ΤΟ ΣΠΙΡΑΛ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Δεν έχουμε μεγάλη εμπιστοσύνη στην πολιτική ηγεσία, όταν ακολουθεί τις εντολές των εισβολέων, ενάντια στις προεκλογικές της δεσμεύσεις - πόσο μάλλον όταν φαίνεται πως μας οδηγεί στην λεηλασία, στην εξαθλίωση, στη χρεοκοπία και στην πληθωριστική δραχμή...

Η Μεγάλη Ύφεση στο ζενίθ της, το χειμώνα του 1933, θα μπορούσε εύλογα να χαρακτηρισθεί ως ένα είδος συλλογικού παραλογισμού – ενώ κάτι ανάλογο θα μπορούσε να ισχυρισθεί κανείς και για την Ελλάδα σήμερα.

Ειδικότερα, οι εργαζόμενοι δεν είχαν καμία απασχόληση, επειδή οι επιχειρήσεις δεν προσελάμβαναν κανέναν…….οι επιχειρήσεις δεν προσελάμβαναν κανέναν, επειδή δεν υπήρχε αγορά για τα προϊόντα τους…...δεν υπήρχε καμία αγορά για τα προϊόντα τους, επειδή οι εργαζόμενοι δεν είχαν κανένα εισόδημα, με το οποίο θα μπορούσαν να αγοράσουν τα προϊόντα των επιχειρήσεων,για να αντιστρέψουν το σπιράλ του θανάτου – ένας καταστροφικός φαύλος κύκλος, χωρίς καμία δυνατότητα εξόδου.

Οι συναλλαγματικές υποτιμήσεις, η αύξηση των κρατικών ελλειμμάτων με στόχο τις δημόσιες επενδύσεις, την απασχόληση και τη ζήτηση, κατά τις προσταγές της θεωρίας του Keynes, καθώς επίσης η υπομονετική αναμονή αντιστροφής της τάσης, έμοιαζαν να είναι παρόμοιες αναποτελεσματικές στρατηγικές επίλυσης της κρίσης. 

Περαιτέρω, οι σε μεγάλο βαθμό κεντρικά κατευθυνόμενες και συνδικαλιστικά άριστα οργανωμένες αγορές εργασίας, όπως αυτή της Αυστραλίας είχαν τα ίδια αποτυχημένα αποτελέσματα, όσον αφορά την εξάλειψη της ανεργίας «μακράς διαρκείας», με τις μη οργανωμένες αγορές εργασίας - όπως αυτή των Η.Π.Α.

Οι φασιστικές λύσεις του προβλήματος, όπως αυτή της Ιταλίας, δεν είχαν επίσης αποτέλεσμα – με εξαίρεση τη ναζιστική λύση της Γερμανίας, από εκείνη τη στιγμή και μετά που τέθηκε σε λειτουργία η πολεμική της βιομηχανία.

Όσον αφορά τις Η.Π.Α., η ύφεση καταπολεμήθηκε τελικά από την αύξηση της ζήτησης πολεμικού εξοπλισμού, ενόψει του 2^ου παγκοσμίου Πολέμου – ενώ μέχρι σήμερα δεν υπάρχει καμία καθαρή εξήγηση σε σχέση με το γεγονός ότι, κανένα κράτος δεν θα μπορούσε τότε να ξεφύγει από τον καθοδικό σπειροειδή κύκλο της ύφεσης και της ανεργίας, εάν δεν είχε μεσολαβήσει πόλεμος.

Η κατάσταση της Ιαπωνίας τα τελευταία είκοσι χρόνια, παρά το ότι ο υπόλοιπος πλανήτης βρισκόταν σε πορεία ανάπτυξης, επιβεβαιώνει δυστυχώς τον κανόνα – ενώ η σημερινή παγκόσμια ύφεση καταλαμβάνει τη μία χώρα μετά την άλλη: μεταξύ των οποίων και τις αναπτυσσόμενες οικονομίες της Βραζιλίας, της Ινδίας, της Κίνας κλπ.

Ειδικά όσον αφορά την Ελλάδα, όλες οι ανοησίες που ακούγονται τον τελευταίο καιρό, μεταξύ των οποίων η ανάπτυξη μέσω μαζικών ιδιωτικοποιήσεων σε τιμές εκποίησης, κυρίως βέβαια των κοινωφελών και των κερδοφόρων εταιριών, δεν μας δημιουργούν καμία σιγουριά για το μέλλον – πόσο μάλλον όταν δεν έχουμε καμία απολύτως εμπιστοσύνη στην πολιτική ηγεσία, η οποία απλά ακολουθεί πιστά τις εντολές των εισβολέων, ενάντια στις προεκλογικές δεσμεύσεις, παρά το ότι οδηγούν μονοδρομημένα στη λεηλασία της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, στην εξαθλίωση, στη χρεοκοπία και στη δραχμή. 

Το ίδιο ισχύει και για την Ευρώπη, η οποία ευρίσκεται αναμφίβολα σε τροχιά αποσύνθεσης – με τις φυγόκεντρες δυνάμεις εντός της να αυξάνονται καθημερινά, εντείνοντας τον κίνδυνο μίας συλλογικής χρεοκοπίας.

Επίσης για τις Η.Π.Α. οι οποίες, ευρισκόμενες σε πορεία παρακμής, προσπαθούν απεγνωσμένα να εξάγουν (ακόμη μία φορά μετά το 2007) τα προβλήματα τους, με τη βοήθεια των οικονομικών όπλων μαζικής καταστροφής που διαθέτουν – με πρώτο από όλα το ΔΝΤ.

Ολοκληρώνοντας, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, μόνο ένα ελάχιστο μέρος από τα έσοδα των αποκρατικοποιήσεων «υπό τηναιγίδα του ΔΝΤ» στη Βραζιλία, στην Αργεντινή κλπ., οδηγήθηκε στα κρατικά ταμεία – το μεγαλύτερο μέρος τους εξαφανίσθηκε στην κυριολεξία, με την πλειοψηφία των πολιτών τους να είναι πλέον απόλυτα εξαρτημένοι από τις διαθέσεις τωνπολυεθνικών.

Παράλληλα, απορούμε για την απίστευτη έλλειψη υγιούς αντίδρασης στον αφελληνισμό, ο οποίος επιχειρείται με τη μαζική λαθρομετανάστευση, με την καταδίκη των άνεργων Ελλήνων στην αναζήτηση νέων πατρίδων, με την «εξορία» των μικρομεσαίων επιχειρήσεων σε φορολογικά πιο συμφέρουσες χώρες, καθώς επίσης με τις τούρκικες σαπουνόπερες που προβάλλονται από τα τηλεοπτικά ΜΜΕ – ενώ δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί συνεχίζεται η εκκωφαντική σιωπή των αμνών, η οποία οδηγεί μονοδρομημένα στην απόλυτη χρεοκοπία: πολιτική, κοινωνική, πολιτιστική και βέβαια οικονομική.    

Το ότι η Ελλάδα δεν ανήκει ούτε στη Δύση, ούτε στην Ανατολή, αφού είναι η ίδια «κοιτίδα» του πολιτισμού, είναι πάντως γνωστό σε όλους – με εξαίρεση δυστυχώς τους ίδιους τους Έλληνες.

Ίσως λοιπόν να είναι αυτός ένας από τους λόγους της έντονης προσπάθειας αλλοτρίωσης της, της χρησιμοποίησης της ωςΔούρειο Ίππο, για την εισβολή των Η.Π.Α. στην Ευρωζώνη, καθώς επίσης της «προτεσταντικής ηθικής» αυστηρής «τιμωρίας» της από την πρωσική Γερμανία – αν και η μεγαλύτερη ευθύνη δεν μπορεί παρά να καταλογισθεί στους Έλληνες Πολίτες,αφού αυτοί ανέχθηκαν και συντήρησαν τις «αυλές» γύρω από την ανεπαρκή οικονομική και πολιτική εξουσία, καθώς επίσης την κοινωνία της διαφθοράς και της διαπλοκής, η οποία κυριαρχεί τα τελευταία τριάντα χρόνια. 

Σε κάθε περίπτωση, η πολιτική των δανεικών, της υποτέλειας, του εθνικού εξευτελισμού, των προσβολών και τωνυποκλίσεων πρέπει να τελειώσει αμέσως και μία για πάντα – ακόμη και αν πρέπει να εγκαταλείψουμε την αγκαλιά της μητέρας Ευρώπης, εφόσον βέβαια συνεχίζει να επιμένει στη συμβίωση με τον σαδομαζοχιστή Γερμανό πατέρα: το «κτήνος με τα πολλά προτερήματα», όπως αποκαλείται διεθνώς.         

ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ

Η Shell μεταφέρει τις καταθέσεις της ύψους 15 δις $ εκτός ΕΕ (αγοράζει ομόλογα στις Η.Π.Α.), στην Κίνα παρατηρείται μαζική στροφή προς το δολάριο και η Γαλλία πιέζει αφόρητα την Ιταλία να αποδεχθεί την υπαγωγή της στο μηχανισμό στήριξης- διαφορετικά κινδυνεύει η ίδια, καθώς επίσης οι γαλλικές τράπεζες, λόγω της μεγάλης έκθεσης τους στην Ιταλία.

Περαιτέρω, η Ισπανία είναι αδύνατον να διασωθεί, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία κρύβονται στο παρασκήνιο, τα προβλήματα της Κύπρου είναι μεγαλύτερα των αναμενομένων, ενώ αυξάνονται οι επιθέσεις εναντίον της ιταλικής ιδιωτικής εταιρείας είσπραξης φόρων (Equitalia), η οποία χρησιμοποιεί εγκληματικές μεθόδους που θυμίζουν τη μαφία (κατασχέσεις αυτοκινήτων και σπιτιών χωρίς προειδοποίηση κλπ.).

Τέλος, η αντίστροφη μέτρηση για το Βέλγιο έχει ξεκινήσει, η Γερμανία ευρίσκεται ήδη στο στόχαστρο (παρά τα χαμηλά επιτόκια δανεισμού της, τα CDS έχουν σχεδόν δεκαπλασιαστεί) και η Ελλάδα ψηφίζει ένα επί πλέον υφεσιακό πακέτο μέτρων -ενάντια στις προεκλογικές δεσμεύσεις, κόντρα στην κοινή λογική και σφίγγοντας ακόμη μία φορά μόνη της τη θηλιά, γύρω από το λαιμό της.

