Με ένα click σας φέρνουν τα εκλεκτότερα προϊόντα του Έλληνα παραγωγού

Ευάγγελος Σεϊμενάκης
Υπηρεσίες που ενώνουν τον Έλληνα παραγωγό με τον καταναλωτή και δημιουργούν το δίκτυο που θα μεταφέρει την ανανεωμένη ελληνική γαστρονομία παντού!
(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)
.
Πλέον το διακρίνουμε ευκρινέστερα από ποτέ: η κρίση δημιούργησε νέες ανάγκες, συνεπώς και νέες ιδέες για να τις καλύψουν, το προφανές και το αυτονόητο ήρθαν και πάλι στη μόδα (και εκεί ελπίζουμε να παραμείνουν) και η εν γένει νοοτροπία μας διαφοροποιήθηκε προς το καλύτερο.
Το ελληνικό προϊόν είναι εδώ, κερδίζει σιγά-σιγά τη θέση που του αρμόζει στις επιλογές του Έλληνα και βάζει πλώρη για να κατακτήσει και τις ξένες αγορές με μεγάλο πλεονέκτημα την αθρόα τουριστική κίνηση του καλοκαιριού, η οποία γίνεται ο καλύτερος πρεσβευτής της ανανεωμένης γαστρονομίας μέσω του word of mouth σε όλο τον κόσμο.
Σημαντικό στάδιο σε αυτή την πορεία είναι και η ύπαρξη ενός σοβαρού και οργανωμένου δικτύου διανομής. Εξίσου σημαντική και αναγκαία και η παρουσία στο χώρο του διαδικτύου ώστε να επικοινωνηθούν οι νέες τάσεις. Αυτό το κενό προσπαθούν να καλύψουν πέντε νέες προσπάθειες στον τομέα του ηλεκτρονικού εμπορίου (e-shop).
Εγχείρημα δύσκολο και γι’ αυτό άκρως γοητευτικό και γενναίο αφού έχει ως μέγιστο στόχο να φέρει κοντά μικρές και σπάνιες παραγωγές με τον καταναλωτή που επιζητά το ποιοτικό και εκλεκτό προϊόν, βοηθώντας παράλληλα στην σωστή αυτορρύθμιση της αγοράς. Η επίτευξη του γεγονότος αυτού είναι από μόνη της ικανή ν’ αλλάξει σε μεγάλο βαθμό τα μέχρι τώρα δεδομένα και να ανοίξει τον δρόμο τόσο για νέες και ίσως μεγάλες (;) επενδύσεις στον κλάδο, όσο και για συνεχή βελτίωση στην (ας μου επιτραπεί ο όρος) προϊοντοποίηση των ελληνικών πρώτων υλών αφού μέχρι στιγμής είχαμε μάθει να λειτουργούμε λίγο «χύμα».
Πάμε να γνωρίσουμε λοιπόν αυτούς που μετέτρεψαν σε επιχειρηματικότητα, την πίστη τους στη μεσογειακή διατροφή!
 .

elenianna.com Premium Mediterranean Gastronomy

.

Ιδρύθηκε το 2013 με ένα μεγάλο στόχο. Να εισάγει τα καλύτερα μεσογειακά προϊόντα στην παγκόσμια αγορά. Επενδύει στην ελληνική πρώτη ύλη και της δίνει ουσιαστικά μια μεγάλη διέξοδο αφού το δίκτυο που αναπτύσσει, ενθαρρύνει την παραγωγή εκλεκτών προϊόντων τα οποία έχουν ήδη αρχίσει να πληθαίνουν και ν’ αποτελούν πλέον μια από τις βασικές επιλογές των παραγωγών.
Διαλέγει με προσοχή και αυστηρά κριτήρια (υψηλή ποιότητα – πρωτοποριακό design) τα προϊόντα που εντάσσει στη λίστα της ώστε να υπηρετούν στο μέγιστο βαθμό το σκοπό της για luxury και ultra-premium προϊόντα. Είναι κατά 99% εξαγωγική (δεν είναι τυπογραφικό λάθος αλλά απλά η στρατηγική επιλογή της elenianna.com) και περιλαμβάνει μια boutique σειρά άνω των 120 πολυτελών προϊόντων από ελαιόλαδα και μέλια μέχρι οίνους, βότανα και σαπούνια.
Η ιστοσελίδα είναι αρκετά εύχρηστη αν αναλογισθεί κανείς τον όγκο των πληροφοριών που διαχειρίζεται αφού ο επισκέπτης μπορεί να ανακαλύψει προϊόντα από πολλά και διαφορετικά κριτήρια, όπως ο τόπος παραγωγής ή ο ίδιος ο παραγωγός, η κατηγορία προϊόντος ή ακόμα και μέσω συνταγών. Με λίγα λόγια αν είσαι από εκείνους που ψάχνουν ότι ποιοτικότερο και εκλεκτότερο παράγει σήμερα η Ελλάδα τότε θα το ανακαλύψεις στο elenianna.com
elenianna.com/
twitter.com/eleniannacom
facebook.com/eleniannacom
 .

Yoleni’s Mediterranean Food & Taste

Κορυφαία τοπικά προϊόντα που παραδίδονται εντός 16-36 ωρών σε οποιοδήποτε μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης μόνο με 9€! Δημιουργήθηκε στα τέλη του 2013 και περιλαμβάνει μια γκάμα περισσότερων από 800 τοπικών προϊόντων που προέρχονται από σχεδόν 100 παραγωγούς ανά την Ελλάδα. Το πρωτοποριακό ηλεκτρονικό delicatessen φιλοδοξεί να μεταφέρει τα αυθεντικά προϊόντα της ελληνικής υπαίθρου που πραγματώνουν την μεσογειακή διατροφή, σε όλο τον κόσμο ώστε να μπορεί όποιος το επιθυμεί, ανεξαρτήτως το που βρίσκεται να έχει πρόσβαση σ’ αυτόν τον μοναδικό και καλά κρυμμένο θησαυρό.

