Οι αυξήσεις κεφαλαίου των ελληνικών τραπεζών.....

Οι αυξήσεις κεφαλαίου των ελληνικών τραπεζών έρχονται και μαζί και οι ανάδοχοι για το 10% της ελάχιστης συμμετοχής με στόχο 2,4 δισ – Goldman Sachs, J P Morgan, BofA/Merrill Lynch και Morgan Stanley βολιδοσκοπούνται…

(upd)Οι αυξήσεις κεφαλαίου των ελληνικών τραπεζών έρχονται και μαζί και οι ανάδοχοι για το 10% της ελάχιστης συμμετοχής.
Οι ελληνικές τράπεζες θα χρησιμοποιήσουν  αναδόχους και κατά το δυνατό εγγυητές αναδόχους ώστε να καλυφθεί το 10% της ελάχιστης συμμετοχής.

Με βάση πληροφορίες από ενημερωμένες τραπεζικές πηγές, η Goldman Sachs, η Morgan Stanley, η Bank of America Merrill Lynch και η J P Morgan ήδη βολιδοσκοπούνται  ώστε να αναλάβουν τον ρόλο του αναδόχου και κατά προτίμηση εγγυητή αναδόχου.
Με βάση εκτιμήσεις η Εθνική θα χρειαστεί 8,5 με 9 δις ευρώ άρα το 10% περί τα  850 με 900 εκατ ευρώ.
Η Alpha θα χρειαστεί 2,5 με 3 δις ευρώ δηλαδή 250 με 300 εκατ ευρώ.
Η Eurobank 5 με 6 δις ευρώ ή 500-600 εκατ ευρώ και η Πειραιώς περί τα 6 δις ευρώ ή 600 εκατ ευρώ.
Οι 4 συστημικές τράπεζες καλούνται να συγκεντρώσουν με ίδια μέσα 2,4 δις ευρώ.
Οι συχνές επαφές των αμερικανικών τραπεζών με έλληνες αξιωματούχους έχουν διπλό στόχο.
Πρωτίστως να διαπιστώσουν τα σχέδια της κυβέρνησης και το κατά πόσο είναι διατεθειμένη να αναλάβει δράση ώστε να εφαρμοστεί το μνημόνιο.
Εν συνεχεία με βάση της έκβασης της οικονομίας θα προχωρήσουν ή όχι στην διαδικασία ανάληψης ρόλου αναδόχου στις αυξήσεις κεφαλαίου των ελληνικών τραπεζών.
Το κεφάλαιο αναδοχής ξένων επενδυτικών οίκων ανοίγει εκ νέου και η εξέλιξη αυτή αποτελεί τεραστίας σημασίας σε μια περίοδο που η Ελλάδα προσπαθεί να αποτρέψει την χρεοκοπία.

www.bankingnews.gr

Credit Agricole: Το ευρώ θα υποχωρήσει ........

Credit Agricole: Το ευρώ θα υποχωρήσει άμεσα στο 1,2431 δολ. - Οι σημερινές ανακοινώσεις της ΕΚΤ θα προκαλέσουν ένα βραχυπρόθεσμο profit taking - Η επόμενη πορεία θα κριθεί από τις δράσεις έναντι της κρίσης

Να υποχωρήσει στα επίπεδα των 1,2431 δολάρια αναμένει για το ευρώ η Credit Agricole, με τους επενδυτές να θεωρούν ότι ήρθε η ώρα να προχωρήσουν σε profit taking μετά την άνοδο των τελευταίων ημερών.

