική θα είναι πιο επιτακτικό από ποτέ να κάνει τα πάντα για να επιστρέψει στην Αθήνα με ένα ουσιαστικά τροποποιημένο Μνημόνιο όσο σκληρά και αν χρειαστεί να διαπραγματευτεί. Γιατί αν αρκεστεί στην επιμήκυνση και σε μερικά αναπτυξιακά 'μπολιάσματα' τότε πολύ γρήγορα θα βρεθεί τόσο η ίδια όσο και η χώρα μπροστά σε νέα αδιέξοδα.

Πάνος Παναγιώτου

Χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής

Διευθυντής GSTA Ltd, WTAEC Ltd

 

http://www.sofokleous10.gr 

REFRESH : Πώς οι φορολογούμενοι έχουν τη δυνατότητα να ενημερώνονται, μέσω Taxisnet για τις δόσεις του φόρου εισοδήματος

Οι φορολογούμενοι έχουν τη δυνατότητα να ενημερώνονται, μέσω του Taxisnet, για το ύψος των δόσεων του φόρου που προκύπτει από τα εκκαθαριστικά τους σημειώματα. Μάλιστα, όσοι θέλουν να ενημερωθούν για τις δόσεις που προκύπτουν από την εκκαθάριση της φορολογικής τους δήλωσης και δεν έχουν κωδικό πρόσβασης στο ηλεκτρονικό σύστημα θα μπορούν να ενημερώνονται με τον ΑΦΜ τους.
Για αναλυτικές πληροφορίες κατεβάστε το σχετικό αρχείο της Γ.Γ.Π.Σ. εδώ

Η ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ :http://www.gsis.gr/  ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ :  Αναμόρφωση δόσεων Φόρου Εισοδήματος

Σημειώνεται ότι ο φόρος που έχει προκύψει από τις εκκαθαριστικές δηλώσεις μπορεί πλέον να αποπληρώνεται σε επτά μηνιαίες και ισόποσες δόσεις, αλλά όσοι επιθυμούν να εξοφλήσουν την οφειλή τους εφάπαξ μπορούν να το πράξουν εκμεταλλευόμενοι την έκπτωση του 1,5%.
Εν τω μεταξύ, για όσους δεν έχουν υποβάλει ακόμη φορολογική δήλωση, θα ξεκινήσει από τον Σεπτέμβριο μία διαδικασία διασταύρωσης στοιχείων, προκειμένου να τους αποσταλούν τα σχετικά ειδοποιητήρια.
Η πρώτη δόση θα πρέπει να καταβληθεί έως τις 31 Αυγούστου, ενώ η τελευταία έως τις 28 Φεβρουαρίου του 2013. Η ευνοϊκή ρύθμιση των 7 δόσεων αφορά όσους έχουν οικογενειακό εισόδημα μέχρι 60.000 ευρώ.
Πιο αναλυτικά όπως προβλέπεται στην απόφαση του υπουργείου Οικονομικών:
- Η πληρωμή του εκκαθαριστικού σημειώματος μπορεί να γίνει μέχρι σε 7 μηνιαίες δόσεις για όσους δήλωσαν φέτος οικογενειακό εισόδημα μέχρι 60.000 ευρώ αρχής γενομένης από τη δόση που λήγει 31 Αυγούστου 2012. Η τελευταία δόση για λόγους ορθής δημοσιονομικής διαχείρισης δεν θα ξεπερνά τον Φεβρουάριο του 2013.
- Όσοι φορολογούμενοι έχουν καταβάλει την πρώτη δόση στις 30 Ιουνίου 2012 μπορούν να πληρώσουν το υπόλοιπο ποσό σε 7 δόσεις από 31 Αυγούστου 2012.
- Όσοι έχουν καταβάλει την πρώτη δόση στις 31 Ιουλίου 2012 μπορούν να πληρώσουν το υπόλοιπο σε 6 δόσεις από 30 Σεπτεμβρίου 2012 .
- Για όσους φορολογούμενους η εκκαθάριση γίνεται με ημερομηνία μετά την 31 Αυγούστου 2012 ο φόρος μπορεί να πληρωθεί σε τόσες ισόποσες δόσεις, όσοι είναι οι μήνες που απομένουν μετά την ημερομηνία βεβαίωσης και μέχρι τον Φεβρουάριο 2013
- Ο φόρος που μπορεί να ρυθμιστεί με το προτεινόμενο καθεστώς δόσεων πρέπει να είναι πάνω από 300 ευρώ. Το υπουργείο Οικονομικών διευκρινίζει ότι στις περιπτώσεις που ο φορολογούμενος οφείλει μέχρι και 300 ευρώ, η οφειλή εξοφλείται εφάπαξ στο τέλος του δεύτερου μήνα μετά τον μήνα βεβαίωσης.
- Αν ο φόρος υπερβαίνει τα 300 ευρώ, τότε η οφειλή μπορεί να εξοφληθεί σε όσες δόσεις προβλέπει η ρύθμιση (π.χ. η οφειλή 350 ευρώ με ημερομηνία βεβαίωσης 17 Ιουλίου 2012 μπορεί να εξοφληθεί σε 7 δόσεις των 50 ευρώ από 31/08/2012 έως 28/02/2013).
- Οι δόσεις δεν καλύπτουν τυχόν οφειλές που έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες
- Στο καθεστώς των δόσεων δεν υπάγονται όσοι φορολογούμενοι δεν υπέβαλαν εμπρόθεσμα δήλωση φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 2012
- Όσοι επιθυμούν να εξοφλήσουν την οφειλή τους εφάπαξ μπορούν να το πράξουν εκμεταλλευόμενοι την έκπτωση 1,5% ενώ όσοι επιθυμούν να καταβάλουν τον φόρο με το ισχύον καθεστώς και εμπίπτουν στο σύστημα δόσεων που θεσπίζεται ειδικά για τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων οικονομικού έτους 2012, δεν εμποδίζονται να επιλέξουν το ισχύον καθεστώς.

 Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2012
Πηγή: imerisia.gr

http://www.e-forologia.gr/

«Ανάσα» 2,3 δισ. € σε γεωργούς και κτηνοτρόφους

Τονωτικές ενέσεις στο εισόδημα των γεωργών και των κτηνοτρόφων ύψους 2,3 δισ. ευρώ πέτυχε η κυβέρνηση και οι σχετικές ενισχύσεις θα ξεκινήσουν να διατίθενται από την ερχόμενη Δευτέρα 20 του μηνός μέχρι και τις 20 Δεκεμβρίου.

Τονωτικές ενέσεις στο εισόδημα των γεωργών και των κτηνοτρόφων ύψους 2,3 δισ. ευρώ πέτυχε η κυβέρνηση και οι σχετικές ενισχύσεις θα ξεκινήσουν να διατίθενται από την ερχόμενη Δευτέρα 20 του μηνός μέχρι και τις 20 Δεκεμβρίου.
Πιο συγκεκριμένα, τα πρώτα χρήματα, ποσό 160 εκατ. ευρώ, αφορούν την εξισωτική αποζημίωση 70.000 κτηνοτρόφων. Το δεύτερο πακέτο χρηματοδότησης αφορά τις ενιαίες ενισχύσεις για το 2012 των αγροτών, συνολικού ύψους 2,2 δισ. ευρώ.
Οπως έκανε γνωστό ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Αθανάσιος Τσαυτάρης, στη διάρκεια δηλώσεών του στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA η Ελλάδα πήρε το πράσινο φως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ώστε οι επιδοτήσεις των 2,2 δισ. ευρώ να δοθούν σε δύο δόσεις.
Τον Οκτώβριο
Κανονικά όλο το ποσό ήταν να δοθεί στις 20 Δεκεμβρίου. Η Ελλάδα μαζί με άλλες εννέα χώρες της ΕΕ είχαν ζητήσει από τις Βρυξέλλες τα μισά χρήματα να δοθούν νωρίτερα στις 15 Οκτωβρίου. Κάτι που η Κομισιόν ενέκρινε και, σύμφωνα με τον υπουργό, το 50% των ενισχύσεων, δηλαδή 1,1 δισ. ευρώ, θα δοθεί τότε και το υπόλοιπο στις 20 Δεκεμβρίου.
Η εξέλιξη αυτή προσφέρει σημαντική οικονομική ανακούφιση στους αγρότες.
Εξάλλου, από την ερχόμενη Δευτέρα θα αρχίσει και η καταβολή ολόκληρης της εξισωτικής αποζημίωσης στους 70.000 κτηνοτρόφους ορεινών, ημιορεινών και νησιωτικών περιοχών. Για τα χρήματα αυτά η κυβέρνηση, προκειμένου να δοθούν εγκαίρως, είχε προχωρήσει στις περικοπές μισθών των υπουργών αλλά και των ενοικίων που πληρώνει το Δημόσιο.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΛΩΝΑΣ
http://gr.news.yahoo.com/