Το e-shop είναι επιμελημένο με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί ο καθένας να περιηγηθεί με ευκολία αλλά ταυτόχρονα εξασφαλίζει στον επισκέπτη πολύτιμες πληροφορίες γύρω από τα προϊόντα αφού υπάρχει αναλυτική παρουσίαση (κείμενο, φωτογραφίες, video) τόσο του τόπου, όσο και του ίδιου του παραγωγού. Επιπροσθέτως δίνει στον πιστό επισκέπτη του, την δυνατότητα να κερδίζει πόντους με τις αγορές του και να τις εξαργυρώνει σε επόμενες. Έτσι με το πρόγραμμα επιβράβευσης Yoleni’s Olive Tree είτε με αγορές άνω των 40€ είτε με την εγγραφή στο newsletter, είτε ακόμα και με ένα απλό share κερδίζετε ένα πόντο (σήμα ελιάς) που ισούται με 1€ για τις επόμενες αγορές σας. Σύμφωνα άλλωστε με το μότο των ανθρώπων της Yoleni’s: το ταξίδι στη γεύση αρχίζει μ’ ένα κλικ!
yolenis.com/
twitter.com/YolenisHellas
facebook.com/YolenisHellas


http://www.analyst.gr/ 

το τρίτο σήμα κινδύνου

Analyst Team

Μετά την τραπεζική κρίση της Βουλγαρίας και την κατάρρευση του χρηματιστηρίου του Ντουμπάι, το «κακό τριτώνει» – ενώ τα προβλήματα της Espirito Santo θα μπορούσαν να ανοίξουν τους ασκούς του Αιόλου, με επίκεντρο τις αναπτυσσόμενες χώρες 
(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)
.
Η Ελλάδα δεν κατάφερε να πουλήσει τριετή ομόλογα ούτε στο ποσόν που επιθυμούσε (3 δις €), ούτε με το επιτόκιο που ήλπιζε – εισπράττοντας τελικά από τη δημοπρασία μόλις 1,5 δις €, με το «μη βιώσιμο επιτόκιο» των 3,5%.
Αν και για πολλούς αιτία ήταν η κρίση στην Πορτογαλία, η πιθανότητα να οφείλεται στην άσκηση πιέσεων προς την πατρίδα μας, για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, δεν είναι αμελητέα – ενδεχόμενο που ενισχύεται από τη συνεχή πτώση των δεικτών του ελληνικού χρηματιστηρίου, παρά το ότι είναι το φθηνότερο παγκοσμίως (άρθρο).
Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι αρνητικό να δούμε την όλη κατάσταση από μία διαφορετική οπτική γωνία – από το ότι δηλαδή η Πορτογαλία έχει εκποιήσει το σύνολο σχεδόν της δημόσιας περιουσίας της, οπότε δεν είναι πλέον αρκετά σημαντική για τους πολυεθνικούς ομίλους.
Στα πλαίσια αυτά, η μαζική αποχώρηση των επενδυτών από τη χώρα, η οποία έχει παρατηρηθεί τους τελευταίους μήνες, καθώς επίσης η μη ενίσχυση των τραπεζών της από την Ευρώπη, ήταν ίσως αναμενόμενη - αν και μπορεί να αντιστραφεί η τάση, μετά τη νέα προειδοποίηση της BIS, σύμφωνα με την οποία ακόμη και ένα αμελητέο γεγονός θα μπορούσε να επιταχύνει την έλευση του προβλεπόμενου παγκοσμίου κραχ.
Η αφορμή πάντως της φυγής κεφαλαίων από τη χώρα, είναι μία αμφιλεγόμενη αγορά «ομολόγων» ύψους 1,2 δις $ εκ μέρους της Portugal Telekom από την Rioforte – από μία θυγατρική εταιρεία δηλαδή της τράπεζας Espirito Santo International.
Τα «ομόλογα» αυτά λήγουν στις 15 Ιουλίου, ενώ είναι πολύ πιθανόν να μην εξυπηρετηθούν – με κριτήριο μία έρευνα της κεντρικής τράπεζας της Πορτογαλίας, από την οποία διαπιστώθηκε πως η εταιρεία αντιμετωπίζει σοβαρότατα οικονομικά προβλήματα. Στο γράφημα που ακολουθεί φαίνεται η δομή του ομίλου της  Espirito Santo – από την οποία συμπεραίνεται πόσο δικτυωμένη είναι, καθώς επίσης πόσα προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει τυχόν χρεοκοπία της.
 .

Η δικτύωση του πορτογαλικού ομίλου ESFG (Espírito Santo Financial Group), όπου η BES (Banco Espírito Santo) είναι Τράπεζα του ομίλου και η Tranquilidade ασφαλιστική εταιρεία.
 .
Συνεχίζοντας, η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο πολύπλοκη, επειδή η Portugal Telekom μόλις συνενώθηκε με τη βραζιλιάνικη «Oi» – οι μετοχές της οποίας έπεσαν ήδη κατά -14,46%. Η «Oi» δεν γνώριζε τη συγκεκριμένη επένδυση της Portugal Telekom – ενώ ένας από τους μεγάλους μετόχους της «Oi» είναι η τράπεζα ανάπτυξης της Βραζιλίας (BNDES).
Η συγκεκριμένη τράπεζα θα θελήσει μάλλον να αναιρέσει τη συμφωνία της «Oi» με την Portugal Telekom, θεωρώντας πως η τελευταία δεν τήρησε τους κανόνες «εταιρικής διακυβέρνησης» - αφού δεν ενημέρωσε για την επικίνδυνη επένδυση της στην θυγατρική της Espirito Santo International.
.

Οι προβληματισμοί

Η Espirito Santo International τώρα θέλει να παρουσιάσει τις επόμενες ημέρες ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης της – γεγονός που προβληματίζει αρκετά όλους όσους έχουν σχέση μαζί της, επειδή υποθέτουν πως θα ζητήσει διαγραφή χρεών. Εναλλακτικά βέβαια ίσως οδηγηθεί σε ανταλλαγή χρεών έναντι μετοχών. Σε κάθε περίπτωση όμως, φαίνεται πως η Portugal Telekom δεν θα εισπράξει τα χρήματα της – οπότε θα αντιμετωπίσει και αυτή δυσκολίες.

Η εταιρεία αξιολόγησης S&P πάντως θεωρεί πολύ πιθανή την ολοκληρωτική απώλεια του 1,2 δις $, λόγω των οικονομικών δυσκολιών της πορτογαλικής τράπεζας – ενώ τυχόν διαγραφή χρεών θα δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα και στο κράτος. Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε θα εμφανισθεί ένα χρηματοδοτικό και δημοσιονομικό κενό ύψους αρκετών δις € – ενώ κανένας δεν μπορεί να ισχυρισθεί πως ο υπόλοιπος τραπεζικός τομέας της Πορτογαλίας δεν έχει ανάλογα προβλήματα.
To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)

© Copyright 2014 — Analyst.gr. Απαγορεύεται η μερική ή ολική αναδημοσίευση / αναπαραγωγή περιεχομένων του παρόντος website

με οποιοδήποτε τρόπο χωρίς προηγούμενη έγγραφη άδεια των εκδοτών.