Δύσκολο λοιπόν να απολαύσει κανείς τις διακοπές του, αφήνοντας πίσω όλα αυτά τα προβλήματα - ακόμη και αν τις έχει απόλυτη ανάγκη. Πόσο μάλλον όταν δεν πιστεύει στις ικανότητες θαυματοποιού του διοικητή της ΕΚΤ, αλλά στην πονηριά των αγορών - οι οποίες, προσποιούμενες μάλλον ότι πείσθηκαν από τις εξαγγελίες της ΕΚΤ για να κερδίσουν χρόνο, εγκαταλείπουν μαζικά τις αγορές ομολόγων του Νότου, τοποθετώντας την υπερβάλλουσα ρευστότητα (εν πρώτοις) στα χρηματιστήρια.

Όσον αφορά τώρα τις καινούργιες ανοησίες που κυκλοφορούν, σε σχέση με ένα παράλληλο προς το ευρώ δεύτερο νόμισμα,αρκεί να αναφέρει κανείς δύο αποτυχημένα παραδείγματα από το παρελθόν: της Αργεντινής (Bonos), καθώς επίσης της Καλιφόρνιας (I owe you).

Επίσης να τονίσει ότι, τέτοιου είδους «ενέργειες απόγνωσης», εάν όχι αυτοκτονίας, επιβαρύνουν αποκλειστικά και μόνο τις πολύ αδύναμες εισοδηματικές τάξεις. Σε κάθε περίπτωση, «λίγο ευρώ» δεν υπάρχει - είτε το έχει μία χώρα σαν το μοναδικό της νόμισμα, είτε όχι.

Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)

Αθήνα, 08. Αυγούστου 2012

viliardos@kbanalysis.co

http://www.sofokleous10.gr 

Εξόφληση Φόρου Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων 2012

Η Κυβέρνηση, ενεργώντας στο πλαίσιο των δημοσιονομικών δυνατοτήτων του Προϋπολογισμού και λαμβάνοντας υπόψη τις δυσκολίες των οικονομικά ασθενέστερων πολιτών, αποφάσισε την παροχή διευκόλυνσης εξόφλησης του φόρου εισοδήματος σε περισσότερες δόσεις.

Συγκεκριμένα, με άμεση εφαρμογή:

• Θεσμοθετούνται διαδικασίες διευκόλυνσης της εξόφλησης σε επτά μηνιαίες δόσεις για όσους δήλωσαν οικογενειακό εισόδημα μέχρι €60.000 αρχής γενομένης από τη δόση που λήγει 31 Αυγούστου 2012.

• Η τελευταία δόση, για λόγους ορθής δημοσιονομικής διαχείρισης, δεν θα ξεπερνά τον Φεβρουάριο του 2013.

• Όσοι φορολογούμενοι έχουν καταβάλει την πρώτη δόση στις 30 Ιουνίου 2012 μπορούν να πληρώσουν το υπόλοιπο σε 7 δόσεις από 31 Αυγούστου 2012.

• Όσοι φορολογούμενοι έχουν καταβάλει την πρώτη δόση στις 31 Ιουλίου 2012 μπορούν να πληρώσουν το υπόλοιπο σε 6 δόσεις από 30 Σεπτεμβρίου 2012.

• Για όσους φορολογούμενους η εκκαθάριση γίνεται με ημερομηνία μετά την 31 Αυγούστου 2012 ο φόρος μπορεί να πληρωθεί σε τόσες ισόποσες δόσεις, όσοι είναι οι μήνες που απομένουν μετά την ημερομηνία βεβαίωσης και μέχρι Φεβρουάριο 2013.

• Ο φόρος που μπορεί να ρυθμιστεί με το προτεινόμενο καθεστώς δόσεων πρέπει να είναι πάνω από €300.

• Οι δόσεις δεν καλύπτουν τυχόν οφειλές που έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες.

• Στο προτεινόμενο καθεστώς των δόσεων δεν υπάγονται όσοι φορολογούμενοι δεν υπέβαλαν εμπρόθεσμα δήλωση φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 2012.

• Όσοι καλύπτουν τις προϋποθέσεις μπορούν να εκμεταλλευτούν τις νέες διαδικασίες χωρίς να χρειάζεται καμία συμπλήρωση αίτησης ή επίσκεψη στις ΔΟΥ αλλά θα μπορούν να τυπώνουν τους νέους κωδικούς πληρωμής από το TAXISnet ή από την σελίδα της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων με βάση το εκκαθαριστικό που έχουν στη διάθεσή τους.

• Όσοι επιθυμούν να εξοφλήσουν την οφειλή τους εφάπαξ μπορούν να το πράξουν εκμεταλλευόμενοι την έκπτωση 1,5%.

• Όσοι επιθυμούν να καταβάλουν το φόρο με το ισχύον καθεστώς και εμπίπτουν στο σύστημα δόσεων που θεσπίζεται ειδικά για το φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων οικονομικού έτους 2012 δεν εμποδίζονται να επιλέξουν το ισχύον καθεστώς.

Οι ρυθμίσεις επιτρέπουν στους φορολογούμενους να διαχειριστούν με μεγαλύτερη άνεση τις υποχρεώσεις τους, χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο την εκτέλεση του προϋπολογισμού.

Έτσι:

• Οι ρυθμίσεις καλύπτουν το 96% των νοικοκυριών που υποβάλλουν δηλώσεις Φόρου Εισοδήματος.

• Η μέση δόση μειώνεται σημαντικά επιτρέποντας στους φορολογουμένους να είναι συνεπείς προς τις υποχρεώσεις τους ευκολότερα.

• Μειώνεται η ταλαιπωρία των πολιτών στο ελάχιστο, καθώς δεν χρειάζεται καμία ενέργεια ή αίτηση για να κάνουν χρήση των ευνοϊκών ρυθμίσεων.

• Δεν τίθεται σε αμφισβήτηση η ορθή εκτέλεση του προϋπολογισμού.


Το Υπουργείο Οικονομικών θα συνεχίσει να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των φορολογουμένων με κοινωνική ευαισθησία, λαμβάνοντας πάντα υπόψη τις δημοσιονομικές ανάγκες της χώρας.


6/8/2012
http://www.e-forologia.gr/

Αλλαγές ως προς τις υποχρεώσεις των τραπεζών που θα ανακεφαλαιοποιηθούν από το Τ.Χ.Σ.

2012-08-02 17:00     Τρεις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, κυρώνονται με το σχέδιο νόμου που κατέθεσε, χθες, στη Βουλή ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας. Ειδικότερα, το νε λόγω σχ/ν προσπαθεί να κυρώσει τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου με τις οποίες είχαν ρυθμιστεί καίρια ζητήματα  επί κυβερνήσεων  Παπαδήμου και Πικραμένου για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και την τροποποίηση του θεσμικού πλαισίου του ΤΧΣ καθώς και οι ΠΝΠ με τις οποίες ρυθμίζονταν η παροχή εγγυήσεων ύψους 18 δισ. ευρώ που παρείχε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στις τέσσερις συστημικές τράπεζες και θέματα λειτουργίας του Ταμείου.
    Την ίδια ώρα όμως υπάρχουν και κάποιες οριακές αλλαγές ως προς τις υποχρεώσεις των τραπεζών που θα ανακεφαλαιοποιηθούν από το Τ.Χ.Σ. Οι βασικότερες εξ αυτών είναι οι εξής:
-κατάργηση της κερδοφορίας ως στόχο για τη συμμετοχή του Ταμείου στο μετοχικό κεφάλαιο, καθώς λόγω της οικονομικής συγκυρίας καθίσταται αβέβαιη ή ανέφικτη
-παράταση του χρόνου που προβλέπεται στο επιχειρησιακό σχέδιο για τη βιωσιμότητα του πιστωτικού ιδρύματος από τρία σε πέντε χρόνια
-δυνατότητα του Ταμείου να συμμετέχει στο μετοχικό κεφάλαιο πιστωτικών ιδρυμάτων και με άλλα μετατρέψιμα χρηματοοικονομικά μέσα ( σ.σ η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου προέβλεπε χρηματοπιστωτικά μέσα), πέραν των ήδη προβλεπόμενων κοινών μετοχών και υπό αίρεση μετατρέψιμων ομολογιών
-κατάργηση της απαγόρευσης μεταβίβασης των μετοχών του Ταμείου σε τρίτους και της διαπραγμάτευσής τους στην οργανωμένη αγορά, καθώς η διατήρηση αυτού του περιορισμού υπονομεύει την επιτυχία ολόκληρης της ανακεφαλαιοποίησης
-δυνατότητα του Ταμείου να χορηγεί, κατόπιν απόφασης της Τράπεζας της Ελλάδος, βεβαίωση προς πιστωτικά ιδρύματα που είναι επιλέξιμα προς κεφαλαιακή ενίσχυση, με την οποία δεσμεύεται ότι θα συμμετέχει στην μελλοντική αύξηση μετοχικού κεφαλαίου τους
   Η βεβαίωση χορηγείται πριν ολοκληρωθεί η προβλεπόμενη στο νόμο διαδικασία για την ενεργοποίηση του Ταμείου. Προϋπόθεση για την χορήγησή της είναι:
(α) η υποβολή αίτησης κεφαλαιακής ενίσχυσης από το πιστωτικό ίδρυμα,
(β) η προηγούμενη αξιολόγηση της βιωσιμότητας του πιστωτικού ιδρύματος από την Τράπεζα της Ελλάδος,
(γ) η κρίση της Τράπεζας της Ελλάδος για την αναγκαιότητα χορήγησης της βεβαίωσης, αφενός προκειμένου να είναι σε θέση το πιστωτικό ίδρυμα να συνεχίσει απρόσκοπτα τη λειτουργία του και να πληροί τις προβλεπόμενες απαιτήσεις κεφαλαιακής επάρκειας και αφετέρου για τη διατήρηση της σταθερότητας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.taxnews.info/news/anakefalopoihsh-trapezon/