Σύμφωνα με τους αναλυτές, η αποτυχία διάσπασης των αντιστάσεων του 1,2650 δολ. δείχνει ότι οι επενδυτές βρίσκονται σε στάση αναμονής για τις σημερινές ανακοινώσεις από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οι οποίες θα κρίνουν και την πορεία της κρίσης χρέους στην ευρωζώνη.
Διαρροές κάνουν λόγο για απεριόριστες αγορές κρατικών ομολόγων ωρίμασης έως και 3 ετών, με ταυτόχρονη διενέργεια αποστείρωσης, ώστε να μην μεταβληθεί η προσφορά χρήματος στην αγορά. Αυτό το σχέδιο, σύμφωνα με τους αναλυτές, δεν πρόκειται να προσδώσει κάποια αξία στο ευρώ, με τα κέρδη να θεωρούνται οριακά.
Σύμφωνα με την Credit Agricole, το ευρώ αναμένεται να κάνει σήμερα μια μικρή ανοδική κίνηση, για να διορθώσει μετά τις πρώτες αντιδράσεις. Ωστόσο, όλα θα κριθούν σε περίπτωση που υπάρξουν σαφείς οδηγίες για τις αποδόσεις και τον όγκο των αγορών της ΕΚΤ.
Τέλος, οι αναλυτές της γαλλικής τράπεζας θεωρούν ότι το ευρώ θα υποχωρήσει στη στήριξη του 1,2431 δολ. βραχυπρόθεσμα μέχρι να υπάρξουν νεότερες εξελίξεις στο μέτωπο της κρίσης.

www.bankingnews.gr

Νέο πρόγραμμα αγοράς κρατικών ομολόγων.............

Νέο πρόγραμμα αγοράς κρατικών ομολόγων (Outright Monetary Transaction) ανακοίνωσε ο Draghi της ΕΚΤ - Προϋπόθεση για να τεθεί σε ισχύ οι επεμβάσεις των μηχανισμών EFSF και ESM

6,7 εκατομμύρια παίκτες έχουν επιλέξει τη Unibet!
Κάνε εγγραφή στη Σουηδική εταιρία με 100% Μπόνους.

06/09/12 - 15:30

• Εκτύπωση
• E-mail

(upd2)Την πλήρη δέσμευση της ΕΚΤ για τη στήριξη της αγοράς κρατικών ομολόγων επανέλαβε ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, M. Draghi, κατά τη διάρκεια της καθιερωμένης συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε. O Draghi έκρουσε εκ νέου τον κίνδυνο για την πορεία της ευρωπαϊκής οικονομίας, τονίζοντας πως παραμένει η αβεβαιότητα σε αγορές και οικονομία.

Tι ανέφερε νωρίτερα το www.bankingnews.gr

Με «αποστείρωση» ο μηχανισμός παρέμβασης της ΕΚΤ στα ομόλογα – Οι απεριόριστες αγορές δεν θα είναι και τόσο…απεριόριστες καθώς έχουν ήδη μοχλευθεί 23 φορές τα κεφάλαια – Αμετάβλητο στο 0,75% το επιτόκιο

Αμετάβλητο στο 0,75%  διατήρησε το επιτόκιο της η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, σύμφωνα με την ανακοίνωση της. Στο 0% και το καταθετικό επιτόκιο αμετάβλητο. Η σημερινή μπορεί να θεωρηθεί μέρα κρίσεως, καθώς ο επικεφαλής της ΕΚΤ Μ Draghi θα ανακοινώσει το πλέγμα και προφανώς όχι τα μυστικά του σχεδίου παρεμβάσεων στις αγορές ομολόγων. Μείωση επιτοκίων δεν αναμένεται σήμερα ενώ ερωτηματικό παραμένει αν θα αγοράσει και εταιρικά ομόλογα τραπεζών.
Με βάση διαρροές οι 2 έννοιες που βρίσκονται στο μικροσκόπιο είναι η αποστείρωση και οι απεριόριστες αγορές.
Είναι σε γνώση της αγοράς εδώ και εύλογο διάστημα ότι οι παρεμβάσεις στις δευτερογενείς αγορές ομολόγων θα αφορούν έως και 3ετή χρεόγραφα.
Είναι σε γνώση της αγοράς ότι οι παρεμβάσεις θα ξεκινήσουν όταν μια χώρα προσφύγει στον μηχανισμό της ΕΚΤ και υιοθετήσει ένα μνημόνιο μεταρρυθμίσεων και αλλαγών στην οικονομία.
Είναι επίσης σε γνώση της αγοράς ότι η ΕΚΤ δεν θα αποκαλύψει λεπτομέρειες ουσιαστικές για το είδος των παρεμβάσεων της.
Δηλαδή δεν θα αποκαλύψει ότι με την απόδοση π.χ. στο 6% και spread 400 μονάδες βάσης  θα ενεργοποιούνται οι παρεμβάσεις.
Ακόμη και αν δεν αποκαλυφθεί η αγορά θα γνωρίζει πότε παρενέβη η ΕΚΤ και αυτομάτως θα εξάγει συμπεράσματα για τα επίπεδα αποδόσεων και spreads.
Αλλά αυτό θα συμβεί όταν ξεκινήσουν οι παρεμβάσεις.
Είναι σε γνώση της αγοράς ότι η ΕΚΤ έχει ένα υπερβολικά υπερμοχλευμένο ισολογισμό. Με 85 δις κεφάλαια έχει χορηγήσει και επενδύσει 23 φορές τα κεφάλαια της.
Με βάση αυτές τις παραμέτρους και από τις διαρροές που υπάρχουν προκύπτουν δύο έννοιες.
Αποστείρωση  και απεριόριστες αγορές.
Αποστείρωση σημαίνει ότι η ΕΚΤ θα κρατάει σταθερό το χαρτοφυλάκιο ομολόγων που διατηρεί και αυτό θα συμβεί με την διαδικασία θα αγοράζει ομόλογα Ισπανίας και θα πουλάει υφιστάμενα στα χαρτοφυλάκια της.
Όμως τα υφιστάμενα ομόλογα περί τα 68 δις ευρώ είναι προβληματικών χωρών και εδώ εγείρεται ένα θέμα αν πουλήσει ελληνικά ομόλογα ποιος θα τα αγοράσει και κυρίως ποιες επιπτώσεις θα έχει στις αποδόσεις των ομολόγων.
Όσον αφορά την έννοια απεριόριστες αγορές είναι προφανές ότι δεν μπορούν να υπάρξουν απεριόριστες αγορές.