Developed & Managed by AIM Service Network Ltd. 

 

http://www.analyst.gr/ 

Ευθύνη Δήμου για κακοτεχνίες οδοστρώματος, αποχέτευσης, φωτισμού, οδών και πεζοδρομίων

Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2014

Γράφει η Αναστασία Μήλιου*

Ένας οδηγός αυτοκινήτου που πέφτει σε λακκούβα και παθαίνει ζημιά το όχημά του. Ένας μοτοσικλετιστής που πέφτει σε σπασμένο φρεάτιο αποχέτευσης και τραυματίζεται πολύ σοβαρά. Ένας ποδηλάτης  που εκτρέπεται της πορείας του και πέφτει σε αφύλακτο χαντάκι, χάνοντας την ζωή του. Πεζός που σκοντάφτει σε σπασμένο ρείθρο πεζοδρομίου και τραυματίζεται σοβαρά. Οδηγός που συγκρούεται με κάδο απορριμμάτων που έχει φύγει από την θέση του. Αυτές είναι μερικές από τις περιπτώσεις ζημιών οχημάτων και οδηγών/πεζών που έχουν προκληθεί από κακοτεχνίες στις οδούς και τα οδοστρώματα, από έλλειψη σήμανσης, επαρκούς φωτισμού κ.τ.λ. Όλες αυτές οι περιπτώσεις και άλλες παρόμοιες έχουν δικαιωθεί από τα ελληνικά Δικαστήρια και έχουν αποζημιωθεί από τους εκάστοτε Δήμους που είναι υπεύθυνοι σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, για την σωστή κατασκευή, λειτουργία, συντήρηση και επίβλεψη των οδών ώστενα εξασφαλίζεται η ασφαλής χρήση τους από τους πολίτες.

Σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του άρθρου  105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα (Εισ.Ν.Α.Κ.) «Για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του δημοσίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση, …», στο δε άρθρο 106 του ιδίου νόμου ορίζεται ότι «Οι διατάξεις των δύο προηγούμενων άρθρων εφαρμόζονται και για την ευθύνη των δήμων, των κοινοτήτων ή των άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, από πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων που βρίσκονται στην υπηρεσία τους».

Κατά δε το άρθρο 5 παρ. 1 και 3 του ν. 3155/1955 (Α΄ 63), το Δημόσιο και οι Δήμοι ή οι Κοινότητες υποχρεούνται να κατασκευάζουν, ανακαινίζουν και συντηρούν τις αναφερόμενες στα άρθρα 2 παρ. 1 και 4 του νόμου αυτού αντίστοιχα οδούς. Περαιτέρω, στο άρθρο 24 του π.δ. 410/1995 (Δημοτικός και Κοινοτικός Κώδικας) ορίζεται ότι: «1…Στην αρμοδιότητα των δήμων και των κοινοτήτων ανήκουν ιδίως: α) η κατασκευή συντήρηση και λειτουργία: i) συστημάτων ύδρευσης, άρδευσης και αποχέτευσης … έργων δημοτικής και κοινοτικής οδοποιίας, … ιδ) η ρύθμιση της κυκλοφορίας, ο καθορισμός πεζοδρόμων, μονοδρομήσεων και κατευθύνσεων της κυκλοφορίας, … η ονομασία των οδών και των πλατειών και η τοποθέτηση πινακίδων.».

Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, ευθύνη προς αποζημίωση γεννάται και από μη νόμιμες υλικές ενέργειες των οργάνων του Δημοσίου, των Ο.Τ.Α. και των άλλων ν.π.δ.δ., εφόσον αυτές συνάπτονται με την οργάνωση και τη λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών. Κατά την έννοια επίσης των ίδιων διατάξεων, ευθύνη του Δημοσίου ή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, τηρουμένων και των λοιπών προϋποθέσεων του νόμου, υπάρχει όχι μόνο όταν με πράξη ή παράλειψη οργάνου των νομικών αυτών προσώπων παραβιάζεται συγκεκριμένη διάταξη νόμου, αλλά και όταν παραλείπονται τα ιδιαίτερα καθήκοντα και υποχρεώσεις που προσιδιάζουν στη συγκεκριμένη υπηρεσία και προσδιορίζονται από την κείμενη εν γένει νομοθεσία, τα διδάγματα της κοινής πείρας και τις αρχές της καλής πίστης.  Υπάρχει δηλαδή σαφής υποχρέωση των αρμοδίων οργάνων του Δήμου απέναντι στους ιδιώτες, να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη διαφύλαξη της υγείας των πολιτών και της περιουσίας τους κατά την άσκηση της παραπάνω δραστηριότητας.

Την υποχρέωση αυτή έχουν οι Δήμοι και οι Κοινότητες, κατ’ εφαρμογή των αρχών της χρηστής διοίκησης, και υποχρεούνται, στα πλαίσια των καθηκόντων τους, να επιβλέπουν και να ελέγχουν την καταλληλότητα των οδών, πεζοδρομίων, αποχετευτικών συστημάτων  και να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για τη συντήρηση και επιδιόρθωση αυτών, προκειμένου να διεξάγεται ομαλά η κυκλοφορία επί των οδών, αλλά και να προστατεύεται η ομαλή κυκλοφορία των οδηγών και  πεζών σε κοινόχρηστους χώρους, η σωματική ακεραιότητα των πολιτών που κάνουν χρήση αυτών από τυχόν κακοτεχνίες.

Επομένως ύστερα από όσα προαναφέρθηκαν, η οποιαδήποτε παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας του ΟΤΑ σε σχέση με τις πιο πάνω υποχρεώσεις των οργάνων του, ως αναγόμενη σε άσκηση εξουσίας, κατά την έννοια των παραπάνω διατάξεων, συνιστά παρανομία της διοικήσεως και δημιουργεί νόμιμο λόγο ευθύνης προς αποζημίωση αυτών που ζημιώθηκαν με βάση τα άρθρα 105 – 106 του Εισ.Ν.Α.Κ.