Το σχέδιο νόμου για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

    Ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας κατέθεσε, χθες, στη Βουλή το σχέδιο νόμου για την κύρωση των τριών Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Η αιτιολογική έκθεση αναφέρει τα εξής:
Α. Γενική παρουσίαση
Με το άρθρο πρώτο του παρόντος κυρώνεται η από 19 Απριλίου 2012 Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου «Ρυθμίσεις θεμάτων κεφαλαιακής ενίσχυσης των πιστωτικών ιδρυμάτων», που δημοσιεύτηκε στο υπ αριθ. 94 Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (τεύχος Α΄), για να αντιμετωπιστούν τα κατεπείγοντα θέματα της κεφαλαιακής ενίσχυσης των πιστωτικών ιδρυμάτων.
Με το άρθρο δεύτερο του παρόντος κυρώνεται η από 30 Απριλίου 2012 Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου «Ρυθμίσεις θεμάτων εφαρμογής των νόμων 3864/2010, 4021/2011, 4046/2012, 4051/2012 και 4071/2012», που δημοσιεύτηκε στο υπʼ αριθ. 103 Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (τεύχος Α΄) για την αντιμετώπιση κατεπειγόντων θεμάτων σχετικά με την εφαρμογή ορισμένων διατάξεων των νόμων 4021/2011, 4046/2012, 4051/2012 και 4071/2012 και ειδικότερα προκειμένου:
α) να ρυθμιστεί το θέμα επιστροφής αποδοθέντων ποσών από τη Δ.Ε.Η. και τους εναλλακτικούς προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος, έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η εφαρμογή της παραγράφου 5 του άρθρου 58 του ν. 4075/2012,
β) να διευκρινιστεί ποιος θεωρείται χρόνος απόκτησης των ομολόγων, ώστε να τύχει εφαρμογής η παράγραφος 7 του άρθρου 3 του ν. 4046/2012,
γ) να ανασταλεί για το έτος 2012 η εφαρμογή της παραγράφου 9 του άρθρου 45 του ν. 4071/2012,
δ) να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα που δημιουργείται από τον αυτεπάγγελτο συμψηφισμό της επιχορήγησης την οποία δικαιούνται όσες ναυτιλιακές εταιρείες εκτελούν δρομολόγια άγονων γραμμών με τα χρέη τους σε αναστολή, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία των δρομολογίων των άγονων ακτοπλοϊκών γραμμών,
ε) να ρυθμιστεί το θέμα της απαλλαγής έως τις 31.10.2012 των δήμων από πρόσθετους φόρους, πρόστιμα, προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής και κάθε μορφής επιβαρύνσεις, υπό την προϋπόθεση ότι εξοφλούνται οι κύριες οφειλές στο σύνολό τους,
στ) να ρυθμιστεί το θέμα της δήλωσης της περιουσιακής κατάστασης των φυσικών προσώπων που ευθύνονται ατομικά για τα χρέη των νομικών προσώπων, όταν τα τελευταία υποβάλλουν αίτηση αναστολής,
ζ) να οριστούν οι προϋποθέσεις προκαταβολής της εισφοράς του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στη μελλοντική αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου των πιστωτικών ιδρυμάτων στο πλαίσιο ανακεφαλαιοδότησής τους, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η σταθερότητα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Με το άρθρο τρίτο του παρόντος κυρώνεται η από 29 Μαΐου 2012 Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου «Ρυθμίσεις θεμάτων δημοσίευσης οικονομικών εκθέσεων πιστωτικών ιδρυμάτων και θυγατρικών τους, οι οποίες δραστηριοποιούνται στο χρηματοοικονομικό τομέα» που δημοσιεύτηκε στο υπ αριθ. 127 Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (τεύχος Α΄) για την αντιμετώπιση του κατεπείγοντος θέματος της δημοσίευσης των οικονομικών εκθέσεων των πιστωτικών ιδρυμάτων και των θυγατρικών τους, οι οποίες δραστηριοποιούνται στο χρηματοοικονομικό τομέα.

Με το άρθρο τέταρτο του παρόντος ρυθμίζονται θέματα αρμοδιότητας του Υπουργείου Οικονομικών συναφή με τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου που κυρώνονται με τον παρόντα νόμο.

Β. Ειδικότερα
Επί του άρθρου πρώτου
Με τις διατάξεις του άρθρου 1 της ΠΝΠ επέρχονται οι άμεσα αναγκαίες τροποποιήσεις στο θεσμικό πλαίσιο του ν. 3864/2010 (Α΄119) με σκοπό να αποσαφηνιστούν θέματα που αφορούν την εφαρμογή του και, ιδίως:
α) την ανάγκη αύξησης του κεφαλαίου του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας κατ εφαρμογή της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης για τη Χρηματοδότηση της Ελληνικής Δημοκρατίας μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΕΤΧΣ) και του Μηχανισμού Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας (παρ. 1, περίπτωση α΄),
β) τη δυνατότητα εκ μέρους του Ταμείου να λαμβάνει ομόλογα ή άλλα χρηματοπιστωτικά μέσα που εκδίδει ή εγκρίνει το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και να τα διατηρεί σε λογαριασμό στο Σύστημα Άυλων Τίτλων στην Τράπεζα της Ελλάδος (παρ. 1, περίπτωση β΄),
γ) την προσθήκη στα στοιχεία της περιουσίας του Ταμείου των ομολόγων ή άλλων χρηματοπιστωτικών μέσων που λαμβάνει από το ΕΤΧΣ και τη ρύθμιση θεμάτων της περιουσίας αυτής σε περίπτωση εκκαθάρισης πιστωτικών ιδρυμάτων (παρ. 1, περίπτωση γ΄),
δ) την κατάργηση της κερδοφορίας ως στόχο για τη συμμετοχή του Ταμείου στο μετοχικό κεφάλαιο, καθώς λόγω της οικονομικής συγκυρίας καθίσταται αβέβαιη ή ανέφικτη και την παράταση του χρόνου που προβλέπεται στο επιχειρησιακό σχέδιο για τη βιωσιμότητα του πιστωτικού ιδρύματος από τρία σε πέντε χρόνια (παρ. 2, περίπτωση α΄),
ε) τη δυνατότητα του Ταμείου να χορηγεί, κατόπιν απόφασης της Τράπεζας της Ελλάδος, βεβαίωση προς πιστωτικά ιδρύματα που είναι επιλέξιμα προς κεφαλαιακή ενίσχυση, με την οποία δεσμεύεται ότι θα συμμετέχει στην μελλοντική αύξηση μετοχικού κεφαλαίου τους (παρ. 2, περίπτωση β΄),

Η βεβαίωση χορηγείται πριν ολοκληρωθεί η προβλεπόμενη στο νόμο διαδικασία για την ενεργοποίηση του Ταμείου. Προϋπόθεση για την χορήγησή της είναι:
(α) η υποβολή αίτησης κεφαλαιακής ενίσχυσης από το πιστωτικό ίδρυμα,
(β) η προηγούμενη αξιολόγηση της βιωσιμότητας του πιστωτικού ιδρύματος από την Τράπεζα της Ελλάδος,
(γ) η κρίση της Τράπεζας της Ελλάδος για την αναγκαιότητα χορήγησης της βεβαίωσης αφενός προκειμένου να είναι σε θέση το πιστωτικό ίδρυμα να συνεχίσει απρόσκοπτα τη λειτουργία του και να πληροί τις προβλεπόμενες απαιτήσεις κεφαλαιακής επάρκειας και αφετέρου για τη διατήρηση της σταθερότητας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος,
στ) τη δυνατότητα του Ταμείου να έχει άμεση πρόσβαση στα οικονομικά στοιχεία του πιστωτικού ιδρύματος προς το οποίο έχει χορηγήσει εγγυητική επιστολή, να διενεργεί ειδικούς ελέγχους (due diligence) και να ασκεί τα δικαιώματά του σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις που αφορούν την παροχή στοιχείων και τη διενέργεια ελέγχων, καθώς και να μετέχει με εκπρόσωπό του στο Διοικητικό Συμβούλιο με όλες τις εξουσίες που προβλέπει η κείμενη νομοθεσία για τον εκπρόσωπο του Ταμείου (παρ. 2, περίπτωση β΄),
ζ) τη δυνατότητα του Ταμείου να συμμετέχει στο μετοχικό κεφάλαιο πιστωτικών ιδρυμάτων και με άλλα μετατρέψιμα χρηματοπιστωτικά μέσα, πέραν των ήδη προβλεπόμενων κοινών μετοχών και υπό αίρεση μετατρέψιμων ομολογιών (παρ. 3, περίπτωση α΄),
η) την κατάργηση της απαγόρευσης μεταβίβασης των μετοχών του Ταμείου σε τρίτους και της διαπραγμάτευσής τους στην οργανωμένη αγορά, καθώς η διατήρηση αυτού του περιορισμού υπονομεύει την επιτυχία ολόκληρης της ανακεφαλαιοποίησης (παρ. 4) ,
θ) την εξαίρεση του Ταμείου από την υποχρέωση υποβολής δημόσιας πρότασης εξαγοράς, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 3461/2006 (take over bid) κατά την απόκτηση συμμετοχών στο μετοχικό κεφάλαιο εισηγμένων στο Χρηματιστήριο πιστωτικών ιδρυμάτων.

Η απόκτηση της συμμετοχής του Ταμείου δεν γίνεται με σκοπό την άσκηση ελέγχου επί του πιστωτικού ιδρύματος (γεγονός που θα επέβαλε την τήρηση της διαδικασίας υποβολής δημόσιας πρότασης εξαγοράς) αλλά για την εξυπηρέτηση δημοσίου συμφέροντος στο πλαίσιο και προς το σκοπό της εξυγίανσης των πιστωτικών ιδρυμάτων (παρ. 3, περίπτωση β΄),
ι) την μετάθεση της υποχρέωσης του Ταμείου να δημοσιεύει ετήσιες οικονομικές καταστάσεις κατά ένα μήνα μετά την αντίστοιχη δημοσίευση των πιστωτικών ιδρυμάτων, στο μετοχικό κεφάλαιο των οποίων συμμετέχει (παρ. 5),
ια) τη δυνατότητα του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας να χορηγεί εγγυήσεις με αποδέκτες και τα πιστωτικά ιδρύματα που λειτουργούν στην Ελλάδα, προκειμένου να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη στο εγχώριο χρηματοπιστωτικό σύστημα (παρ. 6).