Ο μύθος που πρέπει να γίνει πραγματικότητα…

Το πρόγραμμα παρεμβάσεων της ΕΚΤ έχει σχεδόν μυθοποιηθεί.
Έχει καλλιεργηθεί η εντύπωση ότι η ΕΚΤ θα καταφέρει μέσα από ένα πρόγραμμα αγοράς κρατικών ομολόγων έως 3ετούς διάρκειας σε Ισπανία και Ιταλία (σε αυτές τις δύο χώρες θα επικεντρωθεί εφόσον ζητήσουν βοήθεια) να εξορθολογήσει τα spreads και να μειώσει τα επιτόκια.
Εν συνεχεία ο ESM θα μπορεί να αγοράζει ομόλογα πρωτογενώς δηλαδή να αγοράζει χρέος σε πρωτογενή μορφή στην διαδικασία της έκδοσης δηλαδή και έτσι να περιοριστούν οι στρεβλώσεις στα CDS και τα spreads.
Στο παρελθόν η ΕΚΤ είχε αγοράσει 68 δις ευρώ ομόλογα Ελλάδος Πορτογαλίας και Ιρλανδίας και παραδόξως και οι 3 χώρες κατέληξαν σε μνημόνια και εκτός αγορών.
Σε τι διαφέρει το νέο πρόγραμμα αγοράς ομολόγων;
Υπάρχουν θετικά και αρνητικά.
Τα θετικά είναι ότι η ΕΚΤ θα παρέμβει στα ομόλογα μόνο αν αποδείξουν οι χώρες που ζητούν στήριξη αποφασιστικότητα για μεταρρυθμίσεις.
Η ΕΚΤ θα μπορεί να αγοράζει δευτερογενώς έως 3ετή ομόλογα π.χ. της Ισπανίας και να αποσυμπιέσει τις αποδόσεις και τα spreads.
Ωστόσο η αγορά θα ήθελε παρεμβάσεις και σε ποιο μακροπρόθεσμες περιόδους.
Ένα ζήτημα που θα τεθεί είναι ότι η ΕΚΤ θα θέσει ένα «μυστικό» στόχο για τις παρεμβάσεις της.
Π.χ. όταν το spread Ισπανίας – Γερμανίας κινηθεί πάνω από 500 μονάδες βάσης θα αγοράζει.
Όμως υπάρχει ο κίνδυνος της μη προόδου. Δηλαδή η αγορά αν διαπιστώσει ότι η ΕΚΤ παρεμβαίνει σε συγκεκριμένα επίπεδα θα επιδιώξει να συντηρήσει τις αποδόσεις και τα spreads στα άτυπα επίπεδα που θα προσδιοριστούν από την ΕΚΤ.
Ένα άλλο ζήτημα είναι το εύρος αγορών.
Η ΕΚΤ έχει μοχλεύσει 23 φορές τα κεφάλαια της ύψους 85 δις ευρώ.
Το θέμα είναι πόσα ακόμη ομόλογα θα αγοράσει;
Μέχρι τώρα από παρεμβάσεις κατέχει ομόλογα αξίας 68 δις ευρώ.
Μήπως θα αποδειχθεί ότι είναι οριοθετημένη η δύναμη πυρός της ΕΚΤ;
Ένα εξίσου ενδιαφέρον θέμα είναι από ποιους θα αγοράζει τα ομόλογα;
Από τις Ισπανικές τράπεζες αν μιλάμε για στήριξη της Ισπανίας ή γενικώς από την αγορά;
Με όρους αγοράς τι θα συμβεί;
Τα επιτόκια των ομολόγων, οι αποδόσεις τους θα υποχωρήσουν και θα ενισχυθούν περαιτέρω οι τιμές. Πόσο;
Η 10ετία στην Ισπανία θα μπορούσε να υποχωρήσει από 6,74% στο 6% ή 5,8%.
Η ελληνική 10ετία από 22% στο 18%.
Το ΧΑ θα μπορούσε να αναρριχηθεί έως τις 720-750 μονάδες και μετά....θα δούμε...