Το Δημόσιο δε και τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου υποχρεούνται να αποκαταστήσουν κάθε θετική ή αποθετική ζημία, ενώ τα δικαστήρια της ουσίας μπορούν, επί πλέον, να επιδικάσουν σε βάρος τους χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης κατ’ εφαρμογή του άρθρου 932 του Αστικού Κώδικα. Απαραίτητη, πάντως, προϋπόθεση για την επιδίκαση αποζημιώσεως, η οποία μπορεί να συνίσταται και στην κατ’ άρθρο 932 του Α.Κ. χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, είναι η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της παράνομης πράξης ή παράλειψης ή υλικής ενέργειας ή παράλειψης υλικής ενέργειας του δημοσίου οργάνου και της επελθούσας ζημίας.

* Η Αναστασία Μήλιου είναι δικηγόρος Αθηνών, Τηλ. 210-6400282, 6945-028153

e-mail :natmil@otenet.gr,, fb: Αναστασία Μήλιου

Μη νόμιμη η αναζήτηση περιοδικών ασφαλιστικών εισφορών από το ΙΚΑ μετά την πάροδο ευλόγου χρόνου από την είσπραξή τους

Τρίτη, 8 Ιουλίου 2014

Γράφει  η Δικηγόρος Αναστασία Μήλιου*

Σύμφωνα με τον βασικό κανονισμό του ΙΚΑ «Κάθε παροχή που καταβλήθηκε αχρεώστητα από το ΙΚΑ επιστρέφεται εντόκως».  Η απόφαση 4554/2014 του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών όμως, κρίνει ότι  αντίκειται στην αρχή της χρηστής διοίκησης η αναζήτηση περιοδικών ασφαλιστικών εισφορών από το ΙΚΑ μετά την πάροδο ευλόγου χρόνου από την είσπραξή τους , που δεν μπορεί να είναι μικρότερος της πενταετίας, εκτός αν κριθεί αιτιολογημένα ότι ο ασφαλισμένος τελούσε κατά την είσπραξή τους σε δόλο. Αν η αναζήτηση στρέφεται κατά προσώπου διαφορετικού από τον εισπράξαντα, ο δόλος πρέπει να συντρέχει και στο πρόσωπο αυτού. Όταν π.χ. ασφαλισμένος ελάμβανε το κατώτατο όριο σύνταξης από το ΙΚΑ αν και ήταν συνταξιούχος και του ΤΕΒΕ, ο οποίος εν τω μεταξύ απεβίωσε και η χήρα  αυτοβούλως γνωστοποίησε στο ΙΚΑ την ύπαρξη δύο συντάξεων. Η αναζήτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων για χρονικό διάστημα που υπερβαίνει την πενταετία αντίκειται στις αρχές της χρηστής διοίκησης.

Στην επίδικη περίπτωση με την απόφαση της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής του ΙΚΑ –ΕΤΑΜ καταλογίσθηκε σε βάρος συνταξιούχου ασφαλισμένης, το συνολικό ποσό των 22.376,21 ευρώ, που εισέπραξε αχρεωστήτως, κατά το χρονικό διάστημα από 1/1/1997 μέχρι 31/3/2006, ο, ήδη αποβιώσας, σύζυγός της, συμπεριλαμβανομένου και του ποσού των τόκων 5% (κεφάλαιο 17.901,33 ευρώ + τόκοι 4.474,8 ευρώ), με παρακράτηση του 1/4 της μηνιαίας σύνταξής της.

Σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 4 του άρθρου 40 του α.ν. 1846/1951 (Α` 179), κάθε παροχή που καταβλήθηκε αχρεωστήτως από το ΙΚΑ επιστρέφεται σ’ αυτό εντόκως. Εξάλλου, αντίκειται στην αρχή της χρηστής διοικήσεως - γενική αρχή που ισχύει στο δίκαιο της κοινωνικής ασφαλίσεως και συμπορεύεται με τη διάταξη αυτή - η αναζήτηση από τον ασφαλιστικό οργανισμό περιοδικών ασφαλιστικών παροχών μετά την πάροδο εύλογου χρόνου από την είσπραξή τους, ο οποίος κρίνεται εκάστοτε αναλόγως των συνθηκών της συγκεκριμένης περίπτωσης και πάντως, ελλείψει αντίθετης ρητής διάταξης, δεν μπορεί να είναι μικρότερος των πέντε ετών, αν οι παροχές αυτές έχουν μεν καταβληθεί αχρεωστήτως από τον ασφαλιστικό οργανισμό, ο ασφαλισμένος, όμως, τις έχει εισπράξει καλοπίστως. Η αναζήτηση των παροχών αυτών επιτρέπεται μόνο εφόσον κριθεί ότι αυτός που έχει εισπράξει τα αναζητούμενα ποσά τελούσε κατά την είσπραξή τους σε δόλο έναντι του οργανισμού, η κρίση δε για τη συνδρομή του δόλου πρέπει να αιτιολογείται ειδικώς. Αντίθετα, κατά την έννοια της αυτής διατάξεως, επιβάλλεται η αναζήτηση από το ΙΚΑ των ποσών αυτών αν το διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ της εισπράξεως και της αναζητήσεως είναι μικρό, εκτός αν αυτός που έχει εισπράξει, παρανόμως, πλην καλοπίστως, τις χρηματικές ασφαλιστικές παροχές, έχει επικαλεσθεί και αποδείξει ότι η επιστροφή τους στο Ι.Κ.Α. θα επιφέρει σε βάρος του απρόβλεπτες και δυσμενείς για τη διαβίωσή του συνέπειες . Ο δόλος, που αποτελεί τη νομική βάση της αναζήτησης και που πρέπει να βεβαιώνεται με πλήρως αιτιολογημένη κρίση, πρέπει να συντρέχει στο πρόσωπο του εισπράξαντος, από τον οποίο αναζητείται κατ` αρχήν η αχρεωστήτως καταβληθείσα παροχή. Εάν, όμως, η αναζήτηση στρέφεται κατά τρίτου προσώπου διαφορετικού από τον εισπράξαντα, ο δόλος πρέπει να συντρέχει και στο πρόσωπο αυτού και, ειδικότερα, πρέπει να αποδεικνύεται ότι αυτός γνώριζε, επεδίωκε και συμμετείχε στην παράνομη είσπραξη της παροχής. Εξάλλου, δόλια ενέργεια νοείται και η εκ μέρους του ασφαλισμένου αποσιώπηση ουσιώδους πραγματικού γεγονότος, που θεμελιώνει την διακοπή της περαιτέρω καταβολής των χορηγούμενων παροχών.