Με τις διατάξεις του άρθρου 2 της ΠΝΠ τροποποιούνται οι διατάξεις του ν.3601/2007 και του ν.3556/2007, με σκοπό να αποσαφηνιστούν κατεπείγοντα θέματα που αφορούν την εφαρμογή τους και, ιδίως:
(α) την ανάγκη άμεσης υλοποίηση της εντολής μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων που εκδίδει η Τράπεζα της Ελλάδος στο πλαίσιο της εξυγίανσης πιστωτικών ιδρυμάτων. Σε περιπτώσεις που κατά την ανωτέρω μεταβίβαση πραγματοποιείται συγκέντρωση επιχειρήσεων, η διαδικασία δεν αναστέλλεται αλλά ολοκληρώνεται κανονικά, με την επιφύλαξη διαφορετικής απόφασης από την Επιτροπή Ανταγωνισμού, η οποία καλείται να αποφανθεί σε συντομότερη προθεσμία προς αποφυγή αβεβαιότητας και διασφάλιση της αποτελεσματικότητας της διαδικασίας.
(β) την παροχή εξουσιοδότησης προς τον Υπουργό Οικονομικών για την έκδοση κανονιστικής πράξης που αφορά την παράταση του χρονικού διαστήματος εντός του οποίου υποχρεούνται να δημοσιεύουν τις ετήσιες οικονομικές καταστάσεις τους οι εκδότες των οποίων οι κινητές αξίες έχουν εισαχθεί προς διαπραγμάτευση σε οργανωμένη αγορά.
Επί του άρθρου δεύτερου
Με τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου Πρώτου της ΠΝΠ ρυθμίζεται το θέμα της επιστροφής των αποδοθέντων ποσών από τη Δ.Ε.Η. και τους εναλλακτικούς προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος, προκειμένου να καταστεί δυνατή η εφαρμογή της παραγράφου 5 του άρθρου 58 του ν.4075/2012 (ΦΕΚ 89/Αʼ/11.4.2012) με την οποία προβλέπεται ότι η απόδοση του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. μηνών Μαρτίου και Απριλίου 2012 θα γίνει μέχρι 30.6.2012.
Με τις διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου Πρώτου της ΠΝΠ διευκρινίζεται ποιος θεωρείται ο χρόνος απόκτησης των ομολόγων, προκειμένου να τύχει εφαρμογής η παράγραφος 3 του άρθρου 7 του ν.4046/2012, με την οποία ορίζεται ότι συγκεκριμένες φορολογικές διατάξεις (άρθρα 39 και 39Α του ΚΦΕ και άρθρο 26 του ν.3728/2008) δεν εφαρμόζονται όταν υφίστανται ενδοομιλικές συναλλαγές με αντικείμενο τη μεταβίβαση ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου, εφόσον τα ομόλογα αυτά ανταλλαγούν από τις επιχειρήσεις που τα αποκτούν, κατ` εφαρμογή του προγράμματος για την αναδιάταξη του ελληνικού χρέους.
Με τις διατάξεις της παραγράφου 3 του άρθρου Πρώτου της ΠΝΠ ορίζεται ότι οι προσφάτως ψηφισθείσες διατάξεις της περίπτωσης αʼ της παραγράφου 9 του άρθρου 45 του ν. 4071/2012 (ΦΕΚ 85/Αʼ/11.4.2012) με τις οποίες αντικαθίστανται προηγούμενες διατάξεις της υποπερίπτωσης ααʼ της περίπτωσης ιαʼ της παρ.1 του άρθρου 10 του ν.736/1977, σχετικά με την απόδοση των ετήσιων διαθεσίμων του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων σε ποσοστό έως 40%, εφαρμόζονται από το οικονομικό έτος 2013 και εφεξής.
Με τις διατάξεις της παραγράφου 4 του άρθρου Πρώτου της ΠΝΠ εισάγεται μια εξαιρετικού χαρακτήρα ρύθμιση για την υπαγωγή μέρους των επιχορηγήσεων που λαμβάνουν οι ναυτιλιακές εταιρείες για τη λειτουργία των δρομολογίων των άγονων ακτοπλοϊκών γραμμών σε ειδικό καθεστώς περί ακατάσχετου, προκειμένου να συνεχιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία των δρομολογίων των άγονων ακτοπλοϊκών γραμμών.
Η ρύθμιση αυτή είναι αναγκαία καθώς τα χρέη σε αναστολή θεωρούνται, βάσει του Κ.Ε.Δ.Ε., ληξιπρόθεσμα και κατά συνέπεια δεν μπορούν να συμπεριληφθούν στις εξαιρέσεις από τη διενέργεια συμψηφισμού των μη ληξιπρόθεσμων χρεών της παρ. 5 του άρθρου 11 ν.3943/2011, με αποτέλεσμα να γίνεται αυτεπάγγελτος συμψηφισμός της επιχορήγησης με τα χρέη των ναυτιλιακών εταιρειών.
Η ρύθμιση αυτή αφορά αποκλειστικά και μόνο τις επιχορηγήσεις για τα δρομολόγια των άγονων ακτοπλοϊκών γραμμών και για το ποσοστό αυτών που καλύπτει λειτουργικές δαπάνες (δαπάνες μισθολογικές, για καύσιμα, κ.λπ.) υπό την απαραίτητη προϋπόθεση ότι η ναυτιλιακή εταιρεία είναι φορολογικά και ασφαλιστικά ενήμερη, δηλαδή υποβάλλει εμπρόθεσμα τις δηλώσεις της και τα ληξιπρόθεσμα χρέη της είναι ήδη σε ρύθμιση/διευκόλυνση τμηματικής καταβολής ή σε αναστολή.
Με τις διατάξεις της παραγράφου 5 του άρθρου Πρώτου της ΠΝΠ ρυθμίζεται το θέμα της απαλλαγής μέχρι 31.10.2012 των δήμων από πρόσθετους φόρους, πρόστιμα, προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής και κάθε μορφής επιβαρύνσεις, υπό την προϋπόθεση ότι εξοφλούνται οι κύριες οφειλές στο σύνολό τους
Με τις διατάξεις της παραγράφου 6 του άρθρου Πρώτου της ΠΝΠ ρυθμίζεται το θέμα της δήλωσης της περιουσιακής κατάστασης των φυσικών προσώπων που ευθύνονται ατομικά για τα χρέη (φορολογικά και τελωνειακά) των νομικών προσώπων όταν τα τελευταία υποβάλλουν αίτηση αναστολής.
Με τις διατάξεις του άρθρου Δεύτερου της ΠΝΠ επέρχονται οι άμεσα αναγκαίες τροποποιήσεις στο θεσμικό πλαίσιο του ν. 3864/2010 (Α΄ 119), με σκοπό να αποσαφηνιστούν θέματα που αφορούν την εφαρμογή του και, ιδίως:
α) τη δυνατότητα προκαταβολής εκ μέρους του Ταμείου του ποσού που αντιστοιχεί στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου που καλείται να πραγματοποιήσει το πιστωτικό ίδρυμα, που έχει κριθεί βιώσιμο από την Τράπεζα της Ελλάδος και θέσπιση των ειδικότερων όρων χορήγησης της προκαταβολής αυτής και ειδικότερα:
αα) την υποβολή αίτησης από το πιστωτικό ίδρυμα που συνοδεύεται από επιχειρησιακό σχέδιο και λεπτομερές χρονοδιάγραμμα εφαρμογής του, που έχει ήδη αξιολογηθεί θετικά από την Τράπεζα της Ελλάδος,
ββ) την έγκριση του αιτήματος από την Τράπεζα της Ελλάδος και τη γνωστοποίησή του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή,
γγ) την κρίση της Τράπεζας της Ελλάδος για την αναγκαιότητα της προκαταβολής για λόγους κεφαλαιακής επάρκειας, διατήρησης της πρόσβασης στις πράξεις νομισματικής πολιτικής του Ευρωσυστήματος και διασφάλισης της σταθερότητας του εγχώριου τραπεζικού συστήματος,
δδ) τη σύναψη σύμβασης προεγγραφής μεταξύ Ταμείου και πιστωτικού ιδρύματος για τη συμμετοχή του Ταμείου στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου,
β) τη ρύθμιση θεμάτων που αφορούν τη χρήση της εισφοράς αυτής,
γ) τη ρύθμιση των θεμάτων που αφορούν το υπερβάλλον ή υπολειπόμενο ποσό στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου μετά την οριστικοποίηση της συμμετοχής του Ταμείου,
δ) τη ρύθμιση θεμάτων που αφορούν την προκαταβαλλόμενη εισφορά σε περίπτωση ανάκλησης της άδειας λειτουργίας του πιστωτικού ιδρύματος και σύστασης μεταβατικού πιστωτικού ιδρύματος,
ε) την ενεργοποίηση της διαδικασίας αυτής με απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος κατόπιν σύμφωνης γνώμης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας,
στ) την παροχή εξουσιοδότησης για την έκδοση απόφασης με την οποία ρυθμίζονται οι ειδικότεροι όροι των συμβάσεων προεγγραφής που συνάπτονται μεταξύ πιστωτικού ιδρύματος και Ταμείου.
Επίσης, ρυθμίζονται τα δικαιώματα του Ταμείου έναντι του πιστωτικού ιδρύματος κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ χορήγησης της προκαταβολής και ολοκλήρωσης της διαδικασίας αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου και παρέχεται εξουσιοδότηση για τη ρύθμιση θεμάτων εταιρικής διακυβέρνησης κατά το ίδιο διάστημα.
Τέλος, ορίζεται ότι η υποχρέωση του Ταμείου να καλύπτει επί δώδεκα (12) μήνες, αντί του ΤΕΚΕ, το χρηματοδοτικό κενό που δημιουργείται κατά την εφαρμογή μέτρων εξυγίανσης πιστωτικών ιδρυμάτων (εντολή μεταβίβασης ή σύσταση μεταβατικού πιστωτικού ιδρύματος) αφορά και γεγεννημένες αλλά μη εισέτι εκπληρωθείσες υποχρεώσεις του ΤΕΚΕ.
Επί του άρθρου τρίτου
Με τις διατάξεις του άρθρου 1 της ΠΝΠ επέρχονται οι άμεσα αναγκαίες τροποποιήσεις στο θεσμικό πλαίσιο που διέπει τις υποχρεώσεις των πιστωτικών ιδρυμάτων με εισηγμένες μετοχές στο Χρηματιστήριο Αθηνών, για λόγους χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, με σκοπό να αποσαφηνιστούν θέματα που αφορούν την εφαρμογή του και, ιδίως :
αα) παρέχεται εξουσιοδότηση στον Υπουργό Οικονομικών που αφορά την παράταση της προθεσμίας δημοσιοποίησης των εξαμηνιαίων οικονομικών εκθέσεων των ως άνω πιστωτικών ιδρυμάτων για διάστημα τριών μηνών (παρ. 1 περίπτωση αʼ, εδάφιο πρώτο)
ββ) επίσης, παρέχεται εξουσιοδότηση στον Υπουργό Οικονομικών που αφορά την παράταση της προθεσμίας δημοσιοποίησης των τριμηνιαίων οικονομικών εκθέσεων των ως άνω πιστωτικών ιδρυμάτων για διάστημα τριών μηνών ή την απαλλαγή τους από τη σχετική υποχρέωση (παρ. 1 περίπτωση αʼ, εδάφιο δεύτερο),
γγ) παρέχεται εξουσιοδότηση στον Υπουργό Οικονομικών που αφορά την παράταση της προθεσμίας δημοσιοποίησης των ετήσιων οικονομικών εκθέσεων των ως άνω πιστωτικών ιδρυμάτων για διάστημα που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες (παρ. 1 περίπτωση β, εδάφιο πρώτο),
δδ) την επέκταση της παράτασης που δίνεται στα ως άνω πιστωτικά ιδρύματα όχι μόνο για τους ατομικούς (ετήσιους) αλλά και για τους ενοποιημένους λογαριασμούς που δημοσιεύουν(παρ. 1 περίπτωση β, εδάφιο δεύτερο).
Με τις διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 1 της ΠΝΠ ορίζεται ότι στην περίπτωση που έχει δοθεί παράταση στην προθεσμία δημοσιοποίησης των ετήσιων οικονομικών εκθέσεων των πιστωτικών ιδρυμάτων με εισηγμένες μετοχές στο Χρηματιστήριο Αθηνών, η ετήσια Γενική Συνέλευση των μετόχων τους, μπορεί να συγκαλείται, κατά παρέκκλιση των διατάξεων της παραγράφου 1 του άρθρου 25 του κ.ν. 2190/1920, πέραν του εξαμήνου και μέσα σε διάστημα ενός μηνός από την λήξη της παράτασης αυτής.
Η ημερομηνία δημοσίευσης των ετήσιων οικονομικών καταστάσεων και σύγκλησης των ετησίων Γενικών Συνελεύσεων των θυγατρικών εταιριών των ως άνω νομικών προσώπων, οι οποίες δραστηριοποιούνται στον χρηματοοικονομικό τομέα (πχ. ασφαλιστικές εταιρίες, εταιρίες leasing, ΑΕΠΕΥ, ΑΕΔΑΚ, κοκ) δύναται να παραταθεί αντιστοίχως.
Με τις διατάξεις της παραγράφου 3 του άρθρου 1 της ΠΝΠ ορίζεται ότι τα πιστωτικά ιδρύματα με μετοχές εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών, εφόσον έχουν λάβει παράταση στην προθεσμία δημοσιοποίησης των ετήσιων οικονομικών τους εκθέσεων, υποβάλλουν την ετήσια δήλωση φορολογίας εισοδήματος νομικών προσώπων εντός είκοσι εργασίμων ημερών από τη λήξη της παράτασης αυτής. Στην περίπτωση αυτή, η ίδια προθεσμία υποβολής δήλωσης φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων ισχύει και για τις θυγατρικές εταιρίες των ως άνω νομικών προσώπων, οι οποίες δραστηριοποιούνται στον χρηματοοικονομικό τομέα.
Με τις διατάξεις της παραγράφου 4 του άρθρου 1 της ΠΝΠ ορίζεται ότι διατηρούνται σε ισχύ τυχόν εκδοθείσες, κατ εξουσιοδότηση της παραγράφου 2 του άρθρου 2 της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου « Ρυθμίσεις θεμάτων κεφαλαιακής ενίσχυσης πιστωτικών ιδρυμάτων» της 19 ης Απριλίου 2012 (Α΄94), αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών με τις οποίες δίνεται παράταση στην προθεσμία δημοσίευσης ετήσιων οικονομικών εκθέσεων πιστωτικών ιδρυμάτων με μετοχές εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών.
Επί του άρθρου τέταρτου
Με την παράγραφο 1 του άρθρου τέταρτου γίνονται οι αναγκαίες νομοτεχνικές βελτιώσεις σε διατάξεις της κυρωθείσας με το άρθρο πρώτο του παρόντος σχεδίου νόμου Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου της 19ης Απριλίου 2012.
Με την παράγραφο 2 του άρθρου τέταρτου καταργείται το εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 4 του ν. 3556/2007, καθώς με την από 29 Μαΐου 2012 Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου «Ρυθμίσεις θεμάτων δημοσίευσης οικονομικών εκθέσεων πιστωτικών ιδρυμάτων και θυγατρικών τους, οι οποίες δραστηριοποιούνται στο χρηματοοικονομικό τομέα», που δημοσιεύτηκε στο υπʼ αριθ. 127 Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (τεύχος Α΄) ρυθμίζεται με γενικό και ενιαίο τρόπο η σχετική εξουσιοδότηση του Υπουργού Οικονομικών.
Με τις διατάξεις της παραγράφου 3 του άρθρου τέταρτου συμπληρώνεται η παράγραφος 2 του άρθρου 28 του ν. 3756/2009, ώστε να επιτρέπεται η απόκτηση από πιστωτικό ίδρυμα προνομιούχων ιδίων μετοχών που έχουν εκδοθεί και ως εξαγοράσιμες κατά το χρονικό διάστημα συμμετοχής του πιστωτικού ιδρύματος στα προγράμματα ενίσχυσης της ρευστότητας του ν. 3723/2008, όταν η απόκτηση αυτή έχει σκοπό την ενίσχυση της κεφαλαιακής του επάρκειας, όπως αυτή προσδιορίζεται με τις αποφάσεις της Τράπεζας της Ελλάδος.
Για την εξαγορά απαιτείται η σύμφωνη γνώμη της Τράπεζας της Ελλάδος. Εξυπακούεται ότι κατά την ανωτέρω διαδικασία τηρούνται οι διατάξεις της ΣΛΕΕ για τους κανόνες κρατικών ενισχύσεων. Σε περίπτωση πραγματοποίησης της κατά τα ανωτέρω εξαγοράς προνομιούχων μετοχών προβλέπεται παρέκκλιση από τις διατάξεις της περίπτωσης β της παραγράφου 2 του άρθρου 16 και των περιπτώσεων γ και ε΄ της παραγράφου 3 του άρθρου 17β του κ.ν.2190/1920 σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 44 α του ν.2190/1920. Τα οριζόμενα στην παράγραφο αυτή ισχύουν από την κατάθεσή τους στη Βουλή.
Πηγή: ΓΓΕΕ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.taxnews.info/news/sxedio-nomou-gia-thn-anakefalaiopoihsh-trapezon/