www.bankingnews.gr

Τα Πρωτόκολλα των Πρεσβύτερων (Σοφών) της Σιών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Τα Πρωτόκολλα των Πρεσβύτερων (Σοφών) της Σιών, γνωστά συνήθως ως Τα Πρωτόκολλα της Σιών (Ρωσικά: "Протоколы Сионских мудрецов" ή "Сионские Протоколы"), είναι ένα κείμενο που πιθανώς έχει την αφετηρία του στην Ρωσία των αρχών του 20ού αιώνα και παρουσιάζει ένα υποτιθέμενο σχέδιο κυριαρχίας του κόσμου από τους Εβραίους. Αποτελεί μέχρι σήμερα ένα από τα πλέον διαδεδομένα κείμενα έκφρασης αντισημιτισμού και αντισιωνισμού. Αρκετές ανεξάρτητες έρευνες έχουν επανειλημμένα δείξει ότι τα πρωτόκολλα αποτελούν απάτη και σχεδόν καθολικά αναγνωρίζονται ως προϊόν πλαστογραφίας, δημιούργημα της Οχράνα^[1]. Εμφανίστηκαν για πρώτη φορά το 1903 και ο συντάκτης τους είναι άγνωστος. Μια σειρά άρθρων που εμφανίστηκαν στους «Τάιμς» του Λονδίνου το 1921 φανέρωσαν ότι το περισσότερο από το υλικό των πρωτοκόλλων ήταν αντιγραμμένο από παλαιότερη πολιτική σάτιρα που δεν είχε κανένα αντισημιτικό θέμα. Συγκεκριμένα, βιβλίο του Μορίς Ζολί από το 1860 περιείχε αυτούσια κομμάτια από τα "Πρωτόκολλα" αν και δεν είχε σχέση με τους Εβραίους ή με το Σιωνισμό· στόχος ήταν ο αυτοκράτορας Ναπολέοντας Γ' ^[2].
Από την εποχή που τα Πρωτόκολλα πρωτοεμφανίστηκαν στην αρχή του 20ού αιώνα, οι πρώτοι τους εκδότες έφεραν αμφισβητούμενης αξίας και συχνά αντικρουόμενες αποδείξεις σχετικά με το πώς έφτασε στα χέρια τους αντίγραφο του αυθεντικού κειμένου. Παρόλα αυτά κάποιοι άνθρωποι συνέχισαν να βλέπουν τα Πρωτόκολλα σαν απόδειξη μίας σημαντικής συνωμοσίας, ειδικά σε μέρη του κόσμου όπου ο αντισημιτισμός ήταν αρκετά διαδεδομένος. Το κείμενο ανατυπώνεται συχνά από αντισημίτες και χρησιμοποιείται μερικές φορές σαν απόδειξη μίας Εβραϊκής συνωμοσίας, ειδικά στη Μέση Ανατολή σήμερα.
..............
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΡΣΜΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ :



http://el.wikipedia.org/wiki/

The beginnings of a bubble in simplicity

By MoneyWeek editor-in-chief Merryn Somerset Webb Sep 03, 2012

I interviewed Hugh Young, managing director of Aberdeen Asia a few weeks ago. We spoke about a variety of interesting things – just how “venal” the financial industry is and how the saddest thing about his job is watching the way in which the proceeds of growth all to often disappear into inequality, corruption and Swiss bank accounts.