Με βαση όλα τα ανωτέρω το Δικαστήριο έκρινε  ότι  ναι μεν ο αποβιώσας σύζυγος της προσφεύγουσας, λάμβανε δύο συντάξεις  το άθροισμα όποιων  υπερβαίνει τον περιορισμό της παρ. 14 περ.δ του άρθρου 29 του αν 1846/1951, αλλααφ’ετέρου αναφορικά με το δόλο του  ότι  η γενική υπόμνηση που αναφέρεται στο τρίμηνο ενημερωτικό σημείωμα της υπηρεσίας για τους λόγους διακοπής της σύνταξης, δεν μπορεί να οδηγήσει, μόνη αυτή, στο συμπέρασμα ότι ο ως άνω ασφαλισμένος τελούσε σε κακοπιστία και δολίως ελάμβανε παραλλήλως με τη σύνταξη του ΤΕΒΕ την ανωτέρω σύνταξη του ΙΚΑ.Ούτε επίσης προκύπτει ότι το ΙΚΑ ζήτησε από τον αποβιώσαντα ασφαλισμένο να δηλώσει, σε οποιοδήποτε χρονικό σημείο μετά τη συνταξιοδότησή του από το ΤΕΒΕ, αν λαμβάνει άλλη σύνταξη και, συνεπώς, αν αυτός κατέστη διπλοσυνταξιούχος κατά την έννοια του νόμου.Εξάλλου, κατά τα κοινώς γνωστά, ενόψει της πολυπλοκότητας και της εκτεταμένης περιπτωσιολογίας των διάσπαρτων διατάξεων της ασφαλιστικής νομοθεσίας καθίσταται δυσχερές, αν όχι αδύνατο σε πολλές περιπτώσεις, στον ασφαλισμένο να διακρίνει και να εντοπίσει από μόνος του το είδος και μέγεθος του ασφαλιστικού του δικαιώματος ή τις συνέπειες παράλειψης ενεργειών του, στις οποίες πιθανόν δεν γνώριζε ότι θα έπρεπε να είχε προβεί (ΣτΕ 154/2008, ΔΕφΑ 2362/1995). Για τους λόγους αυτούς  το Δικαστήριο έκρινε ότι στο πρόσωπο του αποβιώσαντος συζύγου της προσφεύγουσας, κατά το επίδικο χρονικό διάστημα (1-1-1997 μέχρι 31-3-2006), δεν συνέτρεχε το στοιχείο του δόλου, η συνδρομή του οποίου αποτελεί, σε κάθε περίπτωση, νόμιμη βάση αναζήτησης, ως αχρεωστήτως καταβληθεισών περιοδικών χρηματικών παροχών. Επιπροσθέτως και η  προσφεύγουσα αυτοβούλως γνωστοποίησε στο διάδικο Ιδρυμα την ύπαρξη δύο συντάξεων (με  την αίτησή της, ενώ από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει ότι έχει προβεί σε άλλη δόλια ενέργεια κατά του ΙΚΑ.

Το Δικαστήριο λοιπόν έκανε δεκτή την προσφυγή για τις καταβλημένες παροχές του ΙΚΑ   που έλαβε αχρεωστήτως, πλην καλοπίστως, ο σύζυγός της προσφεύγουσας το χρονικό διάστημα από 1.1.1997 έως 31.12.2001, δηλαδή μετά την πάροδο από την είσπραξή τους χρονικού διαστήματος, ,εφόσον υπερβαίνει την πενταετία και  αντίκειται στις αρχές της εύρυθμης και χρηστής Διοίκησης.

Όσον αφορά τις συντάξεις που εισπράχθηκαν κατά το χρονικό διάστημα από 1.1.2002 έως 31.3.2006, δηλαδή σε χρονικό διάστημα που δεν αφίσταται πολύ από το χρόνο αναζήτησής τους, ενόψει του δεν προσκομίστηκαν  συγκεκριμένα στοιχεία από τα οποία να αποδεικνύεται πως η επιστροφή του ένδικου ποσού θα έχει απρόβλεπτες και δυσμενείς για την διαβίωσή της προσφέυγουσας συνέπειες, το Δικαστήριο έκρινε  ότι νομίμως διατάχθηκε η εν λόγω επιστροφή, με παρακράτηση μάλιστα του 1/4 της καταβαλλόμενης από το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ μηνιαίας σύνταξής της, το οποίο εξάλλου, ενόψει του περιορισμένου ποσού τη σύνταξης αυτής, δεν είναι ικανό να επηρεάσει σημαντικά τη διαβίωση της προσφεύγουσας η οποία ανερχόταν σε ποσό άνω των 1.600 ευρώ μηνιαίως.

Κατάργηση της υποχρέωσης επικυρώσεων αντιγράφων με το νόμο 4250/2014

Κατάργηση της υποχρέωσης  επικυρώσεων αντιγράφων εγγράφων με το νόμο 4250/2014: 1. Το άρθρο 1 του ν. 2690/1999 (Α 45) τροποποιείται ως εξής: «Οι διατάξεις του Κώδικα αυτού εφαρμόζονται στο Δημόσιο, στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης και στα άλλα νομικά πρόσωπα δημόσιου δικαίου, εκτός αν άλλως ορίζεται σε επιμέρους διατάξεις.» 2. Οι παράγραφοι 3 και 4 του άρθρου 11 του ν. 2690/1999 (Α 45) καταργούνται και η παράγραφος 2 του ιδίου άρθρου αντικαθίσταται ως εξής: «2.α. Οι ρυθμίσεις της παρούσας παραγράφου εφαρμόζονται στο Δημόσιο, τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.), τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, τα Δικαστήρια όλων των βαθμών,τα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου που ανήκουν στο κράτος ή επιχορηγούνται τακτικώς, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις από κρατικούς πόρους κατά 50% τουλάχιστον του ετήσιου προϋπολογισμού τους, τις δημόσιες επιχειρήσεις και τους οργανισμούς που προβλέπονται στις διατάξεις του άρθρου 1 του ν. 3429/2005, καθώς και στα νομικά πρόσωπα και τις επιχειρήσεις των Ο.Τ.Α..