Οι 3 άνδρες που θα σώσουν το ευρώ από την καταστροφή

Oι περισσότεροι γνωρίζουν το Σχέδιο Μάρσαλ. Κάποιοι -οι πιο μυημένοι με τα οικονομικά των κρίσεων- έχουν ακουστά και για τα Ομόλογα Brady. Κανείς όμως δεν γνωρίζει το Σχέδιο Brunnermeier, τα Ομόλογα Bishop ή τη Συνθήκη Gros.

Ο λόγος, είναι απλός. Γιατί όλες αυτές οι «μαγικές» λύσεις στην ευρωπαϊκή κρίση χρέους δεν υπάρχουν… ακόμα. Και όμως. Την ώρα που οι Ευρωπαίοι πολίτες πασχίζουν να ζήσουν με τις συνέπειες της κρίσης, και οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ψάχνουν εναγωνίως για μια κοινώς αποδεκτή αλλά και αποτελεσματική θεραπεία της, κάποιοι φιλόδοξοι στοχαστές δουλεύουν νύχτα μέρα πάνω σε έναν διαφορετικό σκοπό. Να αρπάξουν μια τέτοια ευκαιρία, που παρουσιάζεται το πολύ μια φορά στη ζωή ενός ακαδημαϊκού, για να γράψουν το όνομά τους στην ιστορία.

Όποιος βρει μια λύση στην κρίση και πείσει τους Ευρωπαίους να την υιοθετήσουν, θα έχει εξασφαλίσει μια ζηλευτή θέση στην ιστορία. Σαν αυτή που κέρδισε ο George C. Marshall, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών που σκέφτηκε το σχέδιο των ΗΠΑ να βοηθήσουν στην ανοικοδόμηση της Ευρώπης, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ή σαν εκείνη του Nicholas F.Brady, του Αμερικανού υπουργού Οικονομικών που με τα φιλικά προς τους επενδυτές ομόλογά του, έδωσε τέλος στην κρίση που έπληξε τη Λατινική Αμερική στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Εάν λοιπόν, κανείς έπρεπε να ποντάρει στο όνομα του ανθρώπου που θα λύσει το γρίφο της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους, θα πρέπει μάλλον να αρχίσει να παρακολουθεί τους Markus K. Brunnermeier, Graham Bishop και DanielGros. Πρόκειται για τρεις στοχαστές που απολαμβάνουν μεγάλου σεβασμού στους κορυφαίους κύκλους των policymakers και έχουν πρόσβαση στους ανθρώπους – κλειδιά της Ευρώπης.

Ο καθένας από αυτούς προτείνει το δικό του Μεγάλο Σχέδιο για να σωθεί η Ευρωζώνη από την καταστροφή. Κανείς, βέβαια, δεν μπορεί να γνωρίζει ότι το σχέδιό του θα δουλέψει. Όμως, αυτό δεν τους αποτρέπει από το να περιφέρουν τις παρουσιάσεις PowerPoint σε συναντήσεις με σημαίνοντες αξιωματούχους στις Βρυξέλλες, τη Φρανκφούρτη και ασφαλώς στο Βερολίνο, αφού το πράσινο φως της γερμανικής κυβέρνησης είναι το Α και το Ω για να προχωρήσει το όποιο σχέδιο.

Οι προσεγγίσεις των τριών ανδρών, των τριών αντιπάλων όπως θα μπορούσε να πει κανείς, διαφέρουν. Όμως, ο τελικός τους στόχος είναι μάλλον κοινός. Να βοηθήσουν τις δύο μεγάλες ευρωπαϊκές οικονομίες που βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού, την Ισπανία και την Ιταλία, να βρουν αγοραστές για τα ομόλογά τους σε ένα λογικό κόστος δανεισμού, ώστε να μπορέσουν οι κυβερνήσεις τους να επιτύχουν την επανεκκίνηση των οικονομιών αυτών. Εάν καταφέρουν να βρουν ένα σχέδιο που θα πείθει τη Γερμανία ότι δεν θα πρέπει να βάλει το χέρι στην τσέπη στην περίπτωση που οι χώρες αυτές ξεμείνουν από χρήματα, θα έχουν επιτύχει.

«Δεν υπάρχει έλλειψη ιδεών για την επίλυση της κρίσης, όμως, υπάρχει έλλειψη εφαρμόσιμων σχεδίων», εξηγεί ο Brunnermeier, Γερμανός καθηγητής Οικονομικών του Princeton και εκπρόσωπος του Euro-nomics, μιας νεοσύστατης ομάδας εννέα οικονομολόγων από την Ευρωζώνη που εστιάζει στην ευρωπαϊκή κρίση. Το σχέδιο του Brunnermeier προβλέπει τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού ομολόγου, το οποίο δεν θα επιβαρύνει υπερβολικά τα γερμανικά δημόσια ταμεία.

Από την πλευρά του, ο Daniel Gros προωθεί τη μετατροπή του μόνιμου ευρωπαϊκού μηχανισμού διάσωσης ESM σε αδειοδοτημένη τράπεζα, η οποία θα μπορεί να αγοράζει τα προβληματικά ομόλογα της Ισπανίας και της Ιταλίας. Ο ακαδημαϊκός, που είναι Γερμανός αλλά σπούδασε στην Ιταλία και στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, έριξε για πρώτη φορά στο τραπέζι την πρότασή του αυτή το 2011, σε μία μελέτη την οποία συνέταξε με ένα ακόμα γνωστό όνομα του finance, τον Thomas Mayer, τότε επικεφαλής οικονομολόγο της Deutsche Bank. Το σχέδιο αυτό συζητιέται στους διαδρόμους των ευρωπαϊκών κέντρων αποφάσεων.