To Google Earth "ανακάλυψε" νέες πυραμίδες

Προβεβλημένες καταχωρήσεις

 

Το γιγαντιαίο ανάχωμα κοντά στο Αμπου ΣΙντέμ

in

Ποιο είναι το μυστήριο εύρημα του Google Earth στην Αίγυπτο (Pics)

Χρήστος Δεμέτης

 

news247 Αύγουστος 14 2012 17:10

Δύο κτιριακά συγκροτήματα στα οποία υπάρχουν ασυνήθιστα αναχώματα, εντοπίστηκαν μέσω του Google Earth στην περιοχή της Άνω Αιγύπτου.
Σύμφωνα με την αρχαιολόγο Angela Micol, τα αναχώματα αυτά παρουσιάζουν "ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά και κατευθύνσεις" και θα μπορούσαν να είναι "χαμένες πυραμίδες".

Το συμπέρασμα αυτό, ανάρτησε άλλωστε στη ιστοσελίδα της GoogleEearthAnomalies.com. Σύμφωνα με την ίδια, οι πιθανές "χαμένες" πυραμίδες βρίσκονται μεταξύ τους, σε απόσταση 90 μιλίων.
Το πρώτο συγκρότημα
Στην πρώτη περιοχή που βρίσκεται στην Άνω Αίγυπτο, κοντά στην πόλη Αμπου ΣΙντέμ και κατά μήκος του ποταμού Νείλου, εντοπίστηκαν τέσσερα αναχώματα στα οποία διακρίνεται από ένα τριγωνικού σχήματος οροπέδιο.
Τα δύο μεγαλύτερα αναχώματα στην περιοχή είναι περίπου 250 μέτρων πλάτους, με δύο μικρότερα αναχώματα περίπου 100 μέτρων πλάτους αντιστοίχως.
"Με μια πιο προσεκτική εξέταση του σχηματισμού, το ανάχωμα αυτό φαίνεται να έχει μια πολύ επίπεδη κορυφή και ένα περίεργο συμμετρικό τριγωνικό σχήμα που έχει διαβρωθεί σε μεγάλο βαθμό από το πέρασμα του χρόνου" έγραψε χαρακτηριστικά η αρχαιολόγος, η οποία υποστηρίζει ότι η διάταξη τους θυμίζει τα αντίστοιχα οροπέδια των περίφημων πυραμίδων της Γκίζας.
Σε ότι αφορά τα δύο μεγαλύτερα μάλιστα εξ αυτών, είναι σε μέγεθος τρεις φορές το μέγεθος της μεγαλύτερης από τις πυραμίδες του συγκροτήματος της Γκίζας.
Το δεύτερο συγκρότημα
Περίπου 90 μίλια πιο βόρεια, κοντά στην όαση Φαγιούμ, στο δεύτερο πιθανό συγκρότημα εμφανίζεται ένα τετράπλευρο ανάχωμα, πλάτους περίπου 150 μέτρων. Η αρχαιολόγος από τη Βόρεια Καρολίνα σχεδιάζει να μεταβεί στις τοποθεσίες για περαιτέρω έρευνες.
Να σημειωθεί ότι δεν είναι η πρώτη φορά που οι αρχαιολόγοι χρησιμοποιούν το Google Earth για τις έρευνες τους. Τον Μάιο του 2011, η Αμερικανίδα Αιγυπτιολόγος  Dr Sarah Parcak, ανακάλυψε 17 χαμένες πυραμίδες.
Αλλά και η Angela Micol έχει χρησιμοποιήσει και πάλι το συγκεκριμένο πρόγραμμα για να μελετήσει μια πόλη που βρίσκεται κάτω από τη θάλασσα στη χερσόνησο του Yucatan στο Μεξικό. Η τεχνολογία στα χέρια της αρχαιολογικής μελέτης και αντιστρόφως.
Οι πρώτες πυραμίδες
Οι πρώτες πυραμίδες εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια του Αρχαίου Βασιλείου (3200 – 2300 π.Χ.) ανάμεσα σε αυτές και η "διάσημη" Μεγάλη Πυραμίδα του Χέοπα, ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου.
Οι αρχαιολόγοι εικάζουν ότι το σχήμα της πυραμίδας προήλθε από παλαιότερους τύμβους ή συμβόλιζε τις ακτίνες του ήλιου ή ακόμα και μια σκάλα προς τον ουρανό.
http://news247.gr/