β. Δεν υφίσταται πλέον η υποχρέωση υποβολής πρωτοτύπων εγγράφων, με την επιφύλαξη της περίπτωσης δ και των εγγράφων που προσκομίζονται για δικαστική χρήση, που έχουν εκδοθεί από τις υπηρεσίες και τους φορείς της περίπτωσης α ή επικυρωμένων αντιγράφων των εγγράφων αυτών από τους ενδιαφερόμενους για το σύνολο των συναλλαγών τους με τις υπηρεσίες και τους φορείς της περίπτωσης α.

 Αντί πρωτοτύπων ή επικυρωμένων αντιγράφων, υποβάλλονται και γίνονται υποχρεωτικά αποδεκτά από τις υπηρεσίες και τους φορείς της περίπτωσης α, ευκρινή φωτοαντίγραφα των πρωτοτύπων εγγράφων που εκδόθηκαν από τις υπηρεσίες και τους φορείς αυτούς ή των ακριβών αντιγράφων τους.

 Ομοίως, υποβάλλονται και γίνονται υποχρεωτικά αποδεκτά ευκρινή φωτοαντίγραφα από αντίγραφα ιδιωτικών εγγράφων τα οποία έχουν επικυρωθεί από δικηγόρο, καθώς και ευκρινή φωτοαντίγραφα από τα πρωτότυπα όσων ιδιωτικών εγγράφων φέρουν θεώρηση από υπηρεσίες και φορείς της περίπτωσης α.

 Ομοίως, υποβάλλονται και γίνονται υποχρεωτικά αποδεκτά ευκρινή φωτοαντίγραφα από αντίγραφα εγγράφων που έχουν εκδοθεί από αλλοδαπές αρχές και έχουν επικυρωθεί από δικηγόρο.

 Οι υπηρεσίες και οι φορείς στους οποίους κατατίθενται φωτοαντίγραφα, κατά τα ανωτέρω, υποχρεούνται να διενεργούν δειγματοληπτικό έλεγχο προκειμένου να εξακριβώσουν την ακρίβεια των στοιχείων που αναγράφονται σε αυτά, σε τουλάχιστον πέντε τοις εκατό (5%) των φωτοαντιγράφων που υποβλήθηκαν κατά το αμέσως προηγούμενο τρίμηνο, ιδίως ζητώντας τη συνδρομή των υπηρεσιών ή των φορέων που εξέδωσαν τα πρωτότυπα. Τα αποτελέσματα αυτού του ελέγχου εν συνεχεία κοινοποιούνται στην καθ ύλην αρμόδια οργανική μονάδα του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης.

 Εάν διαπιστωθεί κατά τον υποχρεωτικό ή άλλο έλεγχο ότι υποβλήθηκαν αλλοιωμένα φωτοαντίγραφα, εκτός από τις κυρώσεις που προβλέπονται στην παρ. 6 του άρθρου 22 του ν. 1599/1986 και που επιβάλλονται στον ενδιαφερόμενο, εφόσον η πράξη αυτή δεν τιμωρείται αυστηρότερα από άλλη ποινική διάταξη, η διοικητική ή άλλη πράξη, για την έκδοση της οποίας υποβλήθηκαν τα φωτοαντίγραφα αυτά, ανακαλείται αμέσως.

 γ. Οι διοικητικές αρχές και τα ΚΕΠ εξακολουθούν να επικυρώνουν αντίγραφα από το πρωτότυπο ή από το ακριβές αντίγραφο της διοικητικής αρχής (όπως ορίζεται στο άρθρο 1 του ν. 2690/1999 (Α 45), που το εξέδωσε, μόνο στην περίπτωση που αυτά υποβάλλονται από τον ενδιαφερόμενο σε φορείς που δεν εμπίπτουν στις διατάξεις του παρόντος. Αντίγραφα των ανωτέρω επικυρώνονται και από δικηγόρους ή συμβολαιογράφους, σύμφωνα με τις διατάξεις που διέπουν την άσκηση των λειτουργημάτων τους.

 Ομοίως, οι διοικητικές αρχές και τα ΚΕΠ εξακολουθούν να επικυρώνουν αντίγραφα από αντίγραφα ιδιωτικών εγγράφων ή εγγράφων που έχουν εκδοθεί από αλλοδαπές αρχές, τα οποία έχουν επικυρωθεί από δικηγόρο, μόνο στην περίπτωση που αυτά υποβάλλονται σε φορείς που δεν εμπίπτουν στις διατάξεις του παρόντος.

 δ. Η απαίτηση υποβολής πρωτοτύπων εγγράφων, που έχουν εκδοθεί από τις υπηρεσίες και τους φορείς της περίπτωσης α, όταν προβλέπεται ρητά από την κείμενη νομοθεσία, καταργείται με την παρέλευση τριών μηνών από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου. Εντός του προαναφερόμενου χρονικού διαστήματος, με απόφαση του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και του κάθε φορά αρμόδιου Υπουργού μπορεί να ορίζεται, κατά περίπτωση, η διατήρηση της απαίτησης υποβολής πρωτοτύπων εγγράφων σε διαδικασίες, εφόσον το επιβάλλουν εξαιρετικοί λόγοι, που αναφέρονται ρητώς σε αυτήν.

 ε. Με την επιφύλαξη της περίπτωσης δ, από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου καταργείται κάθε ειδική ή γενική διάταξη που αντίκειται στις διατάξεις αυτού.
legalnews 

Έννοια αναπηρίας ασφαλισμένου ως στοιχείο για την απονομή αναπηρικής συντάξεως από το Ι.Κ.Α.

Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2014

Γράφει η δικηγόρος Αναστασία Μήλιου *

Τι απαιτείται για την απονομή και την παράταση σύνταξης αναπηρίας σε ασφαλισμένο του Ι.Κ.Α, του οποίου το σχετικό συνταξιοδοτικό δικαίωμα, σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος, δεν συνδέεται με χρονικές προϋποθέσεις; Αρμόδια όργανα να αποφανθούν για τη φύση, τα αίτια, την έκταση και τη διάρκεια της σχετικής σωματικής ή πνευματικής ανικανότητας είναι οι πρωτοβάθμιες και οι δευτεροβάθμιες υγειονομικές επιτροπές.