Μόλις πρόσφατα, ο Ewald Nowotny, μέλος του δ.σ. της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δήλωσε ότι υπάρχουν επιχειρήματα υπέρ ενός τέτοιου σχεδίου. Ουσιαστικά, ο Gros προτείνει να χρησιμοποιηθούν τα 500 δισ. ευρώ των κεφαλαίων του ESM για να δανειστεί ο μηχανισμός πενταπλάσιο ποσό από την ΕΚΤ. Εάν αυτά τα χρήματα χρησιμοποιηθούν για την αγορά των ομολόγων της Ισπανίας ή της Ιταλίας στις σημερινές τιμές τους, οι οποίες εμφανίζουν discount έναντι της ονομαστικής αξίας τους, αυτόματα, το χρέος των χωρών αυτών μειώνεται.

Ο Gros έφερε την ιδέα του και στο Βερολίνο, παρουσιάζοντάς την στο γερμανικό υπουργείο Οικονομικών. Παρότι δεν επιθυμεί να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες, εντούτοις διαβεβαιώνει ότι η γερμανική πλευρά δεν απέκλεισε το σχέδιο.

Στους ίδιους γερμανικούς κύκλους φέρεται να παρουσιάζει τη δική του ιδέα και ο Brunnermeier. Η δική του πρόταση, και των υπόλοιπων οικονομολόγων της ομάδας Euro-nomic, στηρίζεται στην ανάγκη για τη δημιουργία μιας ασφαλούς ευρωπαϊκής επένδυσης, η οποία θα έδινε τέλος στην άτακτη φυγή των επενδυτών από τα ισπανικά και ιταλικά ομόλογα και τη στροφή τους προς την ασφάλεια των γερμανικών bunds.

Το δικό του σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία ενός νέου ευρωπαϊκού οργανισμού χρέους, ο οποίος, εν καιρώ, θα αγοράσει ευρωπαϊκά ομόλογα ύψους έως 5,5 τρισ. ευρώ, τόσο απευθείας από τις κυβερνήσεις όσο και μέσω της δευτερογενούς αγοράς.

Για να χρηματοδοτήσει τις αγορές αυτές, ο οργανισμός θα εκδίδει δύο τύπους ευρω-ομολόγων. Ο ένας θα είναι πολύ ασφαλή ομόλογα, με την πλήρη εγγύηση της Ευρωζώνης και ο δεύτερος θα είναι πιο ριψοκίνδυνα ομόλογα, τα οποία οι επενδυτές θα αγοράζουν γνωρίζοντας ότι εάν η Ισπανία ή η Ιταλία χρεοκοπήσουν, θα υποστούν ζημιές.

Ο Brunnermeier ονομάζει τα χαμηλού ρίσκου ομόλογα Esbie (European safebond) και σπεύδει να εξηγήσει ότι αυτοί οι τίτλοι διαφέρουν από την αρχική πρόταση για τα ευρω-ομόλογα, καθώς σε αυτή την περίπτωση, εάν μία χώρα συναντήσει προβλήματα, τα πλουσιότερα κράτη, όπως η Γερμανία, δεν θα είναι υπεύθυνα για την αποπληρωμή των χρεών της.

Στην ίδια κεντρική ιδέα, ότι δηλαδή η Γερμανία δεν θα πρέπει να πληρώνει το «λογαριασμό» ολόκληρης της Ευρωζώνης, στηρίζεται και το σχέδιο τουBishop. Πρόκειται για έναν πρώην investment banker και σύμβουλο της Κομισιόν, ο οποίος εκπροσωπεί την European League for EconomicCooperation, μία ομάδα επιχειρηματιών που στηρίζουν τη στενότερη ευρωπαϊκή ενοποίηση.

Ο Bishop προωθεί την ιδέα ενός ευρωπαϊκού fund ύψους 2,5 τρισ. ευρώ, που θα εκδώσει βραχυπρόθεσμους τίτλους, για να καλύψει τις ανάγκες δανεισμού όλων των χωρών της Ευρωζώνης. Οι τίτλοι θα απολαμβάνουν εγγυήσεις στα πρότυπα αυτών που δόθηκαν στο EFSF, με τη Γερμανία να εγγυάται το 28% του fund, και επομένως, να μην είναι αναγκασμένη να πληρώσει περισσότερα στην περίπτωση χρεοκοπίας της Ιταλίας ή της Ισπανίας.

Ο Bishop έχει ήδη παρουσιάσει το σχέδιό του στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Herman Van Rompuy και ισχυρίζεται ότι εκείνος και άλλοι ηγέτες στηρίχθηκαν πάνω σε αυτό τον Ιούνιο, όταν παρουσίασαν το όραμά τους για το μέλλον της Ευρωζώνης.

Αν και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι μία από τις τρεις προτάσεις θα εφαρμοστεί τελικά στην Ευρώπη (τόσο το Σχέδιο Μάρσαλ όσο και τα Ομόλογα Brady ήταν σχέδια που προήλθαν μέσα από τους κόλπους των κυβερνήσεων και όχι από έξω), οι τρεις οικονομολόγοι νιώθουν ότι βρίσκονται σε μία κούρσα που θα έχει μόνο έναν νικητή. Ο Bishop, μάλιστα, πιστεύει ότι η δική του πρόταση είναι η επικρατέστερη. Μόνο ο χρόνος θα δείξει εάν ένας από τους τρεις κυρίους θα γράψει το όνομά του στην ιστορία ως εκείνου που έσωσε το ευρώ από την καταστροφή.

http://www.sofokleous10.gr 

ΣΤΟΝ ΚΥΚΛΟ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ

Οι εθνικιστικές εξάρσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη, τρεφόμενες δυστυχώς από τη ραγδαία πτώση της δημοτικότητας του ευρώ, σε συνδυασμό με την κρίση χρέους της Ευρωζώνης και τη λαθρομετανάστευση, δεν μας προϊδεάζουν για ένα ευχάριστο μέλλον

Όπως έχουμε γράψει πολλές φορές στο παρελθόν, “Κατά τον Αϊνστάιν, ο ορισμός της ηλιθιότητας είναι το να επιχειρείς για δεύτερη φορά το ίδιο πείραμα, αναμένοντας να έχεις διαφορετικό αποτέλεσμα. Στην περίπτωση της Ελλάδας λοιπόν, να ελπίζεις ανόητα ότι, με την ίδια συνταγή, θα καταφέρεις να διορθώσεις τα σφάλματα της χώρας σου.

Απλούστερα ότι, με τα ίδια «διεφθαρμένα, σάπια υλικά», θα επανέλθει ως εκ θαύματος η χώρα σε πρωτογενή πλεονάσματα, θα μειωθεί η ανεργία, θα αναβιώσουν οι επιχειρήσεις, θα αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα, θα υπάρξουν πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και θα ακολουθήσει ανάπτυξη”.

Ακολουθεί μία σειρά από διάφορα μεταξύ τους κείμενα, μερικά επαναλήψεις προηγουμένων, τα οποία αναλύουν ή/και περιγράφουν την κρίση (ορισμένες από τις προτάσεις μας, ειδικά για την επίλυση της ελληνικής κρίσης χρέους, ευρίσκονται στο άρθρο «λιτότητα, δραχμή ή αναδιάρθρωση»), από διαφορετικές μεταξύ τους οπτικές γωνίες:

Τα T-Bills και η ανάγκη αναβολής εξόφλησης των ομολόγων

Η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως χρήματα, εντός του Αυγούστου - για να εξοφλήσει το ληξιπρόθεσμο ομόλογο που έχει στην κατοχή της η ΕΚΤ, καθώς επίσης για να πληρώσει τις υπόλοιπες οφειλές της. Για να τα καταφέρει, θα εκδώσει T-Bills: δηλαδή, βραχυπρόθεσμα ομόλογα συγκεκριμένου σκοπού.

Για να μπορέσει τώρα να πουλήσει αυτά τα ομόλογα, θα δοθεί ένα επί πλέον κίνητρο στους επενδυτές: η τοποθέτηση τωνT-Bills (Treasury Bills) ως εγγύηση στην Τράπεζα της Ελλάδος, για τη λήψη δανείων εκ μέρους τους (προφανώς με πολύ χαμηλότερο επιτόκιο).

Αυτό σημαίνει ότι, εξασφαλίζεται μία ακόμη δυνατότητα χρηματοδότησης του ελληνικού δημοσίου από τις εμπορικέςκυρίως τράπεζες, με κερδοσκοπικά χαρακτηριστικά, μέσω της κεντρικής – ένα είδος πανάκριβης τεχνητής αναπνοής, για τον ετοιμοθάνατο ασθενή.

Στο μηχανισμό όμως αυτό έχουν τοποθετηθεί όρια. Ειδικότερα, η Τράπεζα της Ελλάδος επιτρέπεται να παρέχει δάνεια, με την εξασφάλιση των T-Bills, έως συνολικά τρία δις € - ένα ποσόν που προφανώς δεν καλύπτει τις ανάγκες του ελληνικού δημοσίου.

Για το λόγο αυτό η κεντρική τράπεζα ζήτησε την αύξηση του ορίου στα 7 δις € - κάτι με το οποίο συμφώνησε τελικά η ΕΚΤ, κατά τη γερμανική Welt, με στόχο να αποφευχθεί ο κίνδυνος χρεοκοπίας της Ελλάδας εντός του Αυγούστου (αναβολή για αργότερα).

Η χώρα μας λοιπόν συνεχίζει να δανείζεται και να υπερχρεώνεται, με άγνωστους σε πολλούς από εμάς όρους δανεισμού(κόστος, επιτόκιο κλπ.), παρά το ότι οι δυνατότητες επιστροφής των δανεικών είναι εξαιρετικά περιορισμένες – με αποτέλεσμα νααυξάνονται συνεχώς οι πιθανότητες χρεοκοπίας ή/και επιστροφής στη δραχμή, εν μέσω καταστροφικών υφεσιακών μέτρων 11,5 δις €, εκποίησης της δημόσιας περιουσίας, καθώς επίσης λεηλασίας της ιδιωτικής (υπερφορολόγηση).

Δυστυχώς η κυβέρνηση συνεχίζει να αδυνατεί να καταλάβει ότι (κάτι ανάλογο με αυτό που συμβαίνει στις επιχειρήσεις, όταν χαθούν τα κεφάλαια τους), η περαιτέρω καθυστέρηση της «ελεγχόμενης αναβολής εξόφλησης των ομολόγων» είναιπαράλογη, εάν όχι παράνομη – ενώ οδηγεί στην εξαθλίωση του πληθυσμού, όταν παράλληλα η πατρίδα του καταδικάζεται στην «τύχη» της στυμμένης λεμονόκουπας.