However, his key point was on investing style. Most investors, he said, start off thinking that investing is terribly simple. Then they start to think it is terribly complicated, but in the end they come round to realising that it really is “quite simple.”
That’s a pretty accurate summary of the behaviour of the industry over the last few decades. Back in the early 1990s, stockbrokers mainly talked about p/e ratios and earnings growth when they were pushing stocks. Then in the second half of the 1900s and the early 2000’s, everyone went mildly mad with a variety of over complicated, often incomprehensible and usually useless valuation methods.
And now we are back where we started. Post bubble and post crisis everyone – be they deflationists or inflationists, emerging markets zealots or US cheerleaders, technology investors or commodity supercyclers – accepts that the best performers in most equity markets over most timescales are good quality dividend/high yield payers.
So all investors have to do is ask a few basic questions. Does a stock have an average to low price/earnings ratio?  Are its earnings honest and likely to be a sustainable? Does it pay a reasonable dividend? Get three yeses and it’s a buy. Job done. Everyone agrees. And so we enter the beginnings of a bubble in simplicity.
Look at some of the investment trusts in the UK that invest in this kind of thing. The Diverse Income Trust trades on a premium of 2.7% (you have to pay 2.7% more than the value of the underlying assets to buy shares in the trust). The Murray Income investment trust is on a premium of2.6%. Shires Income is on over 5%. This isn’t just the case in the UK of course: Aberdeen Asian Income is on a premium of 7%.
Then look at the equity markets that are suffering at the moment. Those who invest in China probably aren’t primarily dividend focused, as Christopher Wood of CLSA points out. But given the “unattractive” yield on the market (2.75% at a time when inflation is officially 1.8% but widely considered to be understated), it is still worth noting that in the last 12 months there has been an outflow of ¥259bn from equity and mixed funds in China and a ¥356bn inflow into money market and bond funds. The CSI300 index has fallen 21% over the same period.

This brings me to one of my favourite long term investments – what many readers insist is my 'blind spot' and one market no one has used the word 'bubble' about for a long time: Japan. We know it is cheap on all sorts of levels. Peter Bennett of Walker Crips puts it on a price to book ratio of around one. That’s a 40% discount to the average price to book of the stocks in the MSCI world index. At the same time 40% of the companies listed in Japan have net cash equal to their stock market value (so there is some real protection on the downside!).
There’s more. Price to cash flow is about six times – so much lower than the current p/e, something that suggests to Bennett that “large corporates in Japan might still low ball profits to avoid high corporate tax levels.”
Still, given that all anyone cares about these days is yield, let’s just look at that. No one considers Japan to be a market worth investing in for the dividends. But that might be a mistake. Over the last decade or so, dividends in Japan have risen faster than in any other market and the nominal yield on equities is about 2.6%. Pah, you might say – that’s less than the yield in China. But add back in Japan’s deflation at, say, 0.5-1% and you get a real (inflation adjusted) yield of 3% plus. In the US you are getting a real yield of around zero. In the UK you are getting around 1%; in Europe around 2%; and in China something negative – how negative depends on what you think inflation is. I’d like to say that this gives investors a win-win situation.
Long term, the Japanese market looks like a steal. If the market as a whole doesn’t rise, dividend stocks still should – from 1989, notes a report from Allianz Global Investors, the equity market in Japan as whole lost 50%, but anyone investing just in high dividend payers would have “managed to achieve a positive return.” And if that doesn’t happen, domestic investors will at least have their 3% and foreign investors should see the real bit of their income return in relative currency strength and (as they long have) make a turn on the strong yen.
Given Japan’s market history, I’m not going to say the 'win-win' words. But I will end by pointing out that across the world, Japan is the only market giving investors what they insist they want – cheap yield. One day investors will get round to buying it. If you want to do so first, the Jupiter Japan Income fund might be one way to go.
• This article was first published in the Financial Times 

http://www.moneyweek.com/ 

Don't panic – buy stocks instead

By MoneyWeek editor-in-chief Merryn Somerset Webb Jun 06, 2012

The last month has been good to the bears - most of our scariest predictions are finally coming good.
India and China are slowing faster than most expected; the US recovery is fading; the eurozone is imploding; and even the greatest of optimists accept that a global recession is likely – which would make this the first time since the 1930s that the likes of the US and the UK have entered a new recession before regaining the ground lost in the last one. Not good.