Τι γίνεται όταν ο ασφαλισμένος έπαιρνε σύνταξη λόγω εργατικού ατυχήματος και το ΙΚΑ με απόφασή του, την έκοψε διότι θεώρησε ότι δεν δικαιούται πλέον τέτοιου είδους σύνταξη;

Σύμφωνα με τις  διατάξεις του άρθρου 28 παρ. 5 του Α.Ν. 1846/1951 «Περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων» όπως ισχύουν ορίζεται ότι: « α) Ο ασφαλισμένος θεωρείται βαριά ανάπηρος αν λόγω παθήσεως ή βλάβης ή εξασθένισης σωματικής ή πνευματικής, μεταγενέστερης της υπαγωγής του στην ασφάλιση, ετήσιας τουλάχιστον διάρκειας κατά ιατρική πρόβλεψη, δεν μπορεί να κερδίζει από εργασία που ανταποκρίνεται στις δυνάμεις, τις δεξιότητες  και  τη μόρφωση του περισσότερο από το ένα πέμπτο (1/5) του ποσού που συνήθως κερδίζει σωματικά και πνευματικά υγιής άνθρωπος της ίδιας μόρφωσης. β) Ο ασφαλισμένος θεωρείται ανάπηρος αν λόγω παθήσεως ή βλάβης ή εξασθένησης σωματικής ή πνευματικής, μεταγενέστερης της υπαγωγής του στην ασφάλιση, διάρκειας ενός έτους το λιγότερο κατά ιατρική πρόβλεψη, δεν μπορεί να κερδίζει από εργασία που ανταποκρίνεται στις δυνάμεις, τις δεξιότητες, τη μόρφωση και τη συνηθισμένη επαγγελματική του απασχόληση, περισσότερο από το ένα τρίτο (1/3) του ποσού που συνήθως κερδίζει στην ίδια επαγγελματική κατηγορία σωματικά και πνευματικά υγιής άνθρωπος της ίδιας μόρφωσης. γ) Ο ασφαλισμένος θεωρείται μερικά ανάπηρος αν λόγω πάθησης ή εξασθένησης σωματικής ή πνευματικής μεταγενέστερης της υπαγωγής του στην ασφάλιση, εξάμηνης το λιγότερο κατά ιατρική πρόβλεψη διάρκειας, δεν μπορεί να κερδίζει από εργασία που ανταποκρίνεται στις δυνάμεις, τις δεξιότητες, τη μόρφωση και τη συνηθισμένη επαγγελματική του απασχόληση, περισσότερο από το μισό (1/2) του ποσού που συνήθως κερδίζει στην ίδια περιφέρεια και επαγγελματική κατηγορία σωματικά και πνευματικά υγιής άνθρωπος της ίδιας μόρφωσης... δ) ..., ε) ......... στ) Κατά τον προσδιορισμό του βαθμού της αναπηρίας σύμφωνα με τα ανωτέρω εδάφια α`, β` και γ`, το ποσοστό της αναπηρίας που οφείλεται σε ιατρικά κριτήρια μπορεί να αυξηθεί και μέχρι 17 ποσοστιαίες μονάδες, λόγω κοινωνικών κριτηρίων ή κριτηρίων αγοράς εργασίας, ζ) Εφ` όσον ο ασφαλισμένος κρίνεται βαριά ανάπηρος κατά την έννοια του ανωτέρω εδαφ. α` δικαιούται σύνταξη ίση με την οριζόμενη κατά το άρθρο 29 παρ. 1 του παρόντος νόμου. Εφ` όσον ο ασφαλισμένος κρίνεται ανάπηρος κατά την έννοια του ανωτέρω εδαφ. β` δικαιούται τα τρία τέταρτα (3/4) της σύνταξης αυτής και, εφόσον κρίνεται μερικά ανάπηρος κατά την έννοια του ανωτέρω εδαφ. γ` δικαιούται το 1/2 της σύνταξης αυτής η) ..θ) . .»

Περαιτέρω, στο άρθρο 34 του ως άνω ΑΝ. 1846/1951, με τιτλο  «Εργατικόν ατύχημα και επαγγελματική νόσος», ορίζεται ότι σε περίπτωση που το γεγονός που θεμελιώνει το δικαίωμα σε ασφαλιστική παροχή οφείλεται σε βίαιο συμβάν που επήλθε κατά την εκτέλεση της εργασίας ή εξ αφορμής αυτής ή σε επαγγελματική ασθένεια, δεν απαιτείται για τη χορήγηση των ασφαλιστικών παροχών, η συμπλήρωση των προβλεπομένων στο νόμο ημερών εργασίας. Κατά δε τον Κανονισμό Ασφαλιστικής Αρμοδιότητας του Ι.Κ.Α. αρμόδιες για την διαπίστωση από ιατρική άποψη της φύσης, των αιτιών, της έκτασης και της διάρκειας της σωματικής ή πνευματικής βλάβης εκείνου που ζητά σύνταξη αναπηρίας είναι, κατά το άρθρο 29, οι υγειονομικές επιτροπές, οι γνωματεύσεις των οποίων, είναι δεσμευτικές για τα όργανα τα αρμόδια για την απονομή της ασφαλιστικής παροχής, εφόσον εκδίδονται με τον προσήκοντα τρόπο και είναι ειδικά αιτιολογημένες.