Όπως πάντοτε, ελπίζουμε και ευχόμαστε να κάνουμε λάθος στις εκτιμήσεις μας, επειδή ίσως τοποθετούμαστε υπερβολικά απαισιόδοξα – γεγονός που σημαίνει ότι, είναι ίσως καλύτερα να διαβάζονται «επιφυλακτικά» τα κείμενα μας.

Υπενθυμίζουμε εδώ το άρθρο μας «Το 4^ο Ράιχ, οι Η.Π.Α. και η Ελλάδα»

Όλα αυτά όμως που συμβαίνουν στην πατρίδα μας (η οποία δεν ανήκει ούτε στη Δύση, ούτε στην Ανατολή, αλλά στον ίδιο τον εαυτό της, ως «κοιτίδα» του πολιτισμού), καθώς επίσης σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οδηγούν μεταξύ άλλων σε «εθνικιστικές εξάρσεις» (πρόσφατο «παράδειγμα προς αποφυγή» οι Βρετανοί στην Ολυμπιάδα) - οι οποίες, τρεφόμενες δυστυχώς από την ελεύθερη πτώση της «δημοτικότητας» του ευρώ, δεν μας προϊδεάζουν για ένα ευχάριστο μέλλον.

Ευρώ - λίγο πριν την κατάρρευση

Είναι πλέον εμφανές ότι, η ΕΚΤ δεν έχει καμία αυτόνομη δυνατότητα χειρισμού της κρίσης, εάν δεν προϋπάρχει η συμφωνία της γερμανικής κεντρικής τράπεζας - επειδή είναι ο κύριος «τρόπον τινά» δανειστής της, με απαιτήσεις που ξεπερνούν τα 700 δις €, από το ευρωπαϊκό κεντρικό σύστημα διακανονισμού πληρωμών (Target II).

Η ΕΚΤ τώρα, για να καταφέρει να ελέγξει την κρίση της Ευρωζώνης, είναι υποχρεωμένη να κάνει τρία βήματα μαζί:

(α) Να προβεί στη μαζική αγορά ομολόγων δημοσίου των χωρών του Νότου, έτσι ώστε να διατηρήσει το επιτόκιο δανεισμού τους κάτω από το 5%,

(β) Να ανακοινώσει ένα συγκεκριμένο σχέδιο πολιτικής και δημοσιονομικής ένωσης της Ευρωζώνης, με στόχο τη δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης και

(γ) Να αποφασίσει μία ρεαλιστική αναθεώρηση των υφεσιακών προγραμμάτων λιτότητας, με την προσθήκη αναπτυξιακών μέτρων.

Μόνο εάν τα παραπάνω λειτουργήσουν όλα μαζί, σαν ένα πακέτο, θα μειωθούν τα ποσά, τα οποία θα απαιτηθούν για την αγορά ομολόγων του δημοσίου - επειδή θα αποκαθίσταντο η αξιοπιστία της ΕΚΤ, η οποία πλησιάζει επικίνδυνα στο ναδίρ.

Εκτός αυτού, με βάση την ιστορία, τυχόν προσπάθειες διατήρησης (χειραγώγησης) των επιτοκίων δανεισμού κάτω του 5%, χωρίς τα άλλα δύο βήματα, δεν θα είχαν καμία επιτυχία - όπως ακριβώς δεν είχαν επιτυχία στο παρελθόν οι προσπάθειες επηρεασμού των συναλλαγματικών ισοτιμιών.

Σε κάθε περίπτωση, εάν η ΕΚΤ αποφάσιζε να εφαρμόσει το πρόγραμμα των τριών μέτρων σταθεροποίησης, η Ευρωζώνη θα μπορούσε να βγει από το τούνελ μέσα στον Αύγουστο - ακόμη και αν συνεχίζονταν οι κακές ειδήσεις από τα κράτη-μέλη της, την Κίνα και τις Η.Π.Α.

Κάτι τέτοιο όμως θα απαιτούσε τη συμφωνία του βασικού δανειστή της, της Γερμανίας δηλαδή, η οποία δυστυχώς φαίνεται να έχει άλλες βλέψεις - πιθανότατα μερκαντιλιστικές.

Κλείνοντας, εάν τελικά δεν ακολουθηθούν τα συγκεκριμένα βήματα, άμεσα και όλα μαζί, το ευρωπαϊκό οχυρό δεν θα είναι πλέον σε θέση να κρατηθεί - με τεράστιες οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές επιπτώσεις για ολόκληρο τον πλανήτη, ακόμη μία φορά με ένοχο τη Γερμανία.

Οι ιδιαιτερότητες του ΔΝΤ

“Σήμερα παραιτούμαι από το προσωπικό του ΔΝΤ, ύστερα από δώδεκα χρόνια στο εξωτερικό, ως αξιωματούχος του «Ταμείου» - κατά τη διάρκεια των οποίων, με όπλα τα φάρμακα σας και τα τεχνάσματα σας, εφορμούσα σαν αρπακτικό γεράκι εναντίον των κυβερνήσεων και των λοιπών λαών της Λατινικής Αμερικής.

Για μένα, η παραίτηση μου είναι μία ανεκτίμητη απελευθέρωση – επειδή με αυτόν τον τρόπο κάνω το πρώτο μεγάλο βήμα που θα μου επιτρέψει να ελπίζω ότι, θα μπορέσω να ξεπλύνω τα χέρια μου από αυτό που στα μάτια μου είναι το αίμα εκατομμυρίων φτωχών και πεινασμένων ανθρώπων….Ξέρετε, το αίμα είναι τόσο πολύ που κυλάει σε ποτάμια ενώ, όταν στεγνώνει, σχηματίζει επάνω μου κρούστα. Μερικές φορές αισθάνομαι ότι δεν υπάρχει αρκετό σαπούνι σε ολόκληρο τον κόσμο, για να καθαριστώ από όλα όσα έκανα στο όνομα σας” (Badu).

Τα παραπάνω λόγια προέρχονται από έναν πρώην οικονομολόγο του ΔΝΤ ο οποίος, μεταξύ άλλων, ισχυρίσθηκε ότι το «Ταμείο» χρησιμοποιούσε τις στατιστικές ως «φονικά όπλα», για τη αποσταθεροποίηση πολλών χωρών - προφανώς σε «συνεργασία» με τα υπόλοιπα «μαχητικά» της υπερδύναμης, όπως τη Fed, τις εταιρείες αξιολόγησης, τις επενδυτικές τράπεζες, τα hedge funds, τους οικονομολόγους, τα ΜΜΕ κλπ. (προφανώς με τη βοήθεια της ανελλιπούς, στοχευμένης «τροφοδότησης» της κοινής γνώμης, η συμμετοχή της οποίας «απαιτείται» - με σκάνδαλα πολιτικών, με σκοτεινές διαπλοκές υπαλλήλων, με διαφθορά συνδικαλιστών, με «ατασθαλίες» στρατιωτικών ή αστυνομικών, με φοροδιαφυγή πολιτών κοκ).

Επίσης, ο οικονομολόγος επιβεβαίωσε ότι το «Ταμείο» είχε «παραποιήσει» τόσο το χρέος, όσο και τα ελλείμματα, ενώ είχε «διογκώσει» τα στοιχεία για το εργατικό κόστος μίας συγκεκριμένης χώρας, έτσι ώστε η παραγωγικότητα της να φαίνεται πολύ χαμηλή – με στόχο τη χρεοκοπία και τη λεηλασία της, από τις αχόρταγες πολυεθνικές-εντολείς του.

Όλα αυτά μάλλον με την ανοχή, εάν όχι με τη συμμετοχή της πολιτικής ηγεσίας της χώρας του, αφού είναι γνωστό ότι στις σημερινές, επεκτατικές και «αποκρατικοποιημένες» Η.Π.Α., μεταξύ Πολιτικής και Πολυεθνικών υπάρχει μόνο μία «περιστρεφόμενη» πόρτα - η οποία επιτρέπει τα πάντα σε όσους διέρχονται καθημερινά από αυτήν, παραμένοντας ουσιαστικά υπεράνω των νόμων και των θεσμών.

Εθνική κυριαρχία

Πόσο αλήθεια αποτιμάμε συλλογικά την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια μας; Ποια είναι η τιμή που θα είμαστε πρόθυμοι να πουλήσουμε την ελευθερία και την εθνική μας κυριαρχία; Όλα έχουν προφανώς την τιμή τους, όπως και η ίδια η τιμή - ειδικά σε μία χώρα που επιτρέπει ανερυθρίαστα το σχεδόν καθημερινό εξευτελισμό της από άλλους λαούς, για να αποφύγει (δήθεν) τα χειρότερα.

Εάν απλά μας ζητηθεί, ως αντάλλαγμα για τα δάνεια και τις μνημονιακές δόσεις, να υπηρετούμε πιστά τους πάσης φύσεως κατακτητές στη χώρα μας, χωρίς να ενδιαφερόμαστε για όλα όσα συμβαίνουν στους διπλανούς μας (ανεργία, αυτοκτονίες, εξαθλίωση, αφελληνισμός κοκ.) και παραμένοντας απαθείς, θα είχαμε καμία αντίρρηση;

Κρίνοντας «εκ των πραγμάτων» όχι, αφού ψηφίστηκαν, για την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας, (σε κάποιο βαθμό υπό το καθεστώς του φόβου της εκδίωξης της Ελλάδας από το ευρώ) εκείνα τα κόμματα, τα οποία εγγυόταν την πιστή εφαρμογή του μνημονίου της ντροπής και της εξαθλίωσης.

Επομένως, δεν μπορεί να έχουμε παράπονα - τουλάχιστον όχι όσοι έδωσαν την ψήφο τους στα συγκεκριμένα κόμματα. Ας πάψουμε λοιπόν να παριστάνουμε τους προσβεβλημένους, τους υπερήφανους, τους κοινωνικά ευαίσθητους ή τους πατριώτες για τα μάτια του κόσμου και ας αποδεχθούμε τις απίστευτα φοβικές και δειλές επιλογές μας - αφού δυστυχώς αυτές μας αξίζουν.

Η Ευρώπη και η Ελλάδα

Η προοπτική μιας καταστροφής, όσο προφανής και αν είναι, δεν αποτελεί εγγύηση ότι τα έθνη θα κάνουν ότι χρειάζεται για να αποφύγουν αυτή την καταστροφή. Πολύ περισσότερο μάλιστα εάν ο δογματισμός, η προκατάληψη και η ψηφοθηρία στερούν από τους ηγέτες την ικανότητα να δουν το προφανές.