On the plus side, it is so bad that investors are finally losing hope that all will end well. Suddenly, the people who have spent the last decade buying stocks on the dips and telling me to stop being such a misery guts are circulating notes forecasting (variously): the nationalisation of the entire European banking system; the shutdown of global stock markets; protectionism; capital controls; the confiscation of personal holdings of gold; and “the end of fiat money”.
They’re also selling those stocks they bought on past dips. That’s why the MSCI Euro index ended May down 8.6% and poor Spain has just seen its Ibex index fall 13% in a month to a nine-year low. How’s that for misery?
So what should you do while everyone panics? You might want to take a very deep breath and buy some European stocks.
I mentioned a few weeks ago that, on the cyclically-adjusted price/earnings (Cape) ratio, several markets were beginning to look very cheap indeed. They are now cheaper.
Russell Napier of CLSA (who provided me with the Cape numbers) tells me that Portugal, Ireland, Italy, Greece and Spain are “all well into buying territory” if you look at them on a ten-year view (this is, to be clear, not the case in the UK or the US).
Greece is on a Cape of 1.8 times (the long-term average for most markets is around 15 times). Buy at a Cape of under 10 times, and history suggests you’ll see a compound annual growth of more than 14% in the next decade.
History guarantees nothing, of course. You could say that the likes of Greece and Spain have had the wrong interest rates for the past decade (the rates that suited Germany) so their past valuations are irrelevant. You could say that nothing can be cheap enough given what’s likely to happen next. You could, as Napier does, remind me that it is possible for bad policy to turn a whole stock market into a “doomsday machine”.
Back in the 1970s, high taxes and high inflation meant the UK stock market came to be seen just that: any profits made were purely inflation-linked but were taxed anyway (a bit like capital gains tax today). So investors stayed away.

You could create a similar doomsday machine in Europe today by continuing to force “vastly over-indebted countries to deflate their way back to competitiveness within the single currency,” says Napier – bringing on a cycle of falling corporate revenues and bankruptcies.
But, given the nightmare that would result from this, he reckons a change in monetary policy is more likely. The market no longer seems to believe that the end game is unlimited money printing in Europe (either via the central bank or the national banks) but it is still the most likely one – and the one that will make equity markets turn.
And as for a government bond default – the thing the market really worries about – it doesn’t have to be the end of the world. Bedlam Asset Management – no stranger to a bearish view – has written a relatively unhysterical note that reminds us that the 1997 Asian crisis was nasty, but not terminal.
Most Asian countries bordering the Pacific “underwent some form of default.” They then reacted in some of the ways investors think Europe soon will: Malaysia went for capital controls, Singapore for huge market interventions and Korea for a “virtual shutdown of international banking”.
In every case, thanks to default and reform, GDP was higher three years later than it had been before the crash.
Markets are expectations machines. Right now, Europe’s markets are discounting all the problems but none of the solutions.
It is also worth noting that, when crisis-hit markets turn, they really turn. The FTSE All Share hit its low on January 6 1975. It then rose 44% in eight business days. Bull markets come out of nowhere. That should make you worry about missing the bottom. The best returns will probably come from the worst of markets – Société Générale suggests Italy.
Finding a fund that recognises this is not easy. Managers in Europe are weirdly obsessed with Sweden, Germany, Switzerland, the luxury goods sector and Nestlé.
According to Hargreaves Lansdown, the SVM Continental Europe Fund is the most exposed to Greece, Spain and Italy, Portugal and Ireland: 28.5% of the portfolio. But you might also look at the Cazenove European Fund. Its manager Chris Rice has about 10% of the fund in Italy and 5% in Spain and he tells me he is selling out of Nestlé. That at least sets him apart from the crowd.
• This article was first published in the Finacnial Times
http://www.moneyweek.com/