Από τις παραπάνω διατάξεις συνάγεται ότι για την απονομή και την παράταση σύνταξης αναπηρίας σε ασφαλισμένο του Ι.Κ.Α, του οποίου το σχετικό συνταξιοδοτικό δικαίωμα, σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος κατά την εκτέλεση της εργασίας ή εξ αφορμής αυτής, δεν συνδέεται με χρονικές προϋποθέσεις, απαιτείται, καταρχήν, η ύπαρξη ορισμένης πάθησης, βλάβης, σωματικής ή πνευματικής εξασθένισης, αρμόδια δε να αποφανθούν για τη φύση, τα αίτια, την έκταση και τη διάρκεια της σχετικής σωματικής ή πνευματικής ανικανότητας (ιατρική αναπηρία), είναι τα υγειονομικά όργανα του Ιδρύματος, δηλ. οι πρωτοβάθμιες και οι δευτεροβάθμιες υγειονομικές επιτροπές. Οι τελευταίες, με σχετικές γνωματεύσεις τους, οι οποίες, εφόσον αιτιολογούνται επαρκώς, είναι δεσμευτικές για τα ασφαλιστικά διοικητικά όργανα και τα διοικητικά δικαστήρια, καθορίζουν το ποσοστό της ανατομοφυσιολογικής βλάβης που οφείλεται στην ως άνω διαπιστούμενη ανικανότητα. Περαιτέρω, απαιτείται να συντρέχει, λόγω της προηγούμενης βλάβης, και βιοποριστική ανικανότητα του ασφαλισμένου να κερδίζει περισσότερα από ένα συγκεκριμένο ποσοστό, κατά τις ειδικότερες διακρίσεις του νόμου, που κερδίζει υγιής μισθωτός στην ίδια περιφέρεια και επαγγελματική κατηγορία (ασφαλιστική αναπηρία). Η στάθμιση της ασφαλιστικής αναπηρίας, που γίνεται κατά συνεκτίμηση της ιατρικώς διαπιστωθείσας πάθησης ή βλάβης του ασφαλισμένου, του επαγγέλματος του, της ηλικίας του, της μόρφωσης του, της δυνατότητας του να ασκεί το προηγούμενο ή άλλο παρεμφερές επάγγελμα, καθώς και των συνθηκών που επικρατούν στην αγορά εργασίας σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο, ανήκει στα ασφαλιστικά όργανα του Ι.Κ.Α. και, σε περίπτωση αμφισβήτησης κατόπιν ασκήσεως προσφυγής, στα διοικητικά δικαστήρια (πρβλ. ΣΤΕ 1940/2003, 3812/2001 κ α). Περαιτέρω, τα ασφαλιστικά όργανα, προκειμένου να προσδιορίσουν το ποσοστό της μη οφειλόμενης σε ιατρικά κριτήρια αναπηρίας του

ασφαλισμένου, λαμβάνουν υπόψη το συνολικό ποσοστό της οφειλόμενης σε ιατρικά κριτήρια αναπηρίας του και μπορούν να αυξήσουν το ποσοστό αυτό έως δεκαεπτά ποσοστιαίες μονάδες λόγω κοινωνικών κριτηρίων ή κριτηρίων αγοράς εργασίας, σύμφωνα με την περ. στ` της παρ. 5 του άρθρου 28 του Α.Ν. 1846/1951 (ΣτΕ 3237/2004, 2142/2004, 36/2004, 3381/2003).

Με βάση τα ανωτέρω  το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών,  με απόφαση του λαμβάνοντας υπόψη και συνεκτιμώντας: «α) το ποσοστό της ανατομοφυσιολογικής βλάβης του ασφαλισμένου-εφεσίβλητου, που ανέρχεται σε 35% για το  χρονικό διάστημα που του διεκόπη η καταβολή σύνταξης, το είδος και τη φύση της πάθησης του, ιδίως δε τα κλινικά συμπτώματα αυτής, όπως καθορίστηκαν με την νόμιμα αιτιολογημένη, και ως εκ τούτου δεσμευτική, γνωμάτευση της Β/θμιας Υγειονομικής Επιτροπής, β) την ηλικία του εφεσίβλητου (42 ετών), κατά το χρόνο που διεκόπη η συνέχιση της καταβολής της σύνταξης του, σε συνδυασμό με το είδος της εργασίας του (εργάτης φορτοεκφορτωτής), η οποία, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, είναι βαριά και επίπονη ακόμη και για τον απολύτως υγιή και νεότερο του εφεσίβλητου φορτοεκφορτωτή, καθώς προϋποθέτει άρτιες σωματικές δυνάμεις, καταβολή έντονης σωματικής προσπάθειας, αντοχή στη σωματική κόπωση, σταθερότητα, ευκινησία, ασφαλή και ικανή στήριξη του ανθρώπινου σώματος στα κάτω άκρα του και πλήρη λειτουργικότητα αυτών, γ) το γεγονός ότι οι διαπιστωθείσες παθήσεις, και η σχετική με αυτές «δυσχέρεια βαδίσεως», επηρεάζουν δυσμενώς, εκτός από την καθημερινότητα του εφεσίβλητου κατά μείζονα λόγο τη συνέχιση της ιδίας ή άλλης παρεμφερούς εργασίας από αυτόν, καθώς μειώνουν την παραγωγικότητα του και παρεμποδίζουν τη πραγματοποίηση κινήσεων απαραίτητων για την εργασία του, όπως η συνεχής άρση και μεταφορά βαρέων αντικειμένων (π.χ. οικοσυσκευών και επίπλων), δ) το γεγονός ότι δεν προκύπτουν συγκεκριμένες γραμματικές γνώσεις του ασφαλισμένου που θα του επέτρεπαν την εύρεση και άσκηση άλλης εργασίας με ηπιότερη σωματική καταπόνηση, στ) τις συνθήκες εργασίας, που επικρατούν στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας, καθώς οι ευκαιρίες για απασχόληση, οι οποίες, κατά τα κοινώς γνωστά, δεν παρουσιάζουν αύξηση, είναι ακόμη πιο περιορισμένες για τον εφεσίβλητο δεδομένου ότι στην αγορά εργασίας προτιμώνται νεότεροι και υγιέστεροι μισθωτοί, που είναι σε θέση να ανταπεξέλθουν καλύτερα στις ιδιαίτερες συνθήκες του επαγγέλματος, στ) τους όρους αμοιβής υγιούς μισθωτού της ίδιας επαγγελματικής κατηγορίας, κρίνει ότι ο εφεσίβλητος, κατά το χρονικό διάστημα από 01.02.2006 έως 31.01.2007, δεν μπορούσε να κερδίζει, παρέχοντας την ίδια ή παρεμφερή εργασία, που να ανταποκρίνεται στην ηλικία, τις δυνάμεις, τις δεξιότητες και τη μόρφωση του, περισσότερο από το μισό (1/2) του ποσού εκείνου που κερδίζει υγιής μισθωτός, που απασχολείται στην ίδια περιφέρεια με την ίδια επαγγελματική κατηγορία και μόρφωση. Συνεπώς ο εφεσίβλητος κρίνεται ασφαλιστικά ανάπηρος κατά την έννοια του εδαφίου γ` της παραγράφου 5 του άρθρου 28 του Α.Ν. 1846/1951 για το χρονικό διάστημα από 01.02.2006 έως 31.01.2007, και δικαιούται για το διάστημα αυτό σύνταξη μερικής αναπηρίας ίση με το ½ της πλήρους συντάξεως.»

* Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ  ΧΡ.  ΜΗΛΙΟΥ είναι ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΠΑΡ’ΕΦΕΤΑΙΣ, Τηλ. 6945-028153, e-mail : natmil@otenet.gr, fb: Αναστασία Μήλιου