Δεν υπήρξε όμως κάποια πρόοδος στην τελευταία σύνοδο κορυφής; Πράγματι, υπήρξε. Η Γερμανία υποχώρησε ελαφρά, συμφωνώντας

(α)  σε χαλαρότερους όρους δανεισμού για την Ιταλία και την Ισπανία, ενδεχομένως και σε κάποιες απευθείας αγορές ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, καθώς επίσης σε

(β)  ένα σχέδιο διάσωσης για τις ιδιωτικές τράπεζες, που ίσως να έχει κάποια λογική - αν και ακόμη δεν μπορεί κανείς να το πει με σιγουριά, λόγω της ασάφειας γύρω από τον μηχανισμό ESM (ο οποίος δεν «προικίσθηκε» με τραπεζική άδεια, δεν αυξήθηκαν τα κεφάλαια του ως όφειλαν και θα αργήσει πολύ να λειτουργήσει αποτελεσματικά).

Όμως, αυτές οι παραχωρήσεις είναι μάλλον αμελητέες, σε σχέση με την κλίμακα των προβλημάτων. Εάν δεν υπάρξει πρόθεση ενεργοποίησης της ΕΚΤ ως ύστατου δανειστή, εάν δεν γίνει αποδεκτός ένας ελεγχόμενος πληθωρισμός της τάξης του 4-6%, έτσι ώστε να μειωθούν πληθωριστικά τα δημόσια και ιδιωτικά χρέη (financial repression), καθώς επίσης εάν δεν υιοθετηθούν άμεσα τα ευρωομόλογα, σηματοδοτώντας την πρόθεση δημοσιονομικής και πολιτικής ενοποίησης της Ευρωζώνης, η κρίση θα επιστρέψει κατά πολύ δριμύτερη.

Όσο αφορά την Ελλάδα, ο κίνδυνος αποβολής της από το κοινό νόμισμα, είναι πλέον μεγαλύτερος από ποτέ – ειδικά επειδή η Γερμανία δεν έπαψε ούτε μία στιγμή να τη θεωρεί ως το ιδανικό υποψήφιο θύμα, για τον παραδειγματισμό των υπολοίπων χωρών της Ευρωζώνης (γνωρίζοντας επί πλέον το ρόλο της, ως κερκόπορτα και Δούρειου Ίππου για την εισβολή του ΔΝΤ στην Ευρωζώνη).

Είναι δυνατόν να καταφέρει αλήθεια να αποφύγει τελικά το μοιραίο; Ίσως, εάν μπορέσει να λειτουργήσει για πρώτη φορά στην Ιστορία της συλλογικά, σε όλα τα επίπεδα (πολιτική, κοινωνία, επιχειρήσεις κλπ.), χωρίς να περιμένει βοήθεια από κανέναν.

Από την άλλη πλευρά βέβαια, η Ελλάδα θα έπρεπε να διαπραγματευθεί σωστά με την Ευρώπη, καθώς επίσης με τους συνδίκους της «εν λειτουργία πτώχευσης» - με την Τρόικα δηλαδή. Όμως, τι θα μπορούσε να διαπραγματευθεί κανείς στη σύνοδο κορυφής, όταν ο πρωθυπουργός τόνιζε στην επιστολή του ότι «η νέα κυβέρνηση της Ελλάδας αποδέχεται την ιδιοκτησία τουπρογράμματος σταθεροποίησης και είναι πλήρως δεσμευμένη στους στόχους, στους αντικειμενικούς σκοπούς και σε όλες τις βασικές πολιτικές του προγράμματος»;

Κυβέρνηση, «πλήρως δεσμευμένη» σε όλες τις βασικές πολιτικές, είναι προφανές ότι ούτε θέλει, ούτε μπορεί να διεκδικήσει οποιαδήποτε βελτίωση των όρων του Μνημονίου.

Ο κίνδυνος χρεοκοπίας της Ελλάδας λοιπόν, δυστυχώς μετά τη λεηλασία της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας της (αποκρατικοποιήσεις κοινωφελών, κερδοφόρων μονοπωλιακών επιχειρήσεων κλπ.), καθώς επίσης μετά την εξαθλίωση των πολιτών της, είναι μεγαλύτερος από ποτέ – ειδικά εάν συνεχίσει να επιμένει στην ιδιοκτησία του προγράμματος σταθεροποίησης (!) και στην πιστή εφαρμογή των εντολών των εισβολέων.

Επενδύσεις

Όσον αφορά τις επενδύσεις, μέχρι πρόσφατα (δηλώσεις μετά τα αποτελέσματα των εκλογών και επιστολή Πρωθυπουργού στην πρόσφατη σύνοδο Κορυφής), ως επιτυχία για την Κυβέρνηση φαίνεται πως ορίζεται η απόλυτη προσήλωση στην επίτευξη των στόχων και των δεσμεύσεων του Προγράμματος (Μνημονίου) - με κάποιες τροποποιήσεις, που ακόμη μένει να τις δούμε ποιες θα είναι, κατά πόσο και πότε μπορούν να υλοποιηθούν, λαμβανομένου υπόψη ότι απαιτείται και η σύμφωνη γνώμη της Τρόικα.

Ποιος θα έρθει όμως να βάλει τα χρήματά του σε μια χώρα που αυτοκαταστρέφεται; Ποιος θα κάνει συνέταιρό του το κράτος με μια φορολογία κεφαλαίου, άμεση και έμμεση, στο 60 % - πόσο μάλλον εντός μιας χώρας που βαίνει ολοταχώς προς μία ανεξέλεγκτη κοινωνική έκρηξη; Για να επενδύσει κάποιος, χρειάζεται μακρόπνοη στρατηγική, κοινωνική ασφάλεια, σταθερό και ευνοϊκό φορολογικό και νομικό περιβάλλον.

Υπάρχει; Θα υπάρξει; Ή μήπως θα «βαφτίσουμε» επένδυση το ξεπούλημα των περιουσιακών στοιχείων της χώρας σε διάφορα hedge funds, τα οποία θα δώσουν κάποια λίγα χρήματα, θα πάρουν μονοπώλια και υποδομές πρώτης γραμμής και εν συνεχεία, αφού εφαρμόσουν ακραίες «πολιτικές εξυγίανσης» (έτσι θα το πουν), θα τις πουλήσουν πάλι σε ξένους, ή άλλους επενδυτές;

Από πού θα αντλεί έσοδα ένα κράτος, όταν οι υποδομές του θα ανήκουν σε ξένους, ενώ οι πολίτες του θα έχουν εξαθλιωθεί οικονομικά και, κυρίως, ψυχικά; Ποιος μπορεί να χαράξει οικονομική πολιτική με ένα κράτος διαλυμένο, με τις υπηρεσίες του να υπολειτουργούν, με τις υποδομές του ξεπουλημένες, με τους πολίτες του ανέργους (ή, στην καλύτερη περίπτωση, μετανάστες) και με μειωμένα κατά 30 % τα εισοδήματά τους;

Σε ποιο σχέδιο δράσης της Τρόικα τα γράφει αυτά; Ποιο μνημόνιο μπορεί να εγγυηθεί την επίτευξή τους; Σε τελική ανάλυση, ποιον εξυπηρετεί η σύγκρουση του πολίτη με τη χώρα του; Ποιοι θέλουν να μας κάνουν να μισήσουμε το κράτος μας, την περιουσία του, τις υποδομές του, τους υπαλλήλους του, τις παροχές του;

Η πολιτική της υποτέλειας

Η πολιτική των υποκλίσεων (άρθρο μας) και της υποτέλειας δεν οδηγεί πουθενά, όπως τεκμηριώνεται από το συνεχιζόμενο εξευτελισμό της πατρίδας μας στο εξωτερικό, από την διαρκή απόρριψη των ισοδυνάμων μέτρων που προτείνει ανόητα και για τα μάτια του κόσμου η κυβέρνηση (ανόητα επειδή δεν πρέπει να προτείνεις κάτι, όταν γνωρίζεις εκ των προτέρων ότι δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτό), καθώς επίσης από την αδυναμία εξόδου της πατρίδας μας από τον καθοδικό σπειροειδή κύκλο, στον οποίο έχει καταδικαστεί τόσο από τη Γερμανία, όσο και από το ΔΝΤ.

Εν τούτοις, αν και «ενώπιοι ενωπίω», παραμένουμε απαθείς και αμέτοχοι - γεγονός που σημαίνει πως όλοι εμείς οι Έλληνες έχουμε συμβιβαστεί πια, αποδεχόμενοι αδιαμαρτύρητα την πορεία της χώρας μας προς την καταστροφή η οποία, κατά σειρά προτεραιότητας, είναι η εξής:

εξαντλητικές πολιτικές λιτότητας, άνοδος των ελλειμμάτων και των χρεών, λεηλασία της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, κατάρρευση του κοινωνικού κράτους, εκμηδενισμός των εισοδημάτων, εξαθλίωση του πληθυσμού, χρεοκοπία και δραχμή.

Δυστυχώς όλοι εμείς δεν έχουμε καταλάβει ότι, η Ελλάδα είναι μία πάμπλουτη, πολλαπλά προικισμένη χώρα, την οποία όμως οφείλουμε κάθε στιγμή να φροντίζουμε σωστά και να υπερασπίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις – ενώ αυτό που «διακυβεύεται» σήμερα δεν είναι το μέλλον των παιδιών μας, αλλά τα ίδια μας τα παιδιά.

Ας ελπίσουμε λοιπόν ότι θα το καταλάβουμε έγκαιρα, παύοντας να κρύβουμε το κεφάλι μας στην άμμο - ευχόμενοι ανόητα να λυθούν τα προβλήματα μας είτε από μόνα τους, είτε από την «σκιώδη» διακυβέρνηση των δανειστών μας που κινεί τα νήματα, από τα οποία «κρέμεται» σύσσωμη σχεδόν η πολιτική.

ΥΓ: Η ξαφνική άνοδος των δυτικών χρηματιστηρίων πάντως, εάν την δει κανείς από μία άλλη, μη συμβατική οπτική γωνία, ίσως να σημαίνει μαζική έξοδο από τις αγορές ευρωπαϊκών ομολόγων (κάπου πρέπει να τοποθετούνται τα χρήματα που «απελευθερώνονται») και όχι ανάκτηση της αξιοπιστίας της ΕΚΤ – ένα όχι και τόσο ευχάριστο γεγονός για το μέλλον του ευρώ, το οποίο μάλλον ευρίσκεται στα τελευταία του στάδια, εάν βέβαια θεωρήσει κανείς αδύνατη τη δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης.

Καλό καλοκαίρι σε όλους,

Βασίλης Βιλιάρδος

Αθήνα, 05. Αυγούστου 2012

viliardos@kbanalysis.com

Facebook Twitter YouTube

http://www.sofokleous10.